Paano nakon mahibaluan ang kabubot-on sang Dios sa akon kabuhi?



Pamangkot: Paano nakon mahibaluan ang kabubot-on sang Dios sa akon kabuhi?

Sabat:
Importante gid nga mahibaluan ang kabubut-on sang Dios. Si Jesus nagsiling nga ang matu-od nga may kaangtanan sa Iya amo ang mga nakahibalo kag nagahimo sang kabubut-on sang Amay: “Ang bisan sin-o nga nagahimo sang kabubut-on sang Dios amo ang akon iloy kag mga utod” (Markos 3:35). Sa parabola ukon paanggid parte sa duha ka mag-utod nga lalaki, ginsabdong (ginsaway) ni Jesus ang mga manugdumala nga mga pari kag mga manugdumala sang mga Judio bangud nga wala nila nahimo ang kabubut-on sang Dios; labi na gid nga “wala sila naghinulsol kag nagpati” (Mateo 21:32). Ang nagapanguna nga pinaka-importante gid sa tanan amo nga, ang kabubut-on sang Dios nga kita maghinulsol sa kasal-anan naton kag magsalig kay Cristo. Kun wala pa naton mahimo ina bilang panguna nga tikang, nagakahulugan nga wala pa gid naton ginbaton ang kabubut-on sang Dios.

Sa tion nga sa aton pagtoo ginbaton naton si Cristo, kita nangin mga anak na sang Dios (Juan 1:12), kag luyag Niya kita nga giyahan sa Iya dalanon (Salmo 143:10). Wala ginatago sang Dios ang Iya kabubut-on sa aton; gusto Niya nga ihayag ini sa aton. Sa pagkamatuod, nahatagan na Niya kita sang madamo gid nga mga banas sa Iya mga Pulong. Dapat kita “magpasalamat sa bisan ano nga kahimtangan; bangod amo ini ang kabubut-on sang Dios para sa imo” (1 Tesalonica 5:18). Dapat nga maghimo kita sing maayo (1 Pedro 2:15). Kag “Luyag sang Dios nga ang inyo kabuhi matinlo, gani likawi ninyo ang imoral nga mga relasyon” (1 Tesalonica 4:3).

Ang kabubut-on sang Dios mahimo mahibaluan kag mapamatud-an. Ang Roma 12:2 nagasiling, “Indi kamo magsunod sa mga pagginawi sang mga tawo sa sini nga kalibutan. Tuguti ninyo ang Dios nga bag-uhon niya ang inyo hunahuna, agod mahibaluan ninyo ang kabubut-on sang Dios — kon ano ang maayo, husto, kag kon ano gid ang iya nagustuhan”. Ini nga dalanon nagahatag sa aton sang importante nga pagpasunod: ang Anak sang Dios nagapangindi sa pasunod sa pagginawi sang kalibutan, sa baylo, ginatugutan niya nga siya pagabag-ohon sang Balan nga Espirito. Sa pagbag-o sang iya hunahuna sunu’ sa mga butang nga Iya sang Dios, mahibaluan niya ang himpit ukon bug-os (perfect) nga kabubut-on sang Dios.

Sa aton nga pagtinguha nga mahibaluan ang kabubut-on sang Dios, kinahanglan nga kun ano man ang aton nga ginatamdan nga bagay indi ini isa sa mga ginadumilian sang Bibliya. Halimbawa, ang Bibliya nagadumili sang pagpangawat; bangud nga ang Dios nakahambal na nahanungod sini, nahibaluan na naton nga “INDI” Niya kabubut-on nga kita mangin tulisan ukon mangawat sa balaligyaan kag manguha sang gamit sang iban—indi na gani naton ini nga pangamuyuan pa kun himuon ini ukon indi, bangod klaro na ang ginhambal sang Dios diri. Dugang pa, siguraduhon man naton nga ang aton ginahimu makahatag paghimaya sa Dios kag makabulig sa Espiritohanon nga pagtubo naton kag sang iban man.

Kun kaisa mabudlay ang paghibalo sang kabubut-on sang Dios bangod nga kinahanglan man ini sing pasyensya sa paghulat. Natural lang nga gusto gid dayon naton mahibaluan kun ano ang kabubut-on sang Dios, pero indi amo sina kadali. Ginaamat-amat lang sang Dios ang pagpahayag sini nga daw tag-isa-isa man ka tikang naton—kada hulag naton, ini mangin isa ka tikang sang pagtoo—kag amo ini ang makapadayon sang pagsalig naton sa Iya. Ang importante nga bagay amo nga, sa aton paghulat sa Iya nga paggiya sa aton, mangin masako man kita sa paghimo sang maayo kag kaayohan nga nahibaloan naton nga himuon (Santiago 4:17).

Sa masami, luyag naton nga ihatag dayon sang Dios kun ano gid ang aton himuon—diin matrabaho, diin maestar, sin-o ang pakaslan, ano nga kotse ang baklon, kag kun ano pa. Ginahatagan man kita sang Dios sang kahilwayan sa paghimo sang mga desisyon, kag, kun kita nagapaidalom sa Iya, may mga paagi gid Siya kun paano naton malikawan ang paghimo sang kun ano nga indi maayo nga desisyon (basaha sa Binuhatan 16:6-7).

Sa mas madugay nga makilal-an naton ang isa katawo, mas nahibaluan naton kun ano ang iya nagustuhan kag indi nagustuhan. Halimbawa, ang bata nagatan-aw sa bola niya nga nagligid sa pihak sang dalan nga damo nagaagi nga salakyan, pero wala niya ginlagas ini, bangud nga nakahibalo siya nga “indi ina gusto sang akon tatay nga lagson ko ang bola sa dalan nga damo salakyan”. Indi na niya kinahanglan nga magpamangkot gid permi sa iya amay kun ano ang iya himuon sa tanan nga nagakatabo; nakahibalo na siya kun ano ang ihambal sang iya amay bangod nakilal-an na niya siya. Pareho man sina ang aton kaangtanan sa Dios. Sa aton nga pagpanglakaton kaupod ang Dios, sa padayon nga pagtuman naton sa Iya nga mga Pulong kag pagsalig sa Iya Espirito, masapwan naton nga ginhatagan na kita sang panghunahuna ni Cristo (1 Corinto 2:16). Nakilala na naton Siya, kag ini makabulig nga mahibaluan naton ang Iya kabubut-on. Makit-an naton nga ang paggiya sang Dios ara lang gid. “Ang matarong nga pagkabuhi sang tawo nga wala sing kasawayan makapahapos sang iya pagpangabuhi, pero ang malaot nga pagkabuhi sang malaot nga tawo amo ang makapalaglag sa iya” Hulubaton 11:5).

Kun ang aton pagpanglakaton malapit sa Ginoo kag matuod gid nga handum naton sundon ang Iya kabubut-on sa aton mga kabuhi, ang Dios magahamtang sang Iya kabubut-on sa aton mga tagipusoon. Ang importante amo nga gustuhon gid naton ang kabubut-on sang Dios, kag indi ang aton mga kagustuhan. “Pangitaa ang imo kalipay sa GINOO kag ihatag niya sa imo ang ginahandom sang imo tagipusuon” (Salmo 37:4).



Balik sa Hiligaynon home page



Paano nakon mahibaluan ang kabubot-on sang Dios sa akon kabuhi?