عطیه صحبت کردن به زبانها چیست؟


سوال:‌ عطیه صحبت کردن به زبانها چیست؟

جواب:
اولین بار صحبت کردن به زبانها در روز پنتیکاست در اعمال 1:2-4 واقع شد. رسولان بیرون رفتند و خبر خوش را با جمعیت شریک ساختند و با زبان خودشان با آنها گپ زدند: "ما شرح کارهای بزرگ خدا را بزبان خود ما می شنویم!" (اعمال 11:2). کلمۀ یونانی که در اینجا زبانها ترجمه شده است به صورت تحت الفظی به معنای "لسانها" است. بنابراین عطیه زبانها صحبت کردن به یک لسان دیگر است که شخص قبلاً آن را بلد نبوده است و به خاطر خدمت به کسانی که آن لسان را صحبت می کنند، به او داده شده است. در اول قرنتیان باب های 12 تا 14 پولس رسول در مورد عطایای معجزه آسا بحث می کند و می گوید، "پس ای برادران، اگر من پیش شما بیایم و به زبان ها سخن بگویم چه نفعی برای شما خواهم داشت؟ هیچ! مگر اینکه برای شما مکاشفه ای یا معرفتی یا پیامی یا تعلیمی از جانب خدا بیاورم" (اول قرنتیان 6:14). بر اساس گفتار پولس رسول، و شرحی که بر عطیۀ زبانها در کتاب اعمال آورده است، صحبت کردن به زبانها برای کسی ارزش دارد که پیام خدا را به زبان خودش می شنود، در غیر آن برای دیگران که آن را نمی فهمند بی فایده است مگر اینکه ترجمه گردد. یک شخص با عطیۀ ترجمۀ زبانها (اول قرنتیان 30:12) میتوانست بفهمد یک گویندۀ زبانها چه می گوید، حتی اگر زبانی را که با آن صحبت می شد، قبلاً بلد نمی بود. پس ترجمان زبانها پیام صحبت کننده به زبانها را برای دیگران ترجمه می کرد تا همه بتوانند بفهمند. "بنابراین آن کسی که به زبان ها سخن می گوید، باید دعا کند که قادر به ترجمۀ پیام خود باشد" (اول قرنتیان 13:14). نتیجه گیری پولس راجع به زبانهایی که ترجمه نمی گردید قدرتمند است: "اما در عبادت کلیسایی گفتن پنج کلمۀ با معنی را برای تعلیم دیگران، از گفتن ده هزار کلمۀ به زبانی نامفهوم بهتر می دانم" (اول قرنتیان 19:1). آیا عطیۀ زبانها برای امروز می باشد؟ اول قرنتیان 10:13 تذکر می دهد که عطیه زبانها پایان خواهد یافت، هر چند این سخن در ارتباط با آمدن "کمال" در اول قرنتیان 10:13 گفته شده است. بعضی ها به یک تفاوت بین زمان افعال یونانی برای معرفت و پیشگویی اشاره می کنند و بر این باورند که بر اساس شواهد، زبانها قبل از آمدن کمال از بین رفته اند. در حالی که این نظریه ممکن است صحیح باشد اما صراحتاً در متن واضح نشده است. بعضی ها به آیاتی مانند اشعیا 11:28 و یوئیل 28:2-29 به عنوان شاهدی اشاره می کنند که نشان می دهد صحبت کردن به زبانها نشانۀ نزدیک شدن داوری خداوند است. اول قرنتیان 22:14 عطیه زبانها را به حثیت "نشانه ای برای بی ایمانان" توصیف می کند. بر اساس این استدلال، عطیه زبانها هشداری بود به یهودیان که خدا اسرائیل را به خاطر رد کردن عیسی مسیح به عنوان مسیحا و نجات دهنده، داوری خواهد کرد. بنابراین، زمانی که خدا در واقع اسرائیل را قضاوت کرد (با ویرانی اورشلیم به دست رومیان در سال 70 بعد از میلاد)، عطیه زبانها دیگر کارایی مقصد طراحی شده برای آن را ندارد. در حالی که این دیدگاه می تواند صحیح باشد، تحقق هدف ابتدایی زبانها لزوماً به معنای از بین رفتن آن نمی باشد. کتاب مقدس نهایتاً به صورت قطعی اظهار نمی دارد که زبانها از بین رفته است. در همین حال، اگر عطیه صحبت به زبانها در کلیسای امروزه فعال باشد، در تطبیق با کلام خدا خواهد بود. این زبان یک زبان واقعی و قابل فهم خواهد بود (اول قرنتیان 10:14). و به هدف برقراری ارتباط و رساندن کلام خدا به شخصی که به زبان دیگر صحبت می کند خواهد بود (اعمال 6:2-12). و در تطابق و موافق با حکمی خواهد بود که خدا از طریق پولس رسول آن را داده است، "و اگر می خواهید به زبان ها سخن گوئید، دو یا سه نفر بیشتر نباشد و یکی بعد از دیگری سخن بگوید و آن هم با ترجمه باشد. اگر ترجمه کننده ای در آنجا حاضر نباشد، هیچ کس نباید در مجلس کلیسا به زبان ها صحبت کند، مگر اینکه صحبت او بین او و خدا باشد" (اول قرنتیان 27:14-28). همچنین عطیه زبان در صورت وجود داشتن، بر طبق اول قرنتیان 33:14 خواهد بود، "چون خدا، خدای هرج و مرج نیست، بلکه خدای نظم و آرامش است. چنانکه در تمام کلیساهای مقدسین رواج است." یقیناً خدا می تواند به یک شخص عطیۀ صحبت کردن به زبانها را داده و او را قادر سازد تا با شخصی که به یک زبان دیگر صحبت می کند، ارتباط برقرار کند. روح القدس در دادن عطایای روحانی قدرت و صلاحیت دارد (اول قرنتیان 11:12). فکر کنید که چقدر بیشتر مبشران کلام خدا ثمر بخش تر بودند اگر لازم نبود برای یادگیری لسان به مکتب بروند و به جای آن به صورت خودبخودی می توانستند با مردم به زبان خودشان صحبت کنند. با این حال، به نظر نمی رسد که خدا در زمان حال این کار را انجام می دهد. به نظر نمی رسد که عطیه زبانها امروزه آنگونه که در ابتدای عهد جدید وجود داشت، واقع گردد، هر چند که در صورت وقوع بی نهایت مفید می بود. اکثریت قریب به اتفاق ایماندارانی که ادعای داشتن عطیه صحبت به زبانها را دارند آن را در مطابقت با آیات ذکر شده در بالا انجام نمی دهند. این نکات و واقعیات ما را به این نتیجه گیری می رساند که عطیه زبانها از بین رفته است و یا حداقل در نقشۀ خدا برای کلیسای امروزه بسیار کمیاب است. English


بازگشت به صفحه اصلی زبان دری
عطیه صحبت کردن به زبانها چیست؟