ప్రశ్న
ప్రాయశ్చిత్తం యొక్క సంతృప్తి సిద్ధాంతం (లేదా వాణిజ్య సిద్ధాంతం) అంటే ఏమిటి?
జవాబు
కాంటర్బరీకి చెందిన ఆన్సెల్మ్ (మ. 1109) అనేక తరాల పాటు ప్రాబల్యంలో ఉన్న ప్రాయశ్చిత్తం యొక్క విమోచన సిద్ధాంతాన్ని తిరస్కరించి, తాను జీవించిన ఫ్యూడల్ గౌరవ/లజ్జా సంస్కృతి దృక్కోణం నుండి శిలువపై యేసు చేసిన పనిని వ్యాఖ్యానించారు. ప్రాయశ్చిత్తం యొక్క సంతృప్తి సిద్ధాంతం ప్రకారం, దేవునికి సంపూర్ణ విధేయత రూపంలో పూర్తి గౌరవం లభించాలి. మనుషులు పడిపోయినందుకు రెండు కారణాలు ఉన్నాయి: ఒకటి, వారు ఆదాము మరియు హవ్వ వారసులు, వారు దేవునికి అవిధేయత చూపడం ద్వారా ఆయనను అవమానించారు; రెండవది, వారి సొంత అవిధేయత. దేవునికి సంతృప్తికరమైన రీతిలో గౌరవం లభించాలి.
ప్రజలు దేవుణ్ణి సరిగ్గా గౌరవించడానికి కేవలం మూడు మార్గాలు మాత్రమే ఉన్నాయి: సంపూర్ణ విధేయతతో ప్రవర్తించడం, ప్రతిఫలం ఇవ్వడం, లేదా శిక్షను అనుభవించడం. ఈ కారణాల వల్ల ఇది ఒక సమస్య:
- ఎవరూ పూర్తిగా విధేయతతో ఉండలేరు, కాబట్టి మనమందరం దేవుని పట్ల ఒక గౌరవ ఋణం మోయాలి.
- సంపూర్ణ విధేయత అనేది మనుషులు దేవునికి చెల్లించవలసిన కనీస బాధ్యత, కాబట్టి దేవుని "ఎక్కువగా" గౌరవించడం అసాధ్యం; మన అప్పు తీర్చడానికి మనం ఎక్కువ సంపాదించలేము కాబట్టి, మనం ప్రతిఫలం ఇవ్వలేము.
- దేవుడు అనంతమైన గౌరవనీయుడు కాబట్టి, మన శిక్ష కూడా అనంతమైనదిగా ఉండాలి.
దేవుని గౌరవాన్ని సంతృప్తిపరచగల ఏకైక వ్యక్తి యేసు. యేసు సిలువ మీద మరణించే స్థితి వరకు (ఫిలిప్పీయులు 2:8) సంపూర్ణ విధేయత చూపినందున, ఆయన తండ్రియైన దేవుని సంపూర్ణంగా గౌరవించారు. యేసు దేవుడు మరియు ఆయనకు అనంతమైన గౌరవం ఉన్నందున, ఆయన సంపాదించిన యోగ్యత కూడా అనంతమైనది. ఆయన సంపూర్ణంగా మనిషి అయినందున, ఆయన ఆ యోగ్యతను మానవులకు బదిలీ చేయగలరు.
ప్రాయశ్చిత్తానికి సంతృప్తి సిద్ధాంతం, దీనిని వాణిజ్య సిద్ధాంతం అని కూడా అంటారు, ఇది పూర్తిగా తప్పు కాదు. దానికి ముందున్న విమోచన సిద్ధాంతానికి భిన్నంగా, మన పాపం సైతానుకు గానీ, మరణానికి గానీ కాదు, దేవునికి అప్పును సృష్టిస్తుందని ఇది నొక్కి చెబుతుంది. సంతృప్తి సిద్ధాంతం, ప్రజలు పూర్తిగా పతనమయ్యారని మరియు మంచి పనులతో తమను తాము రక్షించుకోలేరని బలంగా ధృవీకరిస్తుంది (ఎఫెసయులు 2:8–9). ఇది మధ్య ప్రాచ్యం మరియు ఆసియా వంటి గౌరవం/లజ్జా సంస్కృతులలో ఉన్న ప్రజలకు సువార్తకు ఒక మంచి పరిచయాన్ని కూడా అందిస్తుంది. పశ్చిమ దేశస్థుల కంటే వారే, మన పాపం దేవుణ్ణి ఎలా అవమానిస్తుందనే సత్యానికి ఎక్కువగా స్పందిస్తారు.
అయితే, సంతృప్తి సిద్ధాంతం ప్రాయశ్చిత్తాన్ని వివరించడంలో విఫలమవుతుంది, ఎందుకంటే అది వ్యాధికి బదులుగా లక్షణాన్ని మాత్రమే పరిగణిస్తుంది. పాపం దేవుని అవమానిస్తుందనేది నిజమే, కానీ అవమానమే సమస్య అని అర్థం కాదు—పాపమే! ప్రాయశ్చిత్తం చేయవలసిన మూల సమస్య పాపమే. యేసు గౌరవాన్ని నిల్వ చేయడానికి సిలువకు వెళ్లలేదు, కానీ మన పాపం యొక్క శిక్షను మోయడానికి—దాని మూల్యం చెల్లించడానికి—వెళ్లారు (1 పేతురు 2:24). "ఏలయనగా మనలను దేవునియొద్దకు తెచ్చుటకు, అనీతిమంతులకొరకు నీతిమంతుడైన క్రీస్తు శరీరవిషయములో చంపబడియు ఆత్మవిషయములో బ్రదికింపబడియు పాపములనుబట్టి ఒక్కసారి శ్రమపడెను" (1 పేతురు 3:18).
English
ప్రాయశ్చిత్తం యొక్క సంతృప్తి సిద్ధాంతం (లేదా వాణిజ్య సిద్ధాంతం) అంటే ఏమిటి?
