ప్రశ్న
రక్షణ క్రియల వలన కాదంటే, విశ్వాసం అవసరమైతే? విశ్వసించడం కూడా ఒక క్రియ కాదా?
జవాబు
మన రక్షణ కేవలం యేసు క్రీస్తుపై మాత్రమే ఆధారపడి ఉంది. ఆయన మన స్థానంలో నిలిచి, పాపమునకు విధించబడిన శిక్షను మోశాడు (2 కొరింథీయులు 5:21); ఆయన పాపము నుండి మన రక్షకుడు (యోహాను 1:29); ఆయన మన విశ్వాసాన్ని ప్రారంభించినవాడు మరియు దానిని పరిపూర్ణం చేయువాడు (హెబ్రీయులు 12:2). మోక్షాన్ని అందించడానికి అవసరమైన కృషిని యేసు స్వయంగా పూర్తి చేశారు, ఆయన పరిపూర్ణమైన జీవితాన్ని జీవించారు, పాపం కోసం దేవుని తీర్పును స్వీకరించారు, మరియు మృతులలో నుండి తిరిగి లేచారు (హెబ్రీయులు 10:12).
మన సొంత క్రియలు రక్షణకు అర్హత కల్పించలేవని బైబిల్ చాలా స్పష్టంగా చెబుతోంది. మనము రక్షించబడినది "మనము చేసిన నీతి క్రియలవలన కాదు" (తీతు 3:5). "క్రియలవలన కాదు" (ఎఫెసయులు 2:9). "నీతిమంతుడు లేడు, ఒక్కడును లేడు" (రోమీయులకు 3:10). దీని అర్థం ఏమిటంటే, బలులు అర్పించడం, ఆజ్ఞలను పాటించడం, చర్చికి వెళ్లడం, బాప్టిస్మం తీసుకోవడం మరియు ఇతర మంచి పనులు ఎవరినీ రక్షించలేవు. మనం ఎంత "మంచి" వాళ్ళమైనా, దేవుని పరిశుద్ధత ప్రమాణానికి ఎప్పటికీ సరిపోలేము (రోమీయులకు 3:23; మత్తయి 19:17; యెషయా 64:6).
మోక్షం షరతులతో కూడుకున్నదని బైబిల్ కూడా స్పష్టంగా చెబుతుంది; దేవుడు అందరినీ రక్షించడు. మోక్షానికి ఉన్న ఏకైక షరతు యేసు క్రీస్తుపై విశ్వాసం. కొత్త నిబంధనలో నూటికి పైగా సందర్భాలలో, విశ్వాసమే (లేదా నమ్మకమే) మోక్షానికి ఏకైక షరతుగా ప్రకటించబడింది (ఉదా., యోహాను 1:12; అపొస్తలుల కార్యములు 16:31).
ఒక రోజు, కొందరు యేసును దేవుణ్ణి సంతోషపెట్టడానికి తాము ఏమి చేయాలని అడిగారు: "దేవుడు ఆజ్ఞాపించిన కార్యములు చేయడానికి మేము ఏమి చేయవలెను?" యేసు వెంటనే వారిని విశ్వాసము వైపు మళ్ళించారు: "దేవుని కార్యము ఇదే: ఆయన పంపిన వానిని విశ్వసించుట" (యోహాను 6:28-29). కాబట్టి, ఈ ప్రశ్న దేవుని ఆవశ్యకతల (బహువచనం) గురించి, మరియు యేసు సమాధానం ఏమిటంటే, దేవుని ఆవశ్యకత (ఏకవచనం) మీరు ఆయనను విశ్వసించడమే.
కృప అంటే మనం సంపాదించలేని లేదా అర్హత లేని దానిని దేవుడు మనకు ఇవ్వడమే. రోమీయులు 11:6 ప్రకారం, ఏ రకమైన 'క్రియలు' అయినా కృపను నాశనం చేస్తాయి—ఆలోచన ఏమిటంటే, ఒక కార్మికుడు తన పనికి జీతం సంపాదిస్తాడు, కానీ కృపను పొందేవాడు దానిని సంపాదించకుండా కేవలం అందుకుంటాడు. రక్షణ పూర్తిగా కృప వలనే కాబట్టి, దానిని సంపాదించలేము. అందువల్ల, విశ్వాసం ఒక క్రియ కాదు. విశ్వాసాన్ని నిజంగా ఒక "కృషి"గా పరిగణించలేము, లేకపోతే అది కృపను నాశనం చేస్తుంది. (రోమీయులకు 4 కూడా చూడండి—అబ్రహం యొక్క రక్షణ అతను చేసిన ఏ కృషిపైనా కాకుండా, దేవునిపై విశ్వాసం మీద ఆధారపడి ఉంది.)
ఒకవేళ ఎవరైనా మీకు తెలియకుండానే $1,000,000 చెక్కును పంపితే, ఆ డబ్బు మీకు చెందుతుంది, కానీ మీరు ఆ చెక్కుపై మీ సంతకం పెట్టాలి. మీ పేరు పెట్టడం అనేది ఆ మిలియన్ డాలర్లను సంపాదించడం అవుతుందని ఎలాంటి విధంగానూ చెప్పలేము—ఆ సంతకం పెట్టడం ఒక పని కాదు. కేవలం మీ కృషి లేదా మీ వ్యాపార చతురత ద్వారా మిలియనీర్ అయ్యానని మీరు ఎప్పటికీ గొప్పలు చెప్పుకోలేరు. కాదు, ఆ మిలియన్ డాలర్లు కేవలం ఒక బహుమతి, మరియు దానిని స్వీకరించడానికి మీ పేరు సంతకం చేయడం మాత్రమే ఏకైక మార్గం. అదేవిధంగా, దేవుని ఉదారమైన బహుమతిని పొందడానికి విశ్వాసాన్ని ఆచరించడం మాత్రమే ఏకైక మార్గం, మరియు ఆ బహుమతికి విశ్వాసం ఒక పనిగా పరిగణించబడదు.
నిజమైన విశ్వాసాన్ని ఒక క్రియగా పరిగణించలేము, ఎందుకంటే నిజమైన విశ్వాసం మాంసంలోని మన క్రియలు నిలిచిపోవడాన్ని కలిగి ఉంటుంది. నిజమైన విశ్వాసానికి లక్ష్యం యేసు మరియు ఆయన మన కొరకు చేసిన క్రియ (మత్తయి 11:28-29; హెబ్రీయులు 4:10).
దీనిని ఒక అడుగు ముందుకు తీసుకెళ్తే, నిజమైన విశ్వాసాన్ని ఒక క్రియగా పరిగణించలేము, ఎందుకంటే విశ్వాసం కూడా దేవునిచ్చిన వరం, అది మనం స్వయంగా సృష్టించుకున్నది కాదు. "ఎందుకనగా కృపవలన విశ్వాసముద్వారా రక్షణ పొందియున్నారు; ఇది మీవలన కాదు, దేవుని వరమే" (ఎఫెసయులు 2:8). "నన్ను పంపిన తండ్రి ఆకర్షింపనివాడు నాయొద్దకు రాజాలడు" (యోహాను 6:44). రక్షించుటకు ఆయనకున్న శక్తికి, మరియు రక్షణను వాస్తవముగా చేయుటకు ఆయనకున్న కృపకు ప్రభువును స్తుతించండి!
English
రక్షణ క్రియల వలన కాదంటే, విశ్వాసం అవసరమైతే? విశ్వసించడం కూడా ఒక క్రియ కాదా?
