Ці існуе жыццё пасля смерці?



Пытанне: Ці існуе жыццё пасля смерці?

Адказ:
Ці існуе жыццё пасля смерці? Біблія апавядае нам: “Чалавек, народжаны жанчынай, недаўгавечны і перапоўнены журботамі: нібы кветка, ён выходзіць і ападае; уцякае, як цень, і не спыняецца... Калі памрэ чалавек, дык ці будзе ён зноў жыць?” (Гіоба 14:1, 2, 14). Як і Гіоб, амаль усе людзі задаюць сабе такое самае пытанне. Што ж у сапраўднасці здараецца з намі, калі мы паміраем? Можа быць, жыццё з’яўляецца дзвярыма, якія круцяцца, нашага адыхода і прыхода на гэтую зямлю дзеля таго, каб дасягнуць уласнай велічы? Ці будзем мы ўсе сабраныя ў адным месцы, ці мы трапім у розныя месцы? Ці сапраўды існуюць нябёсы і апраметная, ці гэта проста ўнутраны стан розуму?

Біблія апавядае нам, што існуе жыццё пасля смерці, вечнае жыццё, такое слаўнае, што “чаго вока не аглядала, ані вуха не чула, ані ўваходзіла ў сэрца чалавечае, тое Бог прыгатаваў тым, што любяць Яго” (1-ы да Карынфянаў 2:9). Ісус Хрыстос, Бог у целе, прыйшоў на зямлю, каб даць нам дарунак вечнага жыцця. “...Ён паранены быў за грахі нашыя і пакутаваў за беззаконні нашыя; кара свету нашага – на Ім, і ранамі Яго мы ацаліліся” (Ісайі 53:5).

Ісус узяў на Сябе пакаранне, якое заслужыў кожны з нас, і ахвяраваў Сваім жыццём. Праз тры дні Ён узяў верх над смерцю, паўстаўшы з мёртвых, у Духу і ў целе. Ён заставаўся на зямлі на працягу сарака дзён і з’явіўся шматлікім сведкам перад тым, як узнесціся ў Свой нябесны вечны дом. Рымлянаў 4:25 кажа: “...Які быў выданы за грахі нашыя і ўваскрос дзеля апраўдання нашага”.

Уваскрэсенне Хрыста – гэта гістарычна пацверджаная падзея. Апостал Павел заклікаў людзей праверыць, ці верагоднае сведчанне тых, хто бачыў уваскросшага Хрыста, і ніхто не мог аспрэчыць праўду. Уваскрэсенне – гэта краевугольны камень хрысціянскай веры, і мы можам мець веру ў тое, што таксама будзем уваскрэшаны. Павел настаўляў на розум тых ранніх хрысціян, якія не верылі гэтаму: “Калі аб Хрысце прапаведуецца, што Ён уваскрос з мёртвых, дык чаму некаторыя паміж вас кажуць, што няма ўваскрэсення мёртвых? Калі няма ўваскрэсення мёртвых, дык і Хрыстос не ўваскрос” (1-ы да Карынфянаў 15:12, 13).

Хрыстос быў Першынцам вялікага плёну тых, хто будзе ўвакрэшаны для жыцця зноў. Фізічная смерць прыйшла праз аднаго чалавека, Адама, з якім мы ўсе звязаны. Але ўсе, хто прыняты ў Божую сям’ю праз веру ў Ісуса Хрыста, атрымаюць новае жыццё (1-ы да Карынфянаў 15:20-22).Таксама, як Бог уваскрасіў цела Ісуса, нашыя целы будуцьуваскрэшаны пры вяртанні Ісуса (1-ы да Карынфянаў 6:14).

Нягледзячы на тое, што мы ўсе ў канечным выніку уваскрэснем, мы не трапім на нябёсы ўсе разам. Кожны чалавек павінен у гэтым жыцці зрабіць выбар у адносінах да таго, дзе ён або яна будуць у вечнасці. Біблія кажа, што кожнаму з нас прызначана аднойчы памерці, а потым будзе суд (Гебраяў 9:27). Тыя, хто быў зроблены [крывёй Хрыста] справядлівым, пойдуць на нябёсы, а няверуючыя будуць аддадзены на вечнае пакаранне, г. зн. пойдуць у апраметную (Мацвея 25:46).

Апраметная, як і нябёсы, не толькі стан знаходжання, але зусім рэальнае месца. Гэта месца, дзе несправядлівыя будуць адчуваць вечны гнеў Божы, які не спыняецца. Яны будуць пакутаваць фізічна, эмацыянальна, душэўна, знаходзячыся ў свядомым стане, яны будуць адчуваць сорам, жаль, пагарду.

Апраметная апісваецца як бездань (Лукі 8:31; Адкрыццё 9:1), як возера вогненнае і сернае, дзе трапіўшыя ў яго будуць пакутаваць днём і ноччу ў векі вякоў (Адкрыццё 20:10). У апраметнай будзе плач і скрыгатанне зубамі, што адлюстроўвае найвялікшую скруху і гнеў (Мацвея 13:42). Гэтае месца, дзе “чарвяк не памірае, і агонь не згасае” (Марка 9:48). Бог не хоча смерці бязбожнікаў, але жадае, каб яны адцураліся сваіх грэшных шляхоў, каб жыць (Езэкііля 33:11). Але Ён не прымушае нас падпарадкоўвацца; калі мы вырашаем адвярнуцца ад Яго, Ён дае нам тое, чаго мы жадаем – жыць у аддзеленасці ад Яго.

Жыццё на зямлі – гэта выпрабаванне, гэта падрыхтоўка да таго, што наступіць потым. Для веруючых – гэта вечнае жыццё ў непасрэднай прысутнасці Бога. Дык як жа мы робімся справядлівымі і атрымліваем вечнае жыццё? Існуе толькі адзіны шлях – праз веру ў Божага Сына Ісуса Хрыста і давер Яму. Ісус сказаў: “Я ёсць уваскрэсенне і жыццё. Хто верыць у Мяне, хоць бы ён і памёр, жыць будзе; і кожны, хто жыве і верыць у Мяне, не памрэ вечна” (Яна 11:25, 26).

Свабодны дарунак вечнага жыцця даступны для ўсіх, але яго прыняццё патрабуе таго, каб мы адцураліся сваёй прыхільнасці да света і аддзялілі сябе для Бога. “Хто верыць у Сына, мае жыццё вечнае; а хто бязверны ў Сына, той не ўбачыць жыцця, але гнеў Божы застаецца на Ім” (Яна 3:36).

У нас не будзе магчымасці пасля смерці пакаяцца ў грахах, таму што , калі мы ўбачым Бога тварам да твару, у нас не будзе іншага выбару, акрамя як паверыць у Яго. Ён хоча, каб мы звярнуліся да Яго ў веры і любові зараз. Калі мы прымем смерць Ісуса Хрыста як плату за нашы грахі, якія мы, паўстаўшы, здзейснілі супраць Бога, нам будзе дадзена не толькі паўнавартаснае жыццё тут, на зямлі, але і вечнае жыццё у Божай прысутнасці.

Калі вы жадаеце прыняць Ісуса Хрыста як вашага Збаўцу, тут прыведзена кароткая малітва. Памятайце: вымаўленне гэтай ці любой іншай малітвы не можа даць вам збаўлення. Толькі давер Хрысту можа збавіць вас ад граха. Гэта малітва – толькі спосаб выказвання Богу вашай веры ў Яго і падзяка Яму за падараванае збаўленне.

“Божа, я ведаю, што я зграшыў супраць Цябе і заслугоўваю пакарання. Але Ісус Хрыстос узяў на Сябе заслужанае мною пакаранне, каб праз веру ў Яго я мог атрымаць памілаванне. Я адцураюся сваіх грахоў і даручаю сябе Табе для збаўлення. Дзякую Табе за Тваю цудоўную ласку і памілаванне – дарунак вечнага жыцця! Амін!”

Ці прынялі вы рашэнне ў адносінах да Хрыста ў выніку таго, што вы прачыталі тут? Калі так, то, калі ласка, пстрыкніце па ссылцы “Я прыняў Хрыста сёння”, якая размешчана ніжэй.


Вяртанне на беларускамоўную дамашнюю старонку

Ці існуе жыццё пасля смерці?