Punapa sawetara Atribut-Atributing Gusti punika?




Pitaken: Punapa sawetara Atribut-Atributing Gusti punika?

Wangsulan:
Kabar sae, kunjuk mangsul pitakenan punika, langkung kita saged ngertos babagan Gusti! Panjenengan ingkang maos artikel punika saged ugi langkung sae kunjuk maos sedaya penjelasan punika pisanan uga lajeng namung enemaken kutipan Kitab Suci ingkang kasebut, supados saged ngertosi pepek. Rujukan ayat-ayat Kitab Suci perlu sacara wetah, awit tanpa panguwaosing Kitab Suci, kempalan tembung-tembung punika boten badhe langkung sae katimbang pikiraning manungsa; ing pundi lantaran tembung-tembung punika piyambak awis-awis klintu ing pangertosan bab Gusti Allah (Ayub 42:7). Kesanden ngerteni sinten Gusti punika badhe murugaken kita sedaya nggadhahi, ndhereki, uga wotsantun ilah sanes ingkang klintu, ingkang nglintu nduwe mengsahan kaliyan kajengipun Gusti (Medalan 20:3-5)

Kita saged ngertos menapa Gusti kepengin nyatakaken bab kita sedaya. Salah satunggaling atribut utawi kuwalitas saking Gusti yaiku "cahya", ingkang tegesipun bilih Panjenenganipun ngatingalaken Sariranipun ingkang kacethakaken saking Pribadinipun piyambak (Yesaya 60:19, Yakobus 1:17).. Kasunyatan bilih Gusti sampun ngungkapaken seserepan dhumateng piyambakipun sedaya, sampeyan wrat kedah dipun batalaken, “supados sampeyan wrat wonten satunggaling panunggilan panjenengan ingkang kedah lestantun, manawi prajanji nglebetaken salebeting sesaminipun tetep sah” (Ibrani 4: 1). Panciptaan, Kitab Suci, uga Sabdaning Gusti ingkang dipunangge dumados daging (Yesus Kristus) badhe mbiantu kita sedaya mangertos kaya punappa Gusti Allah punika.

Sumangga kita miwiti sarana pangertosan bilih Gusti Allah punika ingkang nitahaken kita sarta bilih kita punika bagian saking titahipun (Purwaning Dumadi 1:1; Jabur 24:1). Gusti mangandika bilih manungsa katitahaken miturut gegambaraning Panjenenganipun. Manungsa punika titah ingkang inggil saking sedaya titah sarta kaparingan panguwaos tumrap sedaya titah kala wau (Purwaning Dumadi 1:26-28). Sedaya ingkang tumitah risak karana manungsa dhumawah wonten ing dosa nanging taksih ngatingalaken sesawangan sawetawis saking pakaryaning Gusti (Purwaning Dumadi 3:17-18; Rum 1:19-20). Sarana ngengeti jembaring tumitah, karuwetan, kaendahan, sarta dhawuh kita saged gadhah raos kasengsem dhumateng Gusti Allah.

Maos sawetawis asmanipun Gusti saged mitulungi kita ngupados punapa ingkang dipun kersakaken Gusti. Inggih punika kados ingkang kaserat ing ngandhap:

Elohim : Ingkang kiyat, kaallahan (Purwaning Dumadi 1:1)
Adonai : Gusti, ngatingalaken sesambetan antawisipun Tuan tumrap abdi (Pangentasan 4: 10, 13)
El Elyon : Ingkang Paling Inggil, ingkang paling kiyat (Purwaning Dumadi 14:20)
El Roy : Ingkang paling kiyat ingkang mirsani (Purwaning Dumadi 16:13)
El Shaddai : Gusti ingkang Mahakuwaos (Purwaning Dumadi 17:1)
El Olam : Gusti kang langgeng (Yesaya 40:28)
Yehuwah (YHWH) : “INGSUN ANA KANG ANA”, tegesipun Gusti ingkang langgeng (Pangentasan 3:13, 14).

Sumangga kita nglajengaken kanthi nitipriksa saking Atribut-Atributing utawi kwalitas Gusti sakpunika; Gusti ingkang langgeng, tegesipun Panjejenganipun boten wonten wiwitanipun sarta bilih Panjenenganipun punika wonten ing salami-laminipun. Panjenenganipun punika langgeng, tanpa wates ( Pangandharing Toret 33:27; Jabur 90:2; 1 Timotius 1:17). Gusti punika tetep, tegesipun Panjenenganipun boten ewah; punika tegesipun bilih Gusti punika saestu saged dipun gondheli sarta dipun pitados (Maleakhi 3:6; Wilangan 23:19; Jabur 102:26, 27). Gusti punika boten wonten tandhinganipun, tegesipun boten wonten satunggala sintena kemawon ingkang kados Panjenenganipun ing pakaryanipun punapa dene kawontenanipun; Panjejenganipun punika tanpa tandhing sarta sampurna (2 Samuel 7:22; Jabur 86:8; Yesaya 40:25; Matius 5:48). Gusti punika boten saged kanyana, tegesipun Panjenenganipun punika boten saged dipun kinten-kinten, boten saged katlisik, pamahaman bab Panjenenganipun sadaya boten saged dipun silemi.

Gusti punika adil, tegesipun Panjenenganipun sanes pribadi ingkang remen ngatingalaken pilih kasih (Pangandharing Toret 32:4; Jabur 18:30). Gusti punika maha kuwaos, tegesipun Panjenenganipun nguwaosi sedaya; Panjenenganipun saged nindakaken punapa kemawon ingkang dipun kersakaken, nanging punapa ingkang dipun tindakaken Gusti tansah condhong kaliyan sipatipun (Wahyu 19:6; Yeremia 32:17, 27). Gusti punika wonten ing pundi-pundi, tegesipun Panjenenganipun tansah wonten ing pundia panggenan; punika boten ateges bilih Gusti Allah punika sedaya ingkang pinanggih (Jabur 139:7-13; Yeremia 23:23). Gusti punika maha mirsani, tegesipun Panjenenganipun pirsa bab ingkang kapengker, sapunika, sarta wekdal ing ngajeng, malah punapa ingkang kita batos ing saben wekdal ingkang kaparingaken; awit Panjenenganipun pirsa sedaya samukawis pangadilanipun badhe tansah katindakaken sacara adil (Jabur 139:1-5; Wulang Bebasan 5:21).

Gusti punika satunggal, tegesipun boten namung bilih boten wonten sanesipun, nanging ugi bilih Panjenenganipun piyambak ingkang saged nyembadani pepenginan uga kabetahan ingkang paling jero saking manah kita, sarta Panjenenganipun piyambak ingkang pantes nampi panyembah uga pangabekti kita (Pangandaring Toret 6:4). Gusti punika maha luhur, tegesipun bilih Gusti boten saged uga boten badhe nindakaken bab ingkang lepat; punika awit kawicaksanan lan kaadilanipun satemah supados dosa-dosa kita kaapunten, Yesus kedah ngalami pangadilanipun Gusti nalika dosa kita katanggelaken dhumateng Panjenenganipun (Pangentasan 9:27; Matius 27:45-46; Rum 3:21-26).

Gusti maha kuwaos, tegesipun Panjenenganipun punika ingkang pinunjul; sadaya titahipun samya, sengaja punapa dene boten sengaja, boten saged ngalang-alangi kersanipun (Jabur 93:1; 95:3; Yeremia 23:20). Gusti punika Ruh, tegesipun Panjenenganipun punika boten saged katingali dening paningal (Yokhanan 1:18; 4:24). Gusti punika Tritunggal, tegesipun Panjenenganipun punika tiga ingkang nunggil dados satunggal, hakekatipun sami, sami ing kakiyatan uga kamulyanipun. Ngengetaken bilih ing ayat Kitab Suci ingkang kawitan kasebut bilih “asmanipun” tunggal sanadyan punika ngengingi tiga Pribadi ingkang cetha- “Sang Rama, Sang Putra, Sang Roh Suci” (Matius 28:19; Markus 1:9-11). Gusti punika kaleresan, tegesipun bilih Panjenenganipun nyocoki kaliyan sadaya Panjenenganipun kalawau, Panjenenganipun boten badhe saged kasogok uga boten saged goroh (Jabur 117:2; 1 Samuel 15:29).

Gusti punika maha suci, tegesipun bilih Panjenenganipun kapisah saking sadaya kasusilan ingkang nistha sarta memengsahan tumraping kanisthan. Gusti punika mirsani sadaya kajahatan ingkang damel Panjenenganipun duka; latu biasanipun kasebut ing ayat Kitab Suci sami kaliyan kasucian. Gusti dipun sumurupi kados dene latu. Gusti Allah punika welas asih “ingkang kalebet Kasaenanipun, kasaenaning penggalih, kamirahan, uga katresnan “ ingkang arupi pangandika ingkang maringi gambaran saking tegesing Kasaenanipun. Menawi sanes karana sih rahmatipun Gusti mila sipating Gusti ingkang sanes punika badhe damel kita wonten ing sak jawinipun Panjenenganipun. Sukur dene karana boten kados makaten kawontenanipun, awit Panjenenganipun ngersakaken mangertosi kita satunggal lan satunggalipun sacara pribadi (Pangentasan 34:6; Jabur 31:19; 1 Petrus 1:3; Yokhanan 3:16; Yokhanan 17:3).

Punika namung awit gumolong wonten ing manah ingkang ngupados wangsulan saking pitaken ukuraning Gusti. Mugi ndadosna panyurung ingkang ageng kangge nglajengaken pangupados bab Gusti (Yeremia 29:13).



Wangsul ing lembaran basa Jawi

Punapa sawetara Atribut-Atributing Gusti punika?