Kutsal Kitap’ta ruhsal armağanların bir listesi var mıdır?


Soru: Kutsal Kitap’ta ruhsal armağanların bir listesi var mıdır?

Yanıt:
Kutsal Kitap’ta, ruhsal armağanlar olarak da bilinen “Ruh’un armağanları”nın aslında üç tane listesi vardır. Ruhsal armağanları tanımlayan üç ana ayet grubu şunlardır: Romalılar 12:6-8; 1. Korintliler12:4-11 ve 1. Korintliler 12:28. Romalılar 12’de tanımlanan ruhsal armağanlar, peygamberlik, hizmet, öğretmek, öğüt vermek, bağışta bulunmak, yönetmek ve merhamettir. 1. Korintliler 12:4-11’deki listeye şunlar dahildir: Bilgece konuşma yeteneği, iman, hastaları iyileştirme, mucize yapma olanakları, peygamberlikte bulunma, ruhları ayırt etme, çeşitli dillerle konuşma ve bu dilleri çevirme armağanı. 1. Korintliler 12:28’deki listeye hastaları iyileştirme, başkalarına yardım etme, yönetme ve çeşitli dillerle konuşmak dahil edilmiştir. Her bir armağanın kısa birer tanımı şöyledir:

“Peygamberlik” ya da “peygamberlik etmek” olarak tercüme edilen Grekçe sözcük, ilahi arzuyu “bildirmek,” Tanrı’nın amaçlarını yorumlamak ya da Tanrı’nın insanları etkilemek için tasarlanmış olan gerçeğini herhangi bir şekilde bildirmek anlamına gelir. Orta Çağ’da bir ara bunlara geleceği bildirmek fikri de eklenmişti ki bu, fal bakma ya da geleceği bildirme gibi şeyleri kınayan diğer Kutsal Kitap ayetleriyle doğrudan çelişki içindedir (Elçilerin İşleri 16:16-18).

“Hizmet etme” olarak da söz edilen hizmet, “diyakoz” sözcüğünün alındığı Grekçe diakonian sözcüğünden gelir ve herhangi tür bir hizmet anlamındadır, daha geniş anlamı, ihtiyacı olanlara pratik bir yardımda bulunmaktır.

Öğretmek: Bu armağan, Tanrı Sözü’nün anlamını, bağlamını ve işitenin hayatına uygulamasını açıklayarak analizi ve bildirimini içerir. Armağanlı bir öğretmen, özellikle iman doktrinleri konusundaki bilgiyi açıkça öğretip anlatabilme konusunda eşsiz bir yeteneğe sahip biridir.

Öğüt vermek: Bu armağan, diğerlerini tutarlı olarak Tanrı’nın gerçeğini dinleyip izlemeye çağıranların hayatlarında belirgindir. Bunlara, düzeltme ya da imanda zayıf olanları kuvvetlendirerek ya da sıkıntılarda teselli ederek diğerlerini ruhça geliştirmek dahil olabilir.

Bağışta bulunmak: Bağışta bulunmak konusunda armağanlı olan kişiler, ister finansal, maddesel, ister kişisel zaman ve ilgilerini vererek sahip olduklarını başkalarıyla sevinçle paylaşanlardır. Veren kişi, diğerlerinin ihtiyaçlarıyla ilgilenir ve ihtiyaçlar ortaya çıktıkça mal, para ve zamanı onlarla paylaşmak için fırsat kollar.

Önderlik: Armağanlı bir önder, kilisedeki diğer insanları yöneten, denetleyen ve onlara başkanlık eden kişidir. Sözcüğün harfi anlamı “rehberlik etmektir” ve bir geminin dümeninde onu yönetme düşüncesini taşır. Önderlik armağanına sahip olan biri, bilgelik ve lütufla yönetir ve başkalarını örnekle yönetirken hayatında Ruh’un meyvesinin olduğunu kanıtlar.

Merhamet: Öğüt vermek armağanıyla yakından bağlantılı olan merhamet armağanı, sıkıntıda olanlara karşı merhametli kişilerde belirgindir. Onların çektikleri sıkıntı ve acıları şefkatli ve içten bir şekilde azaltmak için anlayış ve duyarlılık gösterir ve kaynakları paylaşırlar.

Bilgece konuşma yeteneği: Bu armağanın adı onun konuşma armağanlarından biri olduğunu göstermektedir. Bu armağan, Kutsal Kitap gerçeğini anlayıp onu hayattaki durumlara her türlü doğru muhakeme yeteneğiyle maharetli bir şekilde uygulayacak şekilde bildiren birini tanımlar.

Bilgece konuşma yeteneği, gerçeği sadece Tanrı’dan bir vahiyle gelen bir anlayışla anlamayı içeren bir konuşma yeteneğidir. Bilgece konuşma yeteneğine sahip olanlar, Tanrı’nın derin şeylerini ve Sözü’nün sırlarını anlarlar.

İman: Tüm inanlılar bir ölçüde imana sahiptir, çünkü iman, Kutsal Ruh’un, imanla Mesih’e yaklaşan herkese verdiği armağanlarından biridir (Galatyalılar 5:22-23). İman adlı ruhsal armağan, Tanrı’ya, Sözü’ne, vaatlerine ve duanın mucizeler oluşturabileceğine kuvvetli ve sarsılmaz bir güven duyan bir insanın hayatında sergilenir.

Hastaları iyileştirme: Tanrı günümüzde hâlâ iyileştirdiği halde, insanların mucizesel iyileştirmeler gerçekleştirebilme yeteneği, mesajlarının Tanrı’dan olduğunu kanıtlamak için birinci yüzyıldaki kilisedeki elçilere aitti. Günümüzdeki Hristiyanlar hastaları iyileştirme ya da ölüleri diriltme gücüne sahip değildir. Bu güce sahip olsalardı, hastaneler ve morglar, her tarafta yatakları ve tabutları boşaltan bu “armağanlı” insanlarla dolu olurdu.

Mucizesel güçler: Mucize yapma olanakları olarak da bilinir. Bu da yine, sadece Tanrı’nın gücünün gerçekleştirebileceği doğaüstü olaylar gerçekleştirmeyi içeren geçici bir doğaüstü belirti armağanıydı (Elçilerin İşleri 2:22). Bu armağan, diğerlerinin yanı sıra, Pavlus (Elçilerin İşleri 19:11-12), Petrus (Elçilerin İşleri 3:6), İstefan (Elçilerin İşleri 6:8) ve Filipus (Elçilerin İşleri 8:6-7) tarafından sergilenmiştir.

Ruhları ayırt etme: Bazı bireyler, Tanrı’nın gerçek mesajını, yöntemleri kandırıcı ve hatalı doktrin bulundurmayı da içeren aldatıcı İblis’inkinden ayırt etme konusunda eşsiz bir yeteneğe sahiptirler. İsa, birçoklarının Kendi adıyla gelip birçok kişiyi aldatacağını söylemişti (Matta 24:4-5) ama Kilise’ye ruhları ayırt etme armağanı onu bu tür şeylerden korumak için verilmiştir.

Bilinmeyen dillerde konuşmak: Bilinmeyen dillerde konuşmak armağanı ilk Kilise’ye Müjde’nin dünyanın her yerinde tüm uluslara ve tüm bilinen dillerde bildirilmesini sağlamak için verilen geçici “doğaüstü belirtiler armağanlar”ıydı. Konuşan kişiye daha önce bilmediği dillerde konuşmak için ilahi bir yetenek veriyordu. Bu armağan Müjde’nin mesajının doğruluğunu ve onu bildirenlerin de Tanrı’dan geldiklerini ispatlıyordu. “Çeşit çeşit diller” ya da “Değişik türlerde diller” sözleri, ruhsal bir armağan olarak “kişisel dua dili” düşüncesini etkin bir şekilde bertaraf etmektedir.

Bilinmeyen dillerin yorumu: Bilinmeyen dillerin yorumu armağanına sahip olan bir kişi, konuşulan dili bilmediği halde, bilinmeyen dillerde konuşan birinin ne söylediğini anlayabilirdi. Bilinmeyen dilleri yorumlayan biri bundan sonra bilinmeyen dillerde konuşan kişinin mesajını, herkesin anlayabilmesi için başka herkese iletebilirdi.

Başkalarına yardım etme: Başkalarına yardım etme armağanı merhamet armağanıyla yakından bağlantılıdır. Başkalarına yardım etme armağanına sahip olanlar, kilisedeki diğer insanlara merhamet ve lütufla yardım edebilen kişilerdir. Bunun uygulama alanında çok geniş olasılıklar vardır. En önemlisi, kuşku, korkular ve başka ruhsal savaşlarla mücadele edenleri belirleme; ruhsal ihtiyaçları olanlara şefkatli sözlerle, anlayışlı ve merhametli bir tutumla yaklaşma ve Kutsal Kitap’tan gerçekleri hem ikna edici, hem de sevgi dolu bir şekilde söyleme konusunda eşsiz bir yetenektir.

English
Türkçe anasayfaya dön
Kutsal Kitap’ta ruhsal armağanların bir listesi var mıdır?

Nasıl yapılacağını öğrenin ...

Tanrı ile sonsuzluk harcamak



Tanrıdan af al

Navigasyon
Ara
Sor
Müjde
Önemli