settings icon
share icon
Soru

Aynı günahı tekrar tekrar işlerseniz Tanrı sizi bağışlamayı sürdürür mü?

Yanıt


Bu soruyu en iyi şekilde yanıtlamak için Kutsal Kitap’taki iki güçlü parçaya bakacağız. Birincisi Mezmurlar Kitabı’nda yer alır: “Doğu batıdan ne kadar uzaksa, o kadar uzaklaştırdı bizden isyanlarımızı” (Mezmur 103:12). İblis’in Hristiyanlar’a oynadığı en etkin oyunlardan biri, Tanrı Sözü’nün vaadine karşın bizi, günahlarımızın gerçekten bağışlanmadığına ikna etmektir. Eğer İsa’yı imanla gerçekten Kurtarıcı olarak kabul ettiysek ve içimizde hâlâ gerçek bağışlanmaya sahip olup olmadığımız hakkında o rahatsız edici his varsa, bu şeytansal etkilerden kaynaklanıyor olabilir. İnsanlar cinlerin kavrayışından kurtarıldıklarında cinler bundan nefret eder ve kafalarımıza kurtuluşumuzun gerçekliği hakkında şüphe tohumları ekmeye çalışırlar. İblis’in hile cephaneliğindeki en büyük araçlardan biri, bize sürekli olarak geçmişteki günahlarımızı hatırlatmaktır ve o bunları, Tanrı’nın bizi bağışlamasının ve bizi eski halimize getirmesinin mümkün olamayacağına inandırmak için kullanır. İblis’in saldırıları, Tanrı’nın vaatlerine ve sevgisine basitçe güvenmemizi gerçekten zor bir hale getirir.

Ama bu Mezmur aynı zamanda bize, Tanrı’nın günahlarımızı bağışlamakla kalmayıp onları huzurundan tamamen çıkarttığını da söyler. Bu da çok derin bir şeydir! Bu, insanların kavraması kesinlikle zor olan bir kavram olduğundan Tanrı’nın bağışlamasını sadece kabul etmek yerine bu konuda kolayca endişeye düşüp merak etmemizin de nedenidir. Önemli olan, şüphelerimiz ve suçluluk hislerimizi basitçe terk edip O’nun bağışlama hakkında yaptığı vaatlere güvenmektir.

Bir başka ayet de, 1. Yuhanna 1:9’dur: “Ama günahlarımızı itiraf edersek, güvenilir ve adil olan Tanrı günahlarımızı bağışlayıp bizi her kötülükten arındıracaktır.” Bu çok harika bir vaattir! Tanrı, çocukları Kendisine yaklaşıp tövbe dolu bir tutum içinde bağışlanmayı isterlerse onları bağışlar. Tanrı’nın lütfu o kadar büyüktür ki, günahlıyı günahından temizleyip Tanrı’nın bir çocuğu haline getirebilir. Tökezlesek de, yine bağışlanabiliriz.

Matta 18:21-22’de şu sözleri okuyoruz: “Bunun üzerine Petrus İsa’ya gelip, ‘Ya Rab’ dedi, ‘Kardeşim bana karşı kaç kez günah işlerse onu bağışlamalıyım? Yedi kez mi?’ İsa, ‘Yedi kez değil’ dedi. ‘Yetmiş kere yedi kez derim sana.’” Petrus herhalde cömert davrandığını düşünüyordu. Kendisine karşı günah işleyen birinden aynı şekilde intikam almak yerine, kardeşe bir kolaylık, belki de yedi kereye kadar bir açık kapı bırakmayı önermekteydi. Ama sekizincisinde bağışlama ve lütuf bitecekti. Ancak Mesih bağışlamanın onu isteyenler için sonsuz olduğunu söyleyerek Petrus’un önerdiği lütuf ekonomisinin kurallarına meydan okudu. Bu ancak Mesih’in çarmıhta akıttığı kanı aracılığıyla mümkün kılınan Tanrı’nın sonsuz lütfu sayesinde mümkündür. Mesih’in bağışlayıcı gücünden ötürü, eğer alçakgönüllü bir şekilde Tanrı’dan bağışlanma istersek her zaman temiz kılınabiliriz.

Aynı zamanda, bir insanın alıştığı şekilde, sürekli olarak günah işleyip de bir inanlı olmasının da Kutsal Kitap’a uygun olmadığına dikkat edilmelidir (1. Yuhanna 3:8-9). Pavlus’un bize, “İman yolunda olup olmadığınızı anlamak için kendinizi sınayıp yoklayın. İsa Mesih’in içinizde olduğunu bilmiyor musunuz? Yoksa sınavdan başarısız çıkarsınız” diye öğüt vermesinin nedeni de budur. Hristiyanlar olarak tökezleriz ancak sürekli olarak tövbe etmediğimiz günahlı bir yaşam biçimi sürmeyiz. Hepimizin zayıflıkları vardır ve istemesek de günaha düşebiliriz. Elçi Pavlus bile, benliğinde iş başında olan günahtan ötürü istemediği şeyi yapıyordu (Romalılar 7:15). Pavlus gibi, inanlının da vereceği karşılık, o günahtan nefret etmek, ondan tövbe etmek ve onu yenmek için ilahi lütuf istemektir (Romalılar 7:24;25). Tanrı’nın yeterli lütfundan ötürü düşmemiz gerekmese de, bazen kendi yetersiz gücümüze güvendiğimiz için düşeriz. İmanımız zayıfladığında ve Petrus gibi, sözlerimiz ve yaşamımızla Rabbimiz’i inkâr ettiğimizde, o zaman bile hâlâ tövbe etmemiz ve günahımızın bağışlanması fırsatı vardır.

İblis’in hilelerinden bir başkası da, bize hiç ümit olmadığını, bağışlanabilmemizin, iyileştirilebilmemizin ve eski halimize iade edilmemizin hiçbir olasılığı olmadığını düşündürmektir. Kendimizi artık Tanrı’nın bağışlamasına layık hissetmememiz için bizi, suçluluk duygusunun yiyip bitirdiği ve kapana kıstırdığını bir konuma sokmak ister. Ama biz zaten Tanrı’nın lütfuna ne zaman layık olmuştuk ki? Tanrı bizi sevmiş, bağışlamış ve dünyanın kuruluşundan önce Mesih’te olmamız üzere seçmiştir (Efesliler 1:4-6). Bunu bizim yaptığımız herhangi bir şeyden ötürü değil, “... Mesih’e ilk umut bağlayan bizler, O’nun yüceliğinin övülmesi için yaşayalım” diye yapmıştır (Efesliler 1:12). Tanrı’nın lütfunun erişemeyeceği hiçbir yere gidemeyeceğimizi ve Tanrı’nın bizi artık çıkarıp kurtaramayacağı kadar hiçbir derinliğe batamayacağımızı aklımızda tutmalıyız. Tanrı’nın lütfu tüm günahlarımızdan daha büyüktür. Yoldan daha yeni çıkıyor da olsak, günahımızda zaten batıyor ve boğuluyor da olsak, lütfu alabiliriz.

Lütuf Tanrı’nın bir armağanıdır (Efesliler 2:8). Günah işlediğimizde, Kutsal Ruh bizi günah işlediğimiz konusunda ikna edecek ve bunun sonucu da içimizde Tanrısal bir üzüntü var olacaktır (2. Korintliler 7:10-11). Tanrı ruhlarımızı hiç umut yokmuşçasına reddetmeyecektir, çünkü “Mesih İsa’ya ait olanlara artık hiçbir mahkûmiyet yoktur” (Romalılar 8:1). Kutsal Ruh’un bizi günahımız hakkında ikna etmesi bir sevgi ve lütuf hareketidir. Lütuf günah işlemek için bir mazeret değildir (Romalılar 6:1-2) ve suiistimal edilmeye cüret edilmemesi gerekir. Yani, günaha “günah” adı verilmelidir ve ona zararsız ve tehlikesiz bir şeymiş gibi davranılmamalıdır. Tövbe etmeyen inanlılarla, sevgi dolu bir şekilde bu konu konuşulmalı ve özgürlüğe giden yolda kendilerine öncülük edilmeli ve tövbe etmeleri gerektiği kendilerine söylenmelidir. Buna karşın çareyi de vurgulamalıyız, çünkü “hepimiz O’nun doluluğundan lütuf üzerine lütuf aldık” (Yuhanna 1:16). Lütuf ile yaşarız, lütuf ile kurtulduk, lütuf ile kutsallaştırıldık ve lütuf ile korunup yüceltileceğiz. Günah işlediğimizde tövbe edip günahımızı Tanrı’ya itiraf ederek lütuf alalım. Mesih bizi Tanrı’nın gözünde tam ve doğru kılmayı teklif ediyorken neden günahlı bir hayat sürmeli?

English



Türkçe anasayfaya dön

Aynı günahı tekrar tekrar işlerseniz Tanrı sizi bağışlamayı sürdürür mü?
Bu sayfayı paylaş: Facebook icon Twitter icon Pinterest icon Email icon
© Copyright Got Questions Ministries