Wat is de menselijke geest?


Vraag: "Wat is de menselijke geest?"

Antwoord:
De menselijke geest is het onlichamelijke deel van de mens. De Bijbel zegt dat de menselijke geest de eigenlijke adem is van de Almachtige God die in de mens werd geademd aan het begin van Gods schepping: "Toen vormde de HEERE God de mens uit het stof van de aardbodem en blies de levensadem in zijn neusgaten; zo werd de mens tot een levend wezen (Genesis 2:7). Het is de menselijke geest die ons ons zelfbewustzijn en andere opmerkelijke, hoewel gelimiteerde, "God-achtige" kwaliteiten geeft. De menselijke geest omvat onze emoties, intellect, angsten, passies, en creativiteit. Het is de geest die ons voorziet van het unieke vermogen om te begrijpen en te beseffen (Job 32:8, 18).

De woorden geest en adem zijn vertalingen van het Hebreeuwse woord neshamah en het Griekse woord pneuma. De woorden betekenen "sterke wind, explosie van inspiratie." Neshamah is de bron van het leven die levenskracht geeft aan de mensheid (Job 33:4). Het is de ontastbare, onzichtbare menselijke geest die het mentale en emotionele bestaan van de mens aanstuurt. De apostel Paulus zegt: "Wie van de mensen kent de dingen van de mens dan de geest van de mens, die in hem is?" (1 Korinthe 2:11). Bij het overlijden "keert de geest terug tot God, Die hem gegeven heeft." (Prediker 12:7; zie ook Job 34:14-15; Psalm 104:29-30).

Elk mens heeft een geest, welke anders is dan de "geest" of het leven van dieren. Het verschil tussen de mens en de dieren is dat God ons heeft geschapen "naar het evenbeeld van God" (Genesis 1:26-27). Daarom is de mens in staat om te denken, te voelen, lief te hebben, te ontwerpen, te creëren, en te genieten van muziek, humor, en kunst. En het is vanwege de menselijke geest dat wij een "vrije wil" hebben, zoals geen enkel ander wezen op aarde dat heeft.

De menselijke geest werd beschadigd tijdens de Zondeval. Toen Adam zondigde werd zijn vermogen tot gemeenschap met God verbroken; hij ging die dag niet fysiek dood, maar hij stierf geestelijk. Sinds die tijd heeft de mens de gevolgen van de Zondeval moeten dragen. Vóór zijn verlossing wordt een persoon gekarakteriseerd als geestelijk "dood"(Efeze 2:1-5; Kolossenzen 2:13). Een relatie met Christus revitaliseert onze geest en vernieuwt ons dag bij dag (2 Korinthe 4:16).

Interessant genoeg, net zoals de menselijke geest op een goddelijke manier in de eerste mens werd geblazen, zo werd de Heilige Geest in de eerste discipelen geblazen in Johannes 20:22: "En nadat Hij dit gezegd had, blies hij op hen en zei tegen hen: Ontvang de Heilige Geest" (Johannes 20:22; zie ook Handelingen 2:38). Adam werd tot leven gewekt door de adem van God, en wij, als "nieuwe scheppingen" in Christus, zijn geestelijk tot leven gewekt door de "Adem van God," de Heilige Geest (2 Korinthe 5:17; Johannes 3:3; Romeinen 6:4). Vanaf het moment dat wij Jezus accepteren, verbindt de Heilige Geest van God zich met onze eigen geest op een manier die wij niet kunnen bevatten. De apostel Johannes zegt: "Hierdoor weten wij dat wij in Hem blijven en Hij in ons, doordat Hij ons van Zijn geest gegeven heeft" (1 Johannes 4:13).

Wanneer wij de Geest van God toestaan om ons leven te leiden, getuigt de Geest Zelf met onze geest dat wij "Gods kinderen" zijn (Romeinen 8:16). Als kinderen van God worden wij niet langer geleid door onze eigen geest, maar door Gods Geest, die ons zal leiden naar het eeuwige leven.

English

Terug naar Nederlandse home page
Wat is de menselijke geest?