Τι πρέπει να χρησιμοποιούμε στη θεία κοινωνία, κρασί ή χυμό σταφυλιού;


Ερώτηση: Τι πρέπει να χρησιμοποιούμε στη θεία κοινωνία, κρασί ή χυμό σταφυλιού;

Απάντηση:
Το κατά πόσον πρέπει να χρησιμοποιούμε στη θεία κοινωνία κρασί είναι αντικείμενο συζήτησης μεταξύ των χριστιανών. Καθώς εξετάζουμε το ζήτημα αυτό, δεν πρέπει να πάρουμε τη ματιά μας από το σπουδαιότερο ζήτημα, που είναι το τι αναπαριστά το υγρό μέσα στο ποτήρι –το χυμένο αίμα του Κυρίου και Σωτήρα μας με το οποίο συνάπτεται η Καινή Διαθήκη.

Αρχικά ας κάνουμε μια σύνοψη της παρουσίας του κρασιού στις Γραφές. Η χρήση του στην Παλαιά Διαθήκη είναι με το παραπάνω φανερή. Συναντάμε αρχικά τη χρήση του (ή την κατάχρηση) όταν ο Νώε μέθυσε κι έμεινε γυμνός στη σκηνή του (Γένεση 9:21). Αργότερα, βλέπουμε τον Μελχισεδέκ να προσφέρει κρασί στον Αβραάμ (Γένεση 14:17-18). Στην Έξοδο 29:40 ο Θεός προστάζει τη χρήση κρασιού στις θυσίες που πρόβλεπε ο Νόμος. Όταν ο Δαβίδ έγινε βασιλιάς, οι άνθρωποί του γιόρτασαν τρεις μέρες με φαγητό και κρασί (Α΄ Χρονικών 38-40). Στον Ψαλμό 104:15 μας λέει πραγματικά πως ο Θεός έκανε το κρασί να «ευφραίνει την καρδιά του ανθρώπου». Έχουμε ακόμη την υπόσχεση πως ο Κύριος θα ετοιμάσει κάποια μέρα ένα συμπόσιο για τον λαό Του με πλούσια φαγητά που θα περιλαμβάνει εκλεκτά κρασιά (Ησαΐας 25:6).

Στην Καινή Διαθήκη, το πρώτο θαύμα του Ιησού ήταν η μετατροπή του νερού σε κρασί, στο γάμο της Κανά (Ιωάννης 2:1-11). Ο Κύριός μας, όχι μόνο ήπιε ο ίδιος κρασί (Λουκάς 7:34) αλλά είπε πως θα το έπινε καινούριο στη βασιλεία του Πατέρα Του (Ματθαίος 26:29). Επιπρόσθετα, ο απόστολος Παύλος παρακίνησε τον Τιμόθεο να πίνει λίγο κρασί, αντί για νερό, για να βελτιώσει την κατάσταση του στομαχιού του (Α΄ Τιμόθεον 5:23).

(Παρά τις συχνές αναφορές που κάνει η Γραφή στο κρασί, είναι βέβαιο πως η κατάσταση της μέθης δεν είναι ποτέ αποδεκτή. Στην Εφεσίους 5:18 το λέει με κάθε σαφήνεια: «μη μεθάτε με κρασί, στο οποίο υπάρχει ασωτία αλλά, γίνεστε πλήρεις με το Πνεύμα».)

Έτσι, οι υποστηρικτές της χρήσης του κρασιού στη θεία κοινωνία, έχουν με το μέρος τους τις Γραφές, και οι παραπάνω περιπτώσεις (εκτός του Νώε) δείχνουν πως το κρασί, όταν χρησιμοποιείται σωστά και μετρημένα, μπορεί πραγματικά να είναι καλό πράγμα.

Αυτοί που πιστεύουν πως δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε κρασί, παραθέτουν, επίσης, κάποια πειστικά επιχειρήματα κι έχουν να δείξουν βιβλικές αναφορές. Δες για παράδειγμα τις προειδοποιήσεις ενάντια στο κρασί στις Παροιμίες 4:17, 20:1 και 23:29-32. Στο Λευιτικό 10:9 ο Κύριος λέει στον Ααρών πως αυτός και οι γιοι του δεν έπρεπε να πιουν κρασί όταν εισέρχονταν στη Σκηνή του Μαρτυρίου, με την απειλή θανάτου.

Κρασί ή χυμός σταφυλιού στο Δείπνο του Κυρίου; Δεν υπάρχει αυστηρός βιβλικός κανόνας που δηλώνει πως ένα από τα δύο είναι περισσότερο αποδεκτό από το άλλο. Στην πραγματικότητα, οι περικοπές που μιλούν για το τελευταίο Δείπνο, δεν αναφέρουν τίποτα για «κρασί» ή «χυμό σταφυλιού»· αναφέρουν «το ποτήρι». Υπάρχουν όμως μερικά πρακτικά ζητήματα να θεωρήσουμε. Αν η παρουσία ενός αλκοολικού μπορεί ν’ αποβεί σε περισπασμό με οποιονδήποτε τρόπο, τότε αυτό είναι κάτι που πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν. Σίγουρα καμία εκκλησία δεν θέλει να δει κάποιον που αποφεύγει τη θεία κοινωνία απλά και μόνο διότι έχει την πεποίθηση ότι δεν πρέπει να κάνει χρήση οινοπνεύματος. Ο Χριστός είπε πως η εκκλησία το κάνει αυτό «όσες φορές πίνετε, στη δική μου ανάμνηση» (Α΄ Κορινθίους 11:25). Θα ήταν κρίμα, χάριν του κρασιού, κάποιος να στρέψει την προσοχή του από τον Χριστό κι έτσι να περιφρονήσει την εντολή του.

Δεν υπάρχει πουθενά μέσα στο λόγο του Θεού κάποια απαίτηση σχετικά με το βαθμό της ζύμωσης του περιεχομένου του ποτηριού. Ωστόσο, αν κάποιος έχει ισχυρή πεποίθηση προς οποιαδήποτε τοποθέτηση, θεωρώντας πως αυτή τιμάει τον Σωτήρα, είναι εντάξει γι’ αυτόν να μένει πιστός σ’ αυτήν. Αλλά θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί να μην ξεχνούμε τι το ποτήρι αναπαριστά και να μην κρίνουμε τον αδελφό ή την αδελφή σε ζητήματα προσωπικής άποψης.

English


Επιστροφή στην Ελληνική αρχική σελίδα
Τι πρέπει να χρησιμοποιούμε στη θεία κοινωνία, κρασί ή χυμό σταφυλιού;