Τι χρειάζεται να γνωρίζω για την επιβίωση στους έσχατους καιρούς;



Ερώτηση: Τι χρειάζεται να γνωρίζω για την επιβίωση στους έσχατους καιρούς;

Απάντηση:
Οι άνθρωποι συχνά νιώθουν ανησυχία όταν σκέπτονται το μέλλον· δεν χρειάζεται όμως να συμβαίνει αυτό. Γι’ αυτούς που γνωρίζουν τον Θεό , οι σκέψεις για το μέλλον φέρνουν ενθουσιασμό κι ανάπαυση. Για παράδειγμα, οι Παροιμίες 31:25 λένε για τη γυναίκα που γνωρίζει τον Θεό και Τον εμπιστεύεται, «ευφραίνεται για τον μελλοντικό καιρό».

Δύο σκέψεις-κλειδιά που χρειάζεται να έχουμε κατά νου σχετικά με το μέλλον είναι, πρώτον, ο Θεός είναι κυρίαρχος κι ελέγχει το κάθε τι. Γνωρίζει το μέλλον και ελέγχει απολύτως ό,τι θα συμβεί. Η Γραφή λέει, «Φέρτε στο νου σας όσα γίνανε από πολύ παλιά, τα πρώτα, γιατί εγώ είμαι ο Θεός και δεν υπάρχει άλλος εκτός από μένα· Θεός χωρίς τον όμοιό του. Εγώ απ’ την αρχή το μέλλον φανερώνω και από πριν όσα ακόμα δεν έχουν συμβεί. Λέω, “το σχέδιό μου θα εκτελεστεί, κι όλα όσα επιθυμώ θα τα πραγματοποιήσω”. Απ’ την Ανατολή φωνάζω ένα αρπαχτικό πουλί, τον άνθρωπο που εκτελεί τα σχέδιά μου απ’ τη μακρινή τη χώρα· όπως το είπα έτσι το πραγματοποιώ· το εκτελώ όπως το έχω σχεδιάσει.» (Ησαΐας 46:9–11, ΝΜΒ)

Το δεύτερο πράγμα που πρέπει να θυμόμαστε σχετικά με το μέλλον είναι ότι η Γραφή σκιαγραφεί το τι θα συμβεί στους «έσχατους καιρούς» ή στις «έσχατες ημέρες». Καθώς η Γραφή είναι η αποκάλυψη του Θεού στην ανθρωπότητα, κι επειδή ο Θεός γνωρίζει και ελέγχει το μέλλον (όπως ο Ησαΐας έγραψε), τότε μπορούμε να ισχυριστούμε πως όταν η Γραφή μιλάει γι’ αυτά που θα συμβούν στο μέλλον, πρέπει να την πιστεύουμε. Αναφορικά με προρρήσεις του μέλλοντος, η Γραφή λέει, «δεν ήρθε ποτέ προφητεία από θέλημα ανθρώπου, αλλά, οδηγούμενοι από το Άγιο Πνεύμα, μίλησαν οι άγιοι άνθρωποι του Θεού.» (Β΄ Πέτρου 1:21) Η αλήθεια αυτή είναι φανερή στο γεγονός ότι, σε διάσταση με ψευδείς προφητείες που υπάρχουν σε άλλες θρησκείες ή από άτομα όπως ο Νοστράδαμος, η Αγία Γραφή δεν έχει σφάλλει ούτε μία φορά –κάθε φορά που η Γραφή πρόβλεψε ένα μελλοντικό γεγονός, αυτό συνέβηκε ακριβώς όπως γράφτηκε.

Όταν θεωρούμε το πώς πρέπει να κατανοήσουμε και να επιβιώσουμε στους έσχατους καιρούς, ερχόμαστε αντιμέτωποι με αυτά τα τρία ερωτήματα:
1. Πώς πρέπει να ερμηνεύσω αυτά που λέει η Γραφή αναφορικά με το μέλλον (βιβλική προφητεία);
2. Τι λέει η Γραφή πως θα συμβεί στους έσχατους καιρούς;
3. Πώς θα πρέπει η Γραφή να με επηρεάσει στον τρόπο που ζω σήμερα με βάση αυτά που προλέγει για το μέλλον;

Πώς να ερμηνεύω τη βιβλική προφητεία
Υπάρχουν διάφορες απόψεις σχετικά με τις μεθόδους που πρέπει να χρησιμοποιούμε όταν ερμηνεύουμε περικοπές που αφορούν τους έσχατους καιρούς. Ενώ υπάρχουν καλοί άνθρωποι που ενστερνίζονται διαφορετικές πεποιθήσεις, υπάρχει καλός λόγος να πιστεύουμε ότι η βιβλική προφητεία θα πρέπει να ερμηνεύεται (1) κυριολεκτικά, (2) με μελλοντική άποψη, και (3) με αυτό που ονομάζεται «προχιλιαστικός» τρόπος. Λαμβάνουμε το θάρρος να μιλούμε για κυριολεκτική ερμηνεία από το γεγονός ότι υπάρχουν περισσότερες από 300 προφητείες που αφορούν την πρώτη έλευση του Χριστού, και όλες εκπληρώθηκαν κυριολεκτικά. Οι προρρήσεις σχετικά με τη γέννηση του Μεσσία, τη ζωή Του, την προδοσία Του, τον θάνατο και την ανάστασή Του, δεν εκπληρώθηκαν αλληγορικά ή με πνευματικό τρόπο. Ο Ιησούς κυριολεκτικά γεννήθηκε στη Βηθλεέμ, έκανε θαύματα, προδόθηκε από στενό φίλο για 30 αργύρια, τρύπησαν τα χέρια και τα πόδια Του, πέθανε μαζί με ληστές, θάφτηκε στον τάφο ενός πλουσίου και αναστήθηκε την τρίτη ημέρα από τον θάνατό Του. Όλες αυτές οι λεπτομέρειες προβλέφθηκαν εκατοντάδες χρόνια πριν γεννηθεί ο Ιησούς κι εκπληρώθηκαν κυριολεκτικά. Κι ενώ υπάρχει συμβολισμός σε διάφορες προφητείες (π.χ. τέρατα, ιππείς, κ.λπ.), όλα αυτά απεικονίζουν πραγματικές υπάρξεις ή γεγονότα, κατά τον ίδιο τρόπο που ο Ιησούς εικονίζεται ως λιοντάρι ή αμνός.

Σχετικά με τη μελλοντική άποψη, η Γραφή δηλώνει καθαρά πως τα αποκαλυπτικά βιβλία όπως του Δανιήλ και της Αποκάλυψης, περιέχουν όχι μόνο αφηγήσεις ιστορικών γεγονότων αλλά επίσης προρρήσεις μελλοντικών γεγονότων. Αφού ο Ιωάννης έλαβε τα μηνύματα που αφορούσαν τις εκκλησίες της εποχής του, έλαβε οράματα που αφορούσαν το τι θα συνέβαινε στους έσχατους καιρούς. Ο Ιωάννης άκουσε φωνή που του είπε, «Ανέβα εδώ, και θα σου δείξω όσα πρέπει να γίνουν ύστερα απ' αυτά» (Αποκάλυψη 4:1, η έμφαση δική μας).

Ένα, ίσως, ακόμη πιο δυνατό επιχείρημα υπέρ της μελλοντικής άποψης είναι οι υποσχέσεις που έδωσε ο Θεός στον Αβραάμ (σύγκρινε Γένεση 12 και 15) αναφορικά με τη χώρα του Ισραήλ. Από τη στιγμή που ο Θεός έκανε μια διαθήκη άνευ όρων στον Αβραάμ, και οι υποσχέσεις Του δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί για τους απογόνους του Αβραάμ, τότε μια μελλοντική άποψη των υποσχέσεων προς τον Ισραήλ είναι δικαιολογημένη.

Τελευταίο χαρακτηριστικό, η ερμηνεία της προφητείας με «προχιλιαστικό» τρόπο, σημαίνει πως πρώτα θ’ αρπαγεί η Εκκλησία, και κατόπιν ο κόσμος θα ζήσει μια επτάχρονη περίοδο θλίψης, και μετά ο Ιησούς Χριστός θα επιστρέψει να βασιλέψει επάνω στη γη για 1000 κυριολεκτικά χρόνια (Αποκάλυψη 20).

Αλλά τι λέει η Γραφή πως θα συμβεί πριν από αυτά;

Τι λέει η Γραφή πως θα συμβεί στους έσχατους καιρούς;
Είναι λυπηρό αλλά η Γραφή προλέγει ένα καθοδικό σπιράλ καταστροφών, ανθρώπινης αμαρτίας και θρησκευτικής αποστασίας πριν επιστρέψει ο Χριστός. Γράφει ο Παύλος, «Γνώριζε, μάλιστα, τούτο, ότι στις έσχατες ημέρες θα ’ρθουν κακοί καιροί… πονηροί άνθρωποι, όμως, και γόητες θα προκόψουν προς το χειρότερο, πλανώντας και πλανώμενοι» (Β΄ Τιμόθεον 3:1, 13). Ο κόσμος θα συνεχίσει ν’ απορρίπτει τον Θεό, τον λόγο Του και τους ανθρώπους Του.

Κάποια ημέρα στο μέλλον –που κανένας δεν την γνωρίζει- ο Θεός θα θέσει τέλος στον αιώνα της Εκκλησίας, που άρχισε την ημέρα της Πεντηκοστής (Πράξεις 2) με το γεγονός που είναι γνωστό ως Αρπαγή. Σ’ εκείνο τον καιρό, ο Θεός αρπάζει από τη γη όλους τους πιστούς εν Χριστώ, στην προετοιμασία για τις τελικές κρίσεις Του. Ο Παύλος γράφει για την Αρπαγή, «Επειδή, αν πιστεύουμε ότι ο Ιησούς πέθανε και αναστήθηκε, έτσι και ο Θεός, αυτούς που κοιμήθηκαν με πίστη στον Ιησού, θα τους φέρει μαζί του. Επειδή, σας λέμε τούτο διαμέσου του λόγου τού Κυρίου, ότι εμείς που ζούμε, όσοι απομένουμε στην παρουσία τού Κυρίου, δεν θα προλάβουμε αυτούς που κοιμήθηκαν· δεδομένου ότι, ο ίδιος ο Κύριος θα κατέβει από τον ουρανό με πρόσταγμα, με φωνή αρχαγγέλου, και με σάλπιγγα Θεού, κι αυτοί που πέθαναν εν Χριστώ θα αναστηθούν πρώτα· έπειτα, εμείς που ζούμε, όσοι απομένουμε, θα αρπαχτούμε μαζί τους, ταυτόχρονα, με σύννεφα σε συνάντηση του Κυρίου στον αέρα· και έτσι, θα είμαστε πάντοτε μαζί με τον Κύριο. Λοιπόν, παρηγορείτε ο ένας τον άλλον μ’ αυτά τα λόγια.» (Α΄ Θεσσαλονικείς 4:14–18).

Η έλλειψη της ειρήνης και η αύξηση της αναταραχής που προηγείται της Αρπαγής θα φτάσει σε τρομερές διαστάσεις όταν αναρίθμητοι άνθρωποι εξαφανίζονται από τη γη. Ένα τέτοιο γεγονός θα προκαλέσει πανικό και απαιτεί έναν ισχυρό ηγέτη που θα έχει απαντήσεις σε όλα τα προβλήματα του κόσμου. Η προετοιμασία για έναν τέτοιον ηγέτη γίνεται προοδευτικά για κάποιον καιρό, όπως έχει σημειώσει ο ιστορικός Άρνολντ Τόινμπι, «Επιβάλλοντας στην ανθρωπότητα περισσότερο φονικά όπλα, και ταυτόχρονα καθιστώντας τον κόσμο όλο και περισσότερο ανεξάρτητο οικονομικά, η τεχνολογία έχει φέρει την ανθρωπότητα σε τέτοιο βαθμό στενοχώριας, που είμαστε ώριμοι για τη θεοποίηση ενός καινούριου Καίσαρα που θα μπορούσε να κατορθώσει να ενώσει τον κόσμο και να τον ειρηνεύσει.» Από την αναβίωση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, που είναι οργανωμένη στον τύπο μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης μ’ εκλογικό σώμα δέκα μελών (σύγκρινε Δανιήλ 7:24, Αποκάλυψη 13:1), ο Αντίχριστος θα εγερθεί και θα υπογράψει μια συνθήκη με το κράτος του Ισραήλ, γεγονός το οποίο θα ξεκινήσει την προφητική επταετή αντίστροφη μέτρηση για τον δεύτερο ερχομό του Χριστού (σύγκρινε Δανιήλ 9:27).

Για τρεισήμισι χρόνια, ο Αντίχριστος θα εξουσιάσει πάνω στη γη υποσχόμενος ειρήνη, αλλά πρόκειται για μια ψευδή ειρήνη που θα παγιδέψει τους ανθρώπους. Η Γραφή λέει, «όταν λένε: Ειρήνη και ασφάλεια, τότε έρχεται επάνω τους αιφνίδιος όλεθρος, όπως οι πόνοι της γέννας στην έγκυο γυναίκα· και δεν θα ξεφύγουν.» (Α΄ Θεσσαλονικείς 5:3). Πόλεμοι, σεισμοί και πείνα θα κλιμακωθούν (σύγκρινε Ματθαίος 24:7) μέχρι το τέλος των τρεισήμισι χρόνων της κυριαρχίας του Αντιχρίστου, όταν θα εισέλθει στον ξανακτισμένο ναό της Ιερουσαλήμ και διακηρύξει τον εαυτό του ως θεό και απαιτήσει λατρεία (σύγκρινε Β΄ Θεσσαλονικείς 2:4, Ματθαίος 24:15). Είναι σ’ αυτό το σημείο που ο αληθινός Θεός απαντά στην πρόκληση. Για άλλα τρεισήμισι χρόνια, μια μεγάλη θλίψη θα συμβεί, που όμοιά της δεν έχει ποτέ ξαναγίνει. Ο Ιησούς προείπε, «Επειδή, τότε θα υπάρχει μεγάλη θλίψη, που δεν έγινε από την αρχή του κόσμου μέχρι σήμερα, ούτε θα ξαναγίνει. Και αν δεν συντομεύονταν οι ημέρες εκείνες, δεν θα σωζόταν καμιά σάρκα· εξαιτίας, όμως, των εκλεκτών, θα συντομευτούν εκείνες οι ημέρες.» (Ματθαίος 24:21–22).

Ανείπωτη απώλεια ζωής και καταστροφή της γης θα λάβει χώρα κατά τη διάρκεια της μεγάλης θλίψης. Επίσης, μεγάλος αριθμός ανθρώπων θα πιστέψουν στον Χριστό, κι αυτό θα κοστίσει τη ζωή κάποιων. Ο Θεός θα ελέγχει την κατάσταση καθώς συγκεντρώνει τους άπιστους στρατούς του κόσμου για να τους κρίνει. Ο Ιωήλ έγραψε γι’ αυτό το γεγονός, «θα συγκεντρώσω ακόμα όλα τα έθνη, και θα τα κατεβάσω στην κοιλάδα τού Ιωσαφάτ, και θα κριθώ μαζί τους εκεί υπέρ του λαού μου και της κληρονομιάς μου, του Ισραήλ, που τον διέσπειραν ανάμεσα στα έθνη, και διαμοιράστηκαν τη γη μου.» (Ιωήλ 3:2) Ο Ιωάννης αφηγείται τη μάχη ως εξής: «Και είδα τρία ακάθαρτα πνεύματα όμοια με βατράχους, που έβγαιναν από το στόμα του δράκοντα, και από το στόμα του θηρίου, και από το στόμα του ψευδοπροφήτη· επειδή, είναι πνεύματα δαιμόνων, που εκτελούν σημεία, τα οποία εκπορεύονται προς τους βασιλιάδες της γης και ολόκληρης της οικουμένης, για να τους συγκεντρώσουν στον πόλεμο εκείνης της μεγάλης ημέρας, του Θεού τού Παντοκράτορα. (Δέστε, έρχομαι σαν κλέφτης· μακάριος όποιος αγρυπνάει, και φυλάττει τα ιμάτιά του, για να μη περπατάει γυμνός, και βλέπουν την ασχημοσύνη του). Και τους συγκέντρωσε στον τόπο, που στα Εβραϊκά λέγεται Αρμαγεδών.» (Αποκάλυψη 16:13-16)

Σ’ αυτό το σημείο, ο Μεσσίας Ιησούς θα επιστρέψει, θα καταστρέψει τους εχθρούς Του και θα διεκδικήσει τον κόσμο, που δικαιωματικά Του ανήκει. «Είδα, ακόμα, τον ουρανό ανοιχτό, και να! Ξεπρόβαλε ένα άλογο λευκό, που ο καβαλάρης του λέγεται «Πιστός» και «Αληθινός», και που με δικαιοσύνη κρίνει και πολεμάει. Σαν φλόγα φωτιάς ήταν τα μάτια του και στο κεφάλι του φορούσε πολλά στέμματα και είχε ένα όνομα γραμμένο, που κανένας δεν ξέρει παρά μόνο ο ίδιος. Κι ήταν ντυμένος με ένα ένδυμα αιματοβαμμένο, και το όνομα που του είχε δοθεί ήταν: «Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ». Και τα στρατεύματα που είναι στον ουρανό τον ακολουθούσαν καβάλα σε λευκά άλογα, ντυμένοι με κάτασπρο καθαρό λινό. Και από το στόμα του έβγαινε μια κοφτερή ρομφαία, για να χτυπάει μ’ αυτήν τα έθνη, και είναι αυτός που θα τους κυβερνάει με σιδερένιο ραβδί. Κι αυτός πατούσε το πατητήρι το γεμάτο από το κρασί της φοβερής οργής του Θεού του Παντοκράτορα. Και πάνω στην ενδυμασία του και πάνω στο μηρό του είχε γραμμένο τον τίτλο: «Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΑΔΩΝ ΚΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ»! Είδα κι έναν άγγελο που στεκόταν στον ήλιο, ο οποίος έκραξε με δυνατή φωνή λέγοντας σε όλα τα όρνια που πετούσαν στα μεσούρανα: «Εμπρός, συναχτείτε στο μεγάλο δείπνο του Θεού για να φάτε σάρκες βασιλιάδων και σάρκες στρατιωτικών διοικητών και σάρκες ισχυρών και σάρκες αλόγων και των καβαλάρηδών τους, και κάθε είδους ανθρώπων ελευθέρων και δούλων, μικρών και μεγάλων»! Είδα τότε το θηρίο και τους βασιλιάδες της γης και τα στρατεύματά τους συγκεντρωμένους για να πολεμήσουν με τον καβαλάρη του αλόγου και με το στράτευμά του. Πιάστηκε όμως το θηρίο, όπως και ο ψευδοπροφήτης που ήταν μαζί του, εκείνος που είχε κάνει τα εκπληκτικά φαινόμενα μπροστά του, και με τα οποία παραπλάνησε εκείνους που δέχτηκαν να χαραχθούν με το σύμβολο του θηρίου και εκείνους που προσκυνούσαν την εικόνα του. Ζωντανοί ρίχτηκαν αυτοί οι δύο στη λίμνη της φωτιάς που καιγόταν με θειάφι. Και οι υπόλοιποι θανατώθηκαν με τη ρομφαία που βγήκε από το στόμα εκείνου που καθόταν επάνω στο άλογο, κι όλα τα όρνια χόρτασαν από τις σάρκες τους. (Αποκάλυψη 19:11–21)

Αφού ο Χριστός έχει νικήσει όλα τα στρατεύματα που έχουν συγκεντρωθεί στην κοιλάδα του Αρμαγεδών, θα κυβερνήσει με τους αγίους Του για χίλια χρόνια και θ’ αποκαταστήσει τον Ισραήλ και τη γη του. Στο τέλος των χιλίων ετών, μια τελική κρίση επάνω στα έθνη και στο εναπομένον ανθρώπινο γένος θα λάβει χώρα, που κατόπιν ακολουθείται από μια αιώνια κατάσταση: είτε μαζί με τον Θεό για πάντα είτε χωρισμένος από τον Θεό για πάντα (Αποκάλυψη 20-21).

Τα παραπάνω δεν αποτελούν υποθέσεις ή πιθανότητες –είναι ό,τι ακριβώς θα λάβει χώρα στο μέλλον. Όπως ακριβώς όλες οι προφητείες της Γραφής σχετικά με την πρώτη έλευση του Χριστού επαληθεύτηκαν, έτσι θα γίνει με τις βιβλικές προφητείες που αφορούν τον δεύτερο ερχομό Του.

Με δεδομένη την αλήθεια αυτών των προφητειών, τι επίδραση θα πρέπει να έχουν στη ζωή μας σήμερα; Ο Πέτρος θέτει το ερώτημα: «Αφού, λοιπόν, όλα αυτά πρόκειται να διαλυθούν, σκεφτείτε πόση αγιότητα και ευσέβεια πρέπει να σας διακρίνει στις διάφορες λεπτομέρειες της ζωής σας, καθώς προσδοκάτε και ανυπομονείτε να κάνει την εμφάνισή της η Ημέρα του Θεού, εξαιτίας της οποίας οι ουρανοί με την πυράκτωσή τους θα διαλυθούν, και τα στοιχεία εξαιτίας της καύσης τους θα λιώσουν!» (Β΄ Πέτρου 3:11–12)

Το αποτέλεσμα της βιβλικής προφητείας σε μας σήμερα
Υπάρχουν τέσσερις τρόποι με τους οποίους πρέπει ν’ ανταποκριθούμε στη βιβλική προφητεία. Ο πρώτος είναι υπακοή, για την οποία ο Πέτρος μιλάει στα παραπάνω εδάφια. Ο Ιησούς συνεχώς έλεγε πως πρέπει να είμαστε έτοιμοι για την έλευσή Του, που μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή (Μάρκος 13:33-37) και να ζούμε με τέτοιο τρόπο που να μην ντρεπόμαστε για τη διαγωγή μας.

Η δεύτερη ανταπόκριση είναι λατρεία. Ο Θεός έχει παράσχει διέξοδο από τις κρίσεις των εσχάτων καιρών –το δώρο της σωτηρίας που προσφέρεται δια του Ιησού Χριστού. Πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι έχουμε λάβει τη σωτηρία Του και ζούμε μ’ ευγνωμοσύνη ενώπιον Του. Η λατρεία μας στη γη θα συνεχιστεί κάποια μέρα στον Ουρανό: «και ψάλλουν μια καινούρια ωδή, λέγοντας: Άξιος είσαι να πάρεις το βιβλίο, και να ανοίξεις τις σφραγίδες του· επειδή, σφάχτηκες, και μας αγόρασες στον Θεό με το αίμα σου, από κάθε φυλή και γλώσσα και λαό και έθνος.» (Αποκάλυψη 5:9)

Η τρίτη ανταπόκριση είναι η διακήρυξη. Το μήνυμα της σωτηρίας του Θεού και η αλήθεια του δεύτερου ερχομού Του πρέπει να κηρυχτούν ώστε όλοι να τ’ ακούσουν, ιδιαίτερα αυτοί που ακόμη δεν πιστεύουν. Πρέπει να δώσουμε σε όλους την ευκαιρία να επιστρέψουν στον Θεό και να σωθούν από την ερχόμενη οργή Του. Στην Αποκάλυψη 22:10 γράφει, «Και μου λέει: Μη σφραγίσεις τα λόγια της προφητείας αυτού του βιβλίου επειδή, ο καιρός είναι κοντά.»

Η τελευταία ανταπόκριση στον προφητικό λόγο του Θεού είναι η υπηρεσία. Όλοι οι πιστοί θα πρέπει να είναι επιμελείς στην εκπλήρωση της βουλής του Θεού και στην πραγματοποίηση καλών έργων. Μέρος της κρίσης του Χριστού αφορά τα έργα που κάνουν οι πιστοί. Δεν καθορίζουν αποφασιστικά την αποδοχή του χριστιανού στον Ουρανό, αλλά φανερώνουν τι κάθε πιστός έκανε με τα χαρίσματα που του έδωσε ο Θεός. Ο Παύλος λέει γι’ αυτήν την κρίση, «πρέπει όλοι να εμφανιστούμε μπροστά στο βήμα του Χριστού, ώστε κάθε ένας να ανταμειφθεί σύμφωνα με εκείνα που έπραξε διαμέσου του σώματος, είτε αγαθό είτε κακό» (Β΄ Κορινθίους 5:10).

Ανακεφαλαιώνοντας, ο Θεός είναι κυρίαρχος πάνω σε όλα τα γεγονότα και τους ανθρώπους του κόσμου. Ελέγχει σταθερά το κάθε τι και θα υπάρξει μια τέλεια κατάληξη σε κάθε τι που έχει αρχίσει. Ένας παλιός χριστιανικός ύμνος το λέει με τα εξής λόγια: «Τα πάντα είναι δημιουργία του Θεού… φτιαγμένα από ένα χέρι... ο Διάβολος και η σωτηρία …. κάτω από μια προσταγή.»

Η εκπληρωμένη προφητεία είναι μια απόδειξη ότι η Αγία Γραφή είναι υπερφυσικό βιβλίο. Εκατοντάδες προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης έχουν ήδη εκπληρωθεί κι είναι λογικό να συμπεράνουμε πως ό,τι λέει για τους έσχατους καιρούς, επίσης θα πραγματοποιηθεί. Γι’ αυτούς που γνωρίζουν τον Ιησού και Τον έχουν εμπιστευθεί ως Σωτήρα τους και Κύριό τους, η έλευσή Του είναι η μακάρια ελπίδα τους (Τίτον 2:13). Για εκείνους, όμως, που απορρίπτουν τον Χριστό, θ’ αποβεί ο άγιος τρόμος τους (Β΄ Θεσσαλονικείς 1:8). Αυτό που μετράει είναι πως για να επιβιώσεις στους έσχατους καιρούς, πρέπει να βεβαιωθείς πως είσαι πιστός στον Χριστό: «ο Θεός δεν μας προσδιόρισε για οργή, αλλά για απόλαυση σωτηρίας, διαμέσου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού» (Α΄ Θεσσαλονικείς 5:9).

English


Επιστροφή στην Ελληνική αρχική σελίδα
Τι χρειάζεται να γνωρίζω για την επιβίωση στους έσχατους καιρούς;