το βιβλίο Θρήνοι


Συγγραφέας: Το βιβλίο Θρήνοι δεν αποσαφηνίζει τον συγγραφέα του. Η Παράδοση λέει ότι ο προφήτης Ιερεμίας έγραψε τους Θρήνους. Αυτή η άποψη είναι πολύ πιθανή δεδομένου ότι ο συγγραφέας ήταν μάρτυρας της καταστροφής της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους. Ο Ιερεμίας ικανοποιεί την προϋπόθεση αυτή (Β' Χρονικών 35:25, 36:21-22).

Χρονολογία συγγραφής: Το βιβλίο Θρήνοι γράφτηκε, πιθανόν, μεταξύ του 586 και 575 π.Χ., κατά τη διάρκεια ή λίγο μετά την πτώση της Ιερουσαλήμ.

Σκοπός της συγγραφής: Ως αποτέλεσμα της επίμονης και αμετανόητης ειδωλολατρίας του Ιούδα, ο Θεός επέτρεψε στους Βαβυλώνιους να πολιορκήσουν, λεηλατήσουν, κάψουν και καταστρέψουν την πόλη της Ιερουσαλήμ. Ο ναός του Σολομώντα, που υπήρχε εδώ και 400 χρόνια, κάηκε ολοσχερώς. Ο προφήτης Ιερεμίας, αυτόπτης μάρτυρας αυτών των γεγονότων, έγραψε το βιβλίο Θρήνοι ως θρήνο για ό,τι συνέβη στον Ιούδα και την Ιερουσαλήμ.

Εδάφια-κλειδιά: Θρήνοι 2:17, «Ο Κύριος έκανε ό,τι βουλεύθηκε· εκπλήρωσε τον λόγο του που διόρισε από τις αρχαίες ημέρες· κατέστρεψε και δεν λυπήθηκε και εύφρανε επάνω σου τον εχθρό· ύψωσε το κέρας των εναντίων σου.»

Θρήνοι 3:22-23, «Είναι έλεος του Κυρίου ότι δεν συντελεστήκαμε, επειδή δεν έλειψαν οι οικτιρμοί του. Ανανεώνονται κατά τα πρωινά· μεγάλη είναι η πιστότητά σου.»

Θρήνοι 5:19-22, «Εσύ, όμως, Κύριε, αιώνια βασιλεύεις, μένει ο θρόνος σου από γενιά σ' άλλη γενιά. Γιατί θέλεις για πάντα να μας λησμονήσεις, να μας εγκαταλείψεις για όλη τη ζωή μας; Φέρε μας, Κύριε, πάλι κοντά σου και θα επιστρέψουμε· δώσε μας πάλι τη ζωή, όπως παλιά. Μήπως μας έχεις εντελώς εγκαταλείψει; ή μήπως είναι ο θυμός σου εναντίον μας ασίγαστος;» (ΝΜΒ)

Σύντομη Σύνοψη: Το βιβλίο Θρήνοι είναι χωρισμένο σε πέντε κεφάλαια. Κάθε κεφάλαιο περιέχει ένα ξεχωριστό ποίημα. Στο αρχικό εβραϊκό κείμενο, τα εδάφια αποτελούν ακροστιχίδα, που σημαίνει ότι κάθε εδάφιο αρχίζει μ' ένα γράμμα του εβραϊκού αλφαβήτου κατά σειρά. Στο βιβλίο Θρήνοι, ο προφήτης Ιερεμίας κατανοεί ότι οι Βαβυλώνιοι ήταν το εργαλείο του Θεού για να φέρει κρίση στην Ιερουσαλήμ

(Θρήνοι 1:12-15, 2:1-8, 4:11). Το βιβλίο αποσαφηνίζει ότι η αμαρτία και η ανταρσία ήταν οι αιτίες που ξέσπασε η οργή του Θεού (1:8-9, 4:13, 5:16). Ο θρήνος είναι φυσιολογικός σε καιρό θλίψης αλλά θα πρέπει σύντομα να οδηγεί σε μεταμέλεια και μετάνοια (Θρήνοι 3:40-42, 5:21-22).

Προμηνύματα: Ο Ιερεμίας ήταν γνωστός ως ο «κλαίων προφήτης» για το βαθύ και αδιάκοπο πάθος του για το λαό και την πόλη του (Θρήνοι 3:48-49). Αυτή η ίδια θλίψη, εξαιτίας των αμαρτιών του λαού και της απόρριψης του Θεού, εκφράστηκε από τον Ιησού καθώς πλησίασε την Ιερουσαλήμ και είδε την επερχόμενη καταστροφή της από τους Ρωμαίους (Λουκάς 19:41-44). Ο Θεός χρησιμοποίησε τη ρωμαϊκή πολιορκία για να τιμωρήσει τους Ιουδαίους που απέρριψαν τον Μεσσία τους. Ο Θεός όμως δεν χαίρεται που πρέπει να τιμωρήσει τα παιδιά Του. Η προσφορά του Ιησού Χριστού, ως προμήθεια για την αμαρτία, δείχνει τη μεγάλη Του συμπόνια για τον λαό Του. Κάποια μέρα, ο Θεός θα εξαλείψει κάθε δάκρυ ένεκα του Χριστού (Αποκάλυψη 7:17).

Πρακτική εφαρμογή: Ακόμη και σε φοβερή κρίση, ο Θεός είναι Θεός ελπίδας (Θρήνοι 3:24-25). Ανεξάρτητα του πόσο πολύ έχουμε απομακρυνθεί από κοντά Του, έχουμε την ελπίδα ότι μπορούμε να επιστρέψουμε σ' Αυτόν και να διαπιστώσουμε πως είναι συμπονετικός κι επιεικής (Α' Ιωάννου 1:9). Ο Θεός μας είναι Θεός ελέους (Θρήνοι 3:22), κι ένεκα της μεγάλης Του αγάπης και συμπόνιας έδωσε τον Υιό του τον μονογενή, για να μη χαθεί μέσα στις αμαρτίες του καθένας που πιστεύει σ' αυτόν, αλλά να έχει αιώνια ζωή (Ιωάννης 3:16). Η πιστότητα του Θεού (Θρήνοι 3:23) και η σωτηρία Του (Θρήνοι 3:26) είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα που μας δίνουν μεγάλη ελπίδα και παρηγοριά. Δεν είναι ένας αδιάφορος και ιδιότροπος θεός, αλλά ένας Θεός που απελευθερώνει όλους εκείνους που στρέφονται σ' Αυτόν, παραδέχονται ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για να κερδίσουν τη χάρη Του και επικαλούνται το έλεος Του ώστε να μην συντελεστούν (Θρήνοι 3:22).

English


Επισκόπηση της Παλαιάς Διαθήκης

Επιστροφή στην Ελληνική αρχική σελίδα
το βιβλίο Θρήνοι