Πώς συνδυάζεται η ψυχολογία με τη βιβλική συμβουλευτική;


Ερώτηση: Πώς συνδυάζεται η ψυχολογία με τη βιβλική συμβουλευτική;

Απάντηση:
Η κοσμική ψυχολογία βασίζεται στη διδασκαλία των ψυχαναλυτών, όπως ο Sigmund Freud, ο Carl Jung και ο Carl Rogers. Από την άλλη πλευρά, η βιβλική ή νουθετική (από το ρήμα νουθετώ) συμβουλευτική βασίζεται ξεκάθαρα στον αποκαλυμμένο λόγο του Θεού. Η βιβλική συμβουλευτική θεωρεί τις Γραφές επαρκείς για να καταρτίσουν το παιδί του Θεού για κάθε καλό έργο (Β΄ Τιμόθεον 3:17). Οι βιβλικοί σύμβουλοι διδάσκουν πως τα βασικά προβλήματα του ανθρώπου είναι πνευματικά στη φύση τους. Συνεπώς, άθεοι ψυχολόγοι, που είναι πνευματικά νεκροί οι ίδιοι, δεν έχουν πραγματική γνώση πάνω στην ανθρώπινη κατάσταση.

Σε σχετική σημείωση, αυτό που συνήθως αποκαλείται «χριστιανική συμβουλευτική» είναι διαφορετική από τη «βιβλική συμβουλευτική» στο ότι η χριστιανική συμβουλευτική συχνά χρησιμοποιεί την κοσμική ψυχολογία επιπρόσθετα της Αγίας Γραφής. Μ' αυτό δεν εννοούμε πως ένας χριστιανός σύμβουλος δεν είναι επίσης ένας βιβλικός σύμβουλος, αλλά συχνά οι χριστιανοί σύμβουλοι είναι χριστιανοί που ενσωματώνουν την κοσμική ψυχολογία στη συμβουλευτική τους. Οι βιβλικοί ή νουθετικοί σύμβουλοι απορρίπτουν τελείως την κοσμική ψυχολογία.

Το μεγαλύτερο μέρος της ψυχολογίας είναι ανθρωπιστικό (ουμανιστικό) στη φύση του. Ο κοσμικός ανθρωπισμός προάγει το ανθρώπινο γένος ως το ύψιστο πρότυπο αλήθειας και ηθικής και απορρίπτει τη χριστιανική πίστη, το υπερφυσικό και την Αγία Γραφή. Συνεπώς, η κοσμική ψυχολογία είναι η ανθρώπινη προσπάθεια να κατανοήσει και αποκαταστήσει την πνευματική πλευρά του ανθρώπου χωρίς αναφορά ή αναγνώριση του πνευματικού στοιχείου.

Η Αγία Γραφή διακηρύττει πως το ανθρώπινος γένος αποτελεί μοναδική δημιουργία του Θεού, πλασμένο σύμφωνα με την εικόνα Του (Γένεση 1:26, 2:7). Η Αγία Γραφή ασχολείται ρητά με την πνευματικότητα του ανθρώπου, λαμβάνοντας υπόψη την πτώση του στην αμαρτία, τις συνέπειες της αμαρτίας και την τωρινή σχέση του ανθρώπου με τον Θεό.

Η κοσμική ψυχολογία στηρίζεται στην ιδέα πως ο άνθρωπος είναι βασικά καλός και πως η απάντηση στα προβλήματά του βρίσκεται μέσα του. Η Αγία Γραφή ζωγραφίζει μια πολύ διαφορετική εικόνα της ανθρώπινης κατάστασης. Ο άνθρωπος δεν είναι «βασικά καλός»· είναι «νεκρός μέσα στις αμαρτίες του» (Εφεσίους 2:1) και η καρδιά του που δεν έχει αναγεννηθεί είναι «απατηλή και υπερβολικά διεφθαρμένη» (Ιερεμίας 17:9). Συνεπώς, ο βιβλικός σύμβουλος προσεγγίζει το ζήτημα δραστικώς διαφορετικά. Αντί ν' αναζητήσει λύσεις σε πνευματικά προβλήματα μέσα στο μυαλό του ανθρώπου, επιδιώκει ν' αντιμετωπίσει την αμαρτία, να λάβει σοφία από πάνω (Ιάκωβος 3:17) και να εφαρμόσει τον λόγο του Θεού στην περίσταση.

Οι βιβλικοί σύμβουλοι, σε αντίθεση με τους ψυχοθεραπευτές και μερικούς χριστιανούς συμβούλους, θεωρούν τη Γραφή ως τη μόνη πηγή γενικής και λεπτομερούς προσέγγισης στη συμβουλευτική (Β΄ Τιμόθεον 3:15-17, Β΄ Πέτρου 1:4). Η βιβλική συμβουλευτική είναι αφοσιωμένη στο ν' αφήσει τον Θεό να μιλήσει για τον εαυτό του μέσω του λόγου Του. Η βιβλική συμβουλευτική επιδιώκει να υπηρετήσει την αγάπη του αληθινού και ζωντανού Θεού, μια αγάπη που αντιμετωπίζει την αμαρτία και παράγει υπακοή.

Η ψυχοθεραπεία βασίζεται στις ανάγκες. Οι ανάγκες για αυτοεκτίμηση, αγάπη, αποδοχή και σημασία κυριαρχούν. Πιστεύεται πως αν οι ανάγκες αυτές καλυφθούν, οι άνθρωποι θα γίνουν ευτυχείς, ευγενικοί και ηθικοί· αν δεν καλυφθούν αυτές οι ανάγκες, οι άνθρωποι θα είναι μίζεροι, ανήθικοι και θα μισούν. Η βιβλική συμβουλευτική διδάσκει πως πραγματική ικανοποίηση και ευτυχία μπορεί να βρεθεί στη σχέση μας με τον Θεό και την επιδίωξη της ευσέβειας. Ούτε λίγη ούτε πολύ ψυχοθεραπεία μπορεί να μετατρέψει έναν εγωκεντρικό άνθρωπο σε ανιδιοτελή, για παράδειγμα, αλλά ο υπάκουος υπηρέτης του Θεού θα είναι ικανοποιημένος ενώ δίνει ανιδιοτελώς και με χαρά (Β΄ Κορινθίους 9:7).

Έτσι, πώς συνδυάζεται η ψυχολογία με τη βιβλική συμβουλευτική; Δεν συνδυάζεται. Η κοσμική ψυχολογία ξεκινά και τελειώνει με τον άνθρωπο και τις ιδέες του. Η αληθής βιβλική συμβουλευτική δείχνει στον Χριστό και στο λόγο του Θεού. Η βιβλική συμβουλευτική είναι μια ποιμαντική δραστηριότητα, ένα παράγωγο του πνευματικού χαρίσματος της παράκλησης και ο σκοπός του δεν είναι η αυτοεκτίμηση αλλά ο αγιασμός.

English
Επιστροφή στην Ελληνική αρχική σελίδα
Πώς συνδυάζεται η ψυχολογία με τη βιβλική συμβουλευτική;