Ποια είναι τα δυνατά και ποια τ’ αδύνατα σημεία της άποψης πως η Αρπαγή θα λάβει χώρα μετά τη Θλίψη (μεταθλιψιακή);



Ερώτηση: Ποια είναι τα δυνατά και ποια τ’ αδύνατα σημεία της άποψης πως η Αρπαγή θα λάβει χώρα μετά τη Θλίψη (μεταθλιψιακή);

Απάντηση:
Όταν θεωρούμε μια ερώτηση που αφορά την εσχατολογία (τη μελέτη των εσχάτων καιρών), είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι όλοι, σχεδόν, οι χριστιανοί συμφωνούν σ’ αυτά τα τρία σημεία:

1) Έρχεται μια χρονική περίοδος μεγάλης Θλίψης, που ο κόσμος δεν έχει ξαναζήσει.
2) Μετά τη Θλίψη, ο Χριστός θα επιστρέψει στη γη να εγκαθιδρύσει τη βασιλεία Του.
3) Θα συμβεί η Αρπαγή –η μετάβαση από τη θνησιμότητα στην κατάσταση της αθανασίας- για τους πιστούς, όπως περιγράφεται στον Ιωάννη 14:1-3, Α΄ Κορινθίους 15:51-52, και Α΄ Θεσσαλονικείς 4:16-17. Το μόνο ερώτημα αφορά τη χρονική στιγμή της Αρπαγής: πότε θα συμβεί σε σχέση με τη Θλίψη και την δεύτερη έλευση;

Υπάρχουν τρεις, κυρίως, θεωρίες σχετικά με τη χρονική στιγμή που θα λάβει χώρα η Αρπαγή: η θεωρία ότι η Αρπαγή θα συμβεί πριν αρχίσει η Θλίψη (προθλιψιακός προχιλιασμός), η θεωρία ότι η Αρπαγή θα συμβεί στο μέσον της Θλίψης (μεσοθλιψιακός προχιλιασμός) και η θεωρία ότι η Αρπαγή θα συμβεί στο τέλος της Θλίψης (μεταθλιψιακός προχιλιασμός). Το άρθρο αυτό ασχολείται συγκεκριμένα με την μεταθλιψιακή άποψη.

Η μεταθλιψιακή θεωρία διδάσκει ότι η Αρπαγή συμβαίνει στο τέλος, ή πλησίον του τέλους, της Θλίψης. Εκείνον τον καιρό η Εκκλησία θα συναντήσει τον Χριστό στον αέρα και θα επιστρέψει στη γη για την εγκαθίδρυση της βασιλείας του Χριστού στη γη. Με άλλα λόγια, η Αρπαγή και ο δεύτερος ερχομός του Χριστού (για να βασιλεύσει) συμβαίνουν σχεδόν ταυτόχρονα. Σύμφωνα με αυτήν την άποψη, η Εκκλησία υφίσταται όλη τη χρονική διάρκεια της επταετούς Θλίψης. Ο Ρωμαιοκαθολικισμός, η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία και πολλές Διαμαρτυρόμενες αποχρώσεις ασπάζονται τη μεταθλιψιακή άποψη της Αρπαγής.

Ένα πλεονέκτημα της μεταθλιψιακής άποψης είναι ότι ο Ιησούς, στην εκτεταμένη ομιλία Του σχετικά με τους έσχατους καιρούς, λέει πως θα επιστρέψει μετά τη «μεγάλη θλίψη» (Ματθαίος 24:21, 29). Επίσης, το βιβλίο της Αποκάλυψης, με όλες τις διάφορες προφητείες, αναφέρει μόνο μία έλευση του Κυρίου-κι αυτή συμβαίνει μετά τη θλίψη (Αποκάλυψη 19-20). Περικοπές όπως Αποκάλυψη 13:7 και 20:9 επίσης υποστηρίζουν την μεταθλιψιακή άποψη στο ότι υπάρχουν άγιοι στη διάρκεια της Θλίψης. Επίσης, η ανάσταση των νεκρών στην Αποκάλυψη 20:5 αποκαλείται «η πρώτη ανάσταση». Οι υποστηρίζοντες την άποψη αυτή ισχυρίζονται πως από τη στιγμή που αυτή είναι η «πρώτη» ανάσταση, η οποία λαμβάνει χώρα μετά τη Θλίψη, η ανάσταση που συνδέεται με την Αρπαγή στην Α΄ Θεσσαλονικείς 4:16 δεν μπορεί να συμβεί νωρίτερα.

Οι αποδεχόμενοι την μεταθλιψιακή θεωρία δείχνουν, επίσης, πως ιστορικά, οι πιστοί του Θεού έχουν βιώσει εμπειρίες έντονου διωγμού και δοκιμασίας. Συνεπώς, υποστηρίζουν, δεν αποτελεί έκπληξη ότι η Εκκλησία θα βιώσει, ακόμη, τη μεγάλη Θλίψη στους έσχατους καιρούς. Σε σχέση με αυτό, οι μεταθλιψιακή άποψη κάνει διάκριση μεταξύ της «οργής του Διαβόλου» (ή της «οργής του ανθρώπου») και της «οργής του Θεού» στο βιβλίο της Αποκάλυψης. Η οργή του Διαβόλου στρέφεται ενάντια στους αγίους και ο Θεός την επιτρέπει ως μέσον καθαρισμού για τους πιστούς. Από την άλλη πλευρά, η οργή του Θεού ξεχύνεται επάνω στον Αντίχριστο και την ασεβή βασιλεία του, και ο Θεός θα προστατέψει τους δικούς Του απ’ αυτήν την τιμωρία.

Μια αδυναμία της μεταθλιψιακής άποψης είναι η καθαρή διδασκαλία των Γραφών ότι οι όντες εν Χριστώ δεν υπόκεινται στην κρίση και δεν θα βιώσουν ποτέ την οργή του Θεού (Ρωμαίους 8:1). Ενώ μερικές κρίσεις κατά τη διάρκεια της Θλίψης στοχεύουν συγκεκριμένα τους μη σωσμένους, πολλές άλλες κρίσεις, όπως οι σεισμοί, τ’ αστέρια που πέφτουν και η πείνα, θα επηρεάσουν εξίσου σωσμένους και μη σωσμένους. Έτσι, αν οι πιστοί περάσουν μέσα από τη Θλίψη, θα βιώσουν την οργή του Θεού, σε αντίθεση με το Ρωμαίους 8:1.

Μια άλλη αδυναμία της μεταθλιψιακής άποψης είναι ότι πρέπει, σε κάποιο βαθμό, να δούμε αλληγορικά τη Θλίψη. Πολλοί υπερασπιστές της θεωρίας αυτής διδάσκουν πως τώρα ζούμε μέσα στη Θλίψη· πραγματικά, λένε κάποιοι, η Θλίψη άρχισε αμέσως μετά την Πεντηκοστή, στις Πράξεις 2. Τέτοια διδασκαλία αγνοεί τη μοναδική φύση της Θλίψης όπως εκτίθεται στις Γραφές (Ματθαίος 24:21), ότι θα είναι ανεπανάληπτος στην ιστορία του κόσμου μας καιρός θλίψης. Ακόμη, οι μεταθλιψιακοί πιστοί δυσκολεύονται να εξηγήσουν την απουσία της λέξης «εκκλησία» σε βιβλικές περικοπές που σχετίζονται με τη Θλίψη. Ακόμη στην Αποκάλυψη 4–21, η εκτενέστερη περιγραφή της Θλίψης σε όλες τις Γραφές, η λέξη «εκκλησία» δεν εμφανίζεται πουθενά. Οι μεταθλιψιακοί πρέπει να υποθέσουν ότι η λέξη «άγιοι» στην Αποκάλυψη 4-21 σημαίνει την εκκλησία.

Η τελευταία αδυναμία της μεταθλιψιακής άποψης γίνεται γνωστή από τις δύο άλλες θεωρίες· η Αγία Γραφή, δηλαδή, δεν δίνει ένα σαφές χρονολόγιο αναφορικά με τα μελλοντικά γεγονότα. Η Αγία Γραφή δεν διδάσκει σαφώς μία άποψη έναντι μιας άλλης και αυτός είναι ο λόγος που έχουμε ποικιλία γνωμών σχετικά με τους έσχατους καιρούς και το πώς οι σχετικές προφητείες δένουν αρμονικά μεταξύ τους.

English


Επιστροφή στην Ελληνική αρχική σελίδα
Ποια είναι τα δυνατά και ποια τ’ αδύνατα σημεία της άποψης πως η Αρπαγή θα λάβει χώρα μετά τη Θλίψη (μεταθλιψιακή);