Τι εννοεί η Αγία Γραφή όταν λέει, 'Είπε μες στην καρδιά του ο ασύνετος: «Δεν υπάρχει Θεός που να ενεργεί»';


Ερώτηση: Τι εννοεί η Αγία Γραφή όταν λέει, 'Είπε μες στην καρδιά του ο ασύνετος: «Δεν υπάρχει Θεός που να ενεργεί»';

Απάντηση:
Και ο ψαλμός 14:1 και ο 53:1 λένε, «Είπε μες στην καρδιά του ο ασύνετος: «Δεν υπάρχει Θεός που να ενεργεί» (ΝΜΒ). Μερικοί εκλαμβάνουν τα εδάφια αυτά πως λένε ότι όλοι οι αθεϊστές είναι χαζοί, τουτέστιν, τους λείπει νοημοσύνη. Αυτή, όμως, δεν είναι η μόνη σημασία της εβραϊκής λέξης που μεταφράζεται «άφρων» ή «ασύνετος». Σ' αυτό το πλαίσιο, η εβραϊκή λέξη είναι νάβαλ η οποία συχνά αναφέρεται σε άνθρωπο ασεβή που δεν έχει αντίληψη της ηθικής ή θρησκευτικής αλήθειας. Η σημασία του κειμένου δεν είναι «χαζοί άνθρωποι δεν πιστεύουν στον Θεό». Η σημασία του είναι μάλλον, «αμαρτωλοί άνθρωποι δεν πιστεύουν στον Θεό». Με άλλα λόγια, είναι κακό πράγμα ν' αρνείσαι τον Θεό, και η άρνησή Του συχνά συνοδεύεται μ' έναν κακό τρόπο ζωής. Το εδάφιο προχωρά και απαριθμεί κάποια άλλα χαρακτηριστικά των άθρησκων: «Έχουν διαφθαρεί· τα έργα τους είναι ανόσια· / κανείς δεν πράττει το καλό». Ο ψαλμός 14 είναι μια μελέτη της πανανθρώπινης εξαχρείωσης.

Πολλοί αθεϊστές είναι πολλοί έξυπνοι. Δεν είναι η νοημοσύνη ή η έλλειψή της που κάνει έναν άνθρωπο ν' απορρίπτει τον Θεό. Είναι η έλλειψη δικαιοσύνης που τον κάνει να μην πιστεύει στον Θεό. Πολλοί άνθρωποι δεν αντιτίθενται στην ιδέα του Δημιουργού, όσο αυτός ο Δημιουργός ασχολείται με τα δικά Του και τους αφήνει μόνους. Οι άνθρωποι απορρίπτουν την ιδέα ενός Δημιουργού που απαιτεί ηθική από τη Δημιουργία Του. Αντί ν' αντιμετωπίσουν την ένοχη συνείδησή τους, απορρίπτουν ολοκληρωτικά την ιδέα του Θεού. Ο ψαλμός 14:1 αποκαλεί τον τύπο αυτόν του ανθρώπου «άφρονα» ή «ασύνετο».

Ο Ψαλμός 14:1 λέει ότι η άρνηση της ύπαρξης του Θεού συνήθως βασίζεται στην επιθυμία κάποιου να ζήσει την αμαρτωλή του ζωή. Πολλοί φημισμένοι αθεϊστές έχουν παραδεχθεί αυτήν την αλήθεια. Κάποιοι σαν τον συγγραφέα Άλντους Χάξλευ έχουν ανοιχτά παραδεχθεί πως η επιθυμία τους ν' αποφύγουν ηθικούς φραγμούς ήταν το κίνητρο για την απιστία τους:

«Είχα κίνητρα ώστε να μην θέλω ο κόσμος να έχει νόημα· κατά συνέπεια υπέθετα ότι δεν είχε κανένα, και μπορούσα χωρίς καμιά δυσκολία να βρω ικανοποιητικούς λόγους για να στηρίξω αυτήν μου την υπόθεση. Ο φιλόσοφος που δεν βρίσκει κάποιο νόημα στον κόσμο δεν ενδιαφέρεται αποκλειστικά μ' ένα ζήτημα της καθαρής μεταφυσικής. Τον απασχολεί ν' αποδείξει πως δεν υπάρχει σοβαρός λόγος να μην κάνει προσωπικά αυτό που θέλει να κάνει. Όσον αφορά εμένα, αλλά χωρίς αμφιβολία και για τους περισσότερους φίλους μου, η φιλοσοφία που δεν βρίσκει νόημα στη ζωή ήταν το εργαλείο της ελευθερίας μου από ένα συγκεκριμένο σύστημα ηθικής. Αντικρούσαμε την ηθική διότι ανακατευόταν στη σεξουαλική μας ελευθερία. Οι υποστηρικτές του συστήματος αυτού ισχυρίζονταν ότι ενσωμάτωνε το νόημα –το χριστιανικό νόημα, επέμεναν- του κόσμου. Υπήρχε μια εξαιρετικά απλή μέθοδος με την οποία αντικρούαμε τους ανθρώπους αυτούς και δικαιώναμε τους εαυτούς μας στην ερωτική μας επανάσταση: θ' αρνούμασταν ότι ο κόσμος είχε κάποιο (οποιοδήποτε) νόημα». (Άλντους Χάξλευ, Σκοποί και Μέσα)

Η πίστη σε μια θεία Ύπαρξη συνοδεύεται με την αίσθηση πως είμαστε υπόλογοι σ' αυτήν την Ύπαρξη. Έτσι, για ν' αποφύγουν κάποιοι τον έλεγχο της συνείδησης, που την δημιούργησε ο Θεός, απλά αρνούνται την ύπαρξη του Θεού. Λένε στον εαυτό τους, «Δεν υπάρχει κάποιος που επιβλέπει όλον τον κόσμο. Δεν υπάρχει ημέρα κρίσης. Μπορώ να ζήσω όπως μου αρέσει.» Έτσι, το ηθικό τράβηγμα της συνείδησης εύκολα προσπερνιέται.

Είναι άσοφο το να προσπαθεί κάποιος να πείσει τον εαυτό του πως δεν υπάρχει Θεός. Το σημείο του ασύνετου που λέει στην καρδιά του πως δεν υπάρχει Θεός, είναι ότι πρόκειται για μια ασεβή, αμαρτωλή καρδιά που αρνείται τον Θεό. Η άρνηση του αθεϊστή βρίσκεται αντιμέτωπη με πολλή μαρτυρία για το αντίθετο, συμπεριλαμβανομένης της δικής του συνείδησης και αυτής του σύμπαντος μέσα στο οποίο ζει.

Ο αληθής λόγος που οι αθεϊστές απορρίπτουν την πίστη στον Θεό δεν είναι η έλλειψη μαρτυρίας. Η απόρριψή τους γίνεται σύμφωνα με την επιθυμία τους να ζήσουν ελεύθεροι από τους ηθικούς φραγμούς που απαιτεί ο Θεός και να ξεφύγουν από την ενοχή που προκύπτει από την παραβίαση αυτών των φραγμών. «Αποκαλύπτεται όμως και η οργή του Θεού από τον ουρανό για να τιμωρήσει κάθε ασέβεια και αδικία των ανθρώπων, που με τα άδικα έργα τους συγκαλύπτουν την αλήθεια. Αυτό γίνεται γιατί ό,τι μπορούν να γνωρίζουν για το Θεό τούς είναι γνωστό, αφού ο Θεός τούς το φανέρωσε… Γι' αυτό και δεν έχουν καμιά δικαιολογία… Αντίθετα, η σκέψη τους ακολούθησε λαθεμένο δρόμο, και η ασύνετη καρδιά τους βυθίστηκε στο σκοτάδι της πλάνης. Έτσι, ενώ θριαμβολογούσαν για τη σοφία τους, κατάντησαν ανόητοι,… Γι' αυτό τους παρέδωσε ο Θεός στις βρωμερές επιθυμίες τους… στη θέση της αλήθειας του Θεού έβαλαν το ψέμα…» (Ρωμαίους 1:18–25).

English


Επιστροφή στην Ελληνική αρχική σελίδα
Τι εννοεί η Αγία Γραφή όταν λέει, 'Είπε μες στην καρδιά του ο ασύνετος: «Δεν υπάρχει Θεός που να ενεργεί»';