Είναι πάντοτε τα παιδιά μια ευλογία του Θεού;



Ερώτηση: Είναι πάντοτε τα παιδιά μια ευλογία του Θεού;

Απάντηση:
Οι Γραφές είναι πολύ σαφείς ότι ο Θεός είναι παρών στη δημιουργία κάθε ανθρώπινης ύπαρξης. Η πλέον παραστατική απεικόνιση υπάρχει στον Ψαλμό 139:13-18. Το γεγονός ότι ο Θεός επόπτευε κυριαρχικά τη δημιουργία του Δαβίδ τον ενέπνευσε δοξολογία. Ο Δαβίδ επισήμανε το γεγονός ότι ο Θεός είχε σχεδιάσει τις λεπτομέρειες της ζωής του στην παρελθούσα αιωνιότητα. Στον Ιερεμία 29:11 ο Θεός επιβεβαιώνει τις σκέψεις του Δαβίδ: «Ξέρω πολύ καλά τα σχέδια που έχω κάνει για σας. Θέλω την ευημερία σας και όχι την καταστροφή σας· θέλω να σας χαρίσω το μέλλον που εσείς ελπίζετε.» (ΝΜΒ) Αυτή η αλήθεια προκαλεί φυσικά ένα καλό ερώτημα. Τι ισχύει για όσου γεννήθηκαν ως αποτέλεσμα βιασμού ή παράνομης σχέσης; Ο γονιός ή οι γονείς που ευθύνονται για το παιδί αυτό μπορεί να μην «αισθάνονται» πως το παιδί είναι μια ευλογία του Θεού αλλά το πώς έγινε η σύλληψη του παιδιού δεν σημαίνει ότι ο Θεός δεν επιτηρούσε κυριαρχικά τον σχηματισμό του στη μήτρα της μητέρας του, όπως λέει ο Δαβίδ. Ο Θεός έχει σκοπό και σχέδιο για κάθε άνθρωπο ανεξαρτήτως του τρόπου σύλληψής του. Αν αυτό δεν ήταν αλήθεια, οι Γραφές δεν θα μιλούσαν έτσι. Στην Καινή Διαθήκη διαβάζουμε ότι ο Θεός μας αγαπάει τόσο πολύ που έστειλε τον Γιο Του να πεθάνει για μας (Ιωάννης 3:16).

Η αγάπη αυτή είναι η ίδια αγάπη που υποχρέωσε τον Σωτήρα να διδάσκει τους μαθητές τον λόγο του Θεού και να δείξει την αγάπη Του Θεού για μας μέσω του θανάτου Του και της ανάστασής Του (Α΄ Ιωάννου 4:7-8). Δεν υπάρχει τέλος στο πόσο πολύ μας αγαπάει ο Θεός κι επιθυμεί να μας ευλογήσει. Ένας από τους σκοπούς του Θεού στη Δημιουργία του ανθρώπου ήταν η κοινωνία μας μαζί Του. Στην Α΄ Ιωάννου 4 μας λέει πως από τη στιγμή που αναγνωρίζουμε την αγάπη του Θεού, μπορούμε ν' αγαπάμε τους άλλους. Το κατά πόσον βλέπουμε κάθε παιδί ως ευλογία του Θεού εξαρτάται από το κατά πόσο ταυτιζόμαστε με τη θεώρηση του Θεού γι' αυτό το παιδί. Όταν κοιτάζουμε το κάθε παιδί με τα μάτια του Θεού, δεν υπάρχει αμφιβολία πως πρόκειται για μια δική Του ευλογία. Αν κοιτάξουμε αυτό το παιδί με τα μάτια της αμαρτίας, τότε μπορεί ν' αμφισβητούμε την ευλογία αυτή διότι στρέφουμε την προσοχή μας στο δημιούργημα και όχι στον Δημιουργό.

Ο Θεός επιθυμεί κάθε παιδί να γεννιέται σύμφωνα με το σχέδιό Του για τη ζωή μας, κι αυτό είναι δια του γάμου. Όταν αυτό δεν συμβαίνει, δεν αποκλείεται η αγάπη και η φροντίδα του Θεού. Ο Δαβίδ συμπέρανε στον Ψαλμό 139:17 ότι οι σκέψεις του Θεού για τον λαό Του ήταν πραγματικά πολύτιμες και αναρίθμητες. Η πλέον πρακτική εφαρμογή αυτής της αλήθειας φαίνεται στο γενεαλογικό δέντρο του Χριστού, στο 1ο κεφάλαιο του Ματθαίου. Σ' αυτόν τον κατάλογο ονομάτων, αναγνωρίζουμε πρόσωπα που απέτυχαν κατά κάποιο τρόπο και πρόσωπα που γεννήθηκαν από παράνομη σχέση και αμαρτία. Αυτό δεν διέκοψε την εκπλήρωση του λόγου του Θεού ή τον ερχομό του Σωτήρα.

English


Επιστροφή στην Ελληνική αρχική σελίδα
Είναι πάντοτε τα παιδιά μια ευλογία του Θεού;