Τι εννοεί η Αγία Γραφή σχετικά με τη γνωστή φράση «δεσμείν και λύειν»;


Ερώτηση: Τι εννοεί η Αγία Γραφή σχετικά με τη γνωστή φράση «δεσμείν και λύειν»;

Απάντηση:
Η έννοια του «δεσμείν και λύειν» διδάσκεται στην Αγία Γραφή, στον Ματθαίο 16:19: «Θα σου δώσω τα κλειδιά της βασιλείας των ουρανών· και ό,τι αν δέσεις επάνω στη γη, θα είναι δεμένο στους ουρανούς· και ό,τι αν λύσεις επάνω στη γη, θα είναι λυμένο στους ουρανούς.» Σ' αυτό το εδάφιο ο Ιησούς απευθύνεται άμεσα στον απόστολο Πέτρο και έμμεσα στους άλλους αποστόλους. Τα λόγια του Ιησού σήμαιναν ότι ο Πέτρος θα είχε το δικαίωμα να εισέλθει ο ίδιος στη βασιλεία, ότι θα είχε γενική εξουσία που σύμβολό της ήταν η κατοχή των κλειδιών και πως το κήρυγμα του ευαγγελίου θα ήταν το μέσο που θ' άνοιγε τη βασιλεία των ουρανών σε όλους όσους θα πίστευαν και θα την έκλεινε σε όλους όσους θ' απιστούσαν. Το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων μας δείχνει αυτή τη διαδικασία στην πράξη. Την ημέρα της Πεντηκοστής (Πράξεις 2:14-40) ο Πέτρος με το κήρυγμά του άνοιξε την πόρτα της βασιλείας για πρώτη φορά. Οι εκφράσεις «δεσμείν» και «λύειν» ήταν συνήθεις στην ιουδαϊκή νομική φρασεολογία που δήλωναν πως κάτι ήταν απαγορευμένο ή επιτρεπτό.

Ο Πέτρος και οι άλλοι μαθητές θα συνέχιζαν το έργο του Χριστού πάνω στη γη, κηρύττοντας το ευαγγέλιο και διακηρύττοντας το θέλημα του Θεού στους ανθρώπους κι ήταν εξοπλισμένοι με την ίδια εξουσία που Εκείνος κατείχε. Στον Ματθαίο 18:18, υπάρχει επίσης μια αναφορά στο «δεσμείν» και «λύειν» στο πλαίσιο της εκκλησιαστικής πειθαρχίας. Οι απόστολοι δεν υφαρπάζουν την εξουσία και κυριότητα του Χριστού επάνω στη ζωή των πιστών και στον αιώνιο προορισμό τους αλλά ασκούν την εξουσία της πειθαρχίας και, αν καταστεί απαραίτητο, της αποβολής ανυπότακτων μελών της εκκλησίας.

Δεν δόθηκε στους αποστόλους το προνόμιο ν' αλλάζουν τον Νου του Θεού, ως θα συνέβαινε όταν οι απόστολοι αποφάσιζαν κάτι στη γη και ο Ουρανός το αναπαρήγαγε· αντίθετα, εμψυχώθηκαν για να εκπληρώσουν το Ουράνιο σχέδιο του Θεού καθώς προχωρούσαν να πραγματοποιήσουν τις αποστολικές τους υποχρεώσεις. Όταν οι απόστολοι «έδεναν» κάτι ή απαγόρευαν κάτι πάνω στη γη, εκτελούσαν το θέλημα του Θεού σχετικά με το ζήτημα εκείνο. Όταν «έλυναν» κάτι ή επέτρεπαν κάτι πάνω στη γη, επίσης εκπλήρωναν το αιώνιο σχέδιο του Θεού. Και στα δύο εδάφια του Ματθαίου, το 16:19 και το 18:18, η σύνταξη του ελληνικού κειμένου κάνει το νόημα σαφές: «ό,τι αν δέσεις επάνω στη γη, θα είναι δεμένο στους ουρανούς· και ό,τι αν λύσεις επάνω στη γη, θα είναι λυμένο στους ουρανούς».

Ο Ιησούς δίδαξε πως οι απόστολοι είχαν ένα ειδικό καθήκον στη γη. Τα λόγια που είπαν με εξουσία, όπως καταγράφονται ως επιστολές της Καινής Διαθήκης, εκφράζουν το θέλημα του Θεού για την εκκλησία. Όταν ο Παύλος δήλωνε πως είναι ανάθεμα εκείνοι που διαστρέφουν το ευαγγέλιο, τότε γνωρίζουμε πως αυτό το ανάθεμα είχε ήδη δηλωθεί ως τέτοιο στον ουρανό (δες Γαλάτας 1:8-9).

English
Επιστροφή στην Ελληνική αρχική σελίδα
Τι εννοεί η Αγία Γραφή σχετικά με τη γνωστή φράση «δεσμείν και λύειν»;