Πώς ένας χριστιανός πρέπει να δει την έννοια της αυτοεκτίμησης;


Ερώτηση: Πώς ένας χριστιανός πρέπει να δει την έννοια της αυτοεκτίμησης;

Απάντηση:
Πολλοί ορίζουν την έννοια αυτοεκτίμηση ως «συναισθήματα που πηγάζουν από την αξία που έχει κάποιος και που είναι βασισμένη στις ικανότητές του, τα επιτεύγματά του, την κατάστασή του, τους οικονομικές πόρους του ή την εμφάνισή του». Το είδος αυτό της αυτοεκτίμησης μπορεί να οδηγήσει κάποιον να αισθάνεται ανεξάρτητος και ξιπασμένος καταλήγοντας σε λατρεία του εαυτού του, ενώ σβήνει την επιθυμία του για τον Θεό. Στην επιστολή Ιακώβου 4:6 μας λέει ότι «ο Θεός στους υπερήφανους αντιτάσσεται, στους ταπεινούς όμως δίνει χάρη». Αν στηριζόμαστε μόνο στις γήινες πηγές, τότε αναπόφευκτα θα έχουμε αίσθηση αξίας βασισμένη στην υπερηφάνεια. Ο Χριστός μας είπε, «όταν κάνετε όλα όσα σας έχουν διαταχθεί, να λέτε: Είμαστε αχρείοι δούλοι· επειδή κάναμε ό,τι χρωστούσαμε να κάνουμε.» (Λουκάς 17:10)

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι χριστιανοί πρέπει να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση. Αυτό που σημαίνει είναι ότι η αίσθηση που έχουμε πως είμαστε καλοί άνθρωποι θα πρέπει να βασίζεται όχι στο τι κάνουμε αλλά μάλλον στο ποιοι είμαστε εν Χριστώ. Χρειάζεται να ταπεινωθούμε μπροστά στον Θεό κι Εκείνος θα μας τιμήσει. Ο Ψαλμός 16:2 μας υπενθυμίζει, «Είπα στον Κύριο: «Εσύ 'σαι ο Κύριός μου. Ό,τι καλό έχω δεν προέρχεται παρά από σένα.» (ΝΜΒ) Οι χριστιανοί επιτυγχάνουν αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση έχοντας καλή σχέση με τον Θεό. Μπορούμε να γνωρίζουμε πως είμαστε πολύτιμοι ένεκα της υψηλής τιμής που ο Θεός κατέβαλε για μας δια του αίματος του Γιου Του, Ιησού Χριστού.

Κατά μία έννοια, η χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι το αντίθετο της υπερηφάνειας. Κατά μία διαφορετική έννοια, η χαμηλή αυτοεκτίμηση αποτελεί μια μορφή υπερηφάνειας. Μερικοί άνθρωποι έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση διότι θέλουν οι άλλοι άνθρωποι να τους λυπούνται, να στρέφουν την προσοχή τους σ' αυτούς και να τους παρηγορούν. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση μπορεί ν' αποτελεί μια δήλωση της μορφής «πρόσεξέ με» όπως ακριβώς μπορεί να συμβεί και με την υπερηφάνεια. Απλά, ακολουθεί έναν διαφορετικό δρόμο για να φτάσει στον ίδιο προορισμό, δηλαδή στον εγωκεντρισμό, στην εμμονή με τον εαυτό μας και στην εγωπάθεια. Αντίθετα, πρέπει να είμαστε ανιδιοτελείς, να πεθαίνουμε ως προς τον εαυτό μας και να εκτρέπουμε κάθε προσοχή που δίνεται σ' εμάς προς τον μεγάλο Θεό που μας δημιούργησε και μας συντηρεί.

Η Αγία Γραφή μας λέει ότι ο Θεός μάς έδωσε αξία καθώς μας εξαγόρασε για να είμαστε δικός Του λαός (Εφεσίους 1:14). Ένεκα τούτου, μόνον Αυτός είναι άξιος δόξας και τιμής. Όταν έχουμε υγιή αυτοεκτίμηση θα υπολογίζουμε τον εαυτό μας προσέχοντας να μην πέσουμε στην αμαρτία που μας σκλαβώνει. Αντίθετα, θα πρέπει να συμπεριφερόμαστε με ταπεινοφροσύνη, θεωρώντας πως οι άλλοι υπερέχουν (Φιλιππησίους 2:3). Ο Παύλος μας προειδοποιεί στην Ρωμαίους 12:3, «με τη χάρη που μου δόθηκε, λέω σε κάθε έναν που είναι ανάμεσά σας, να μη φρονεί ψηλότερα απ' ό,τι πρέπει να φρονεί, αλλά να φρονεί ώστε να σωφρονεί, σύμφωνα με το μέτρο της πίστης που ο Θεός μοίρασε σε κάθε έναν».

English


Επιστροφή στην Ελληνική αρχική σελίδα
Πώς ένας χριστιανός πρέπει να δει την έννοια της αυτοεκτίμησης;