Αντέγραψε η Αγία Γραφή κάποιες ιστορίες της από τους μύθους και τους θρύλους άλλων θρησκειών;


Ερώτηση: Αντέγραψε η Αγία Γραφή κάποιες ιστορίες της από τους μύθους και τους θρύλους άλλων θρησκειών;

Απάντηση:
Υπάρχουν πολλές ιστορίες στην Αγία Γραφή που έχουν αξιοσημείωτες ομοιότητες με ιστορίες από άλλες θρησκείες, θρύλους και μύθους. Θα εξετάσουμε δύο από τα πλέον επιφανή παραδείγματα για τους σκοπούς αυτού του άρθρου.

Πρώτον, ας θεωρήσουμε την αφήγηση της Πτώσης του ανθρώπινου γένους από το κεφάλαιο 3 της Γένεσης. Υπάρχει ο ελληνικός μύθος του κουτιού της Πανδώρας, του οποίου οι λεπτομέρειες διαφέρουν τόσο δραματικά από τη βιβλική αφήγηση της Πτώσης, που κάποιος δεν θα μπορούσε ποτέ να θεωρήσει πως υπάρχει σχέση μεταξύ τους. Παρά τις σημαντικές διαφορές, όμως, μπορεί πραγματικά να συνηγορούν για το ίδιο ιστορικό γεγονός. Και οι δύο ιστορίες μας λένε πώς η πρώτη γυναίκα προκάλεσε την αμαρτία, την αρρώστια και τα παθήματα στον κόσμο, που ως εκείνη τη στιγμή ήταν ο εδεμικός παράδεισος. Και οι δύο ιστορίες τελειώνουν με την ανάδυση της ελπίδας, ελπίδα στον υπεσχημένο Λυτρωτή στην περίπτωση της Γένεσης, και την «ελπίδα» σαν κάτι που απελευθερώθηκε από το κουτί της Πανδώρας στο τέλος, στον γνωστό θρύλο.

Όπως οι άφθονοι θρύλοι του κόσμου περί κατακλυσμού, το κουτί της Πανδώρας δείχνει πως η Αγία Γραφή μπορεί να βαδίζει παράλληλα με ειδωλολατρικούς μύθους κατά καιρούς, απλά διότι όλοι μιλούν για μια ιστορική κεντρική αλήθεια η οποία με το πέρασμα των χρόνων εκφράστηκε σε αρχαίες ιστορίες (όπως στην περίπτωση της Γραφής) και με ποιητικές αλληγορίες (όπως στην περίπτωση της Πανδώρας, της οποίας η ιστορία ειπώθηκε με πολλούς διαφορετικούς τρόπους από τους Έλληνες αλλά της οποίας η κεντρική αλήθεια παρέμεινε αρκετά σταθερή). Οι ομοιότητες δεν δείχνουν μια αφήγηση που αντιγράφτηκε από κάποια άλλη αλλά το γεγονός ότι και οι δύο ιστορίες βασίζονται στο ίδιο ιστορικό συμβάν.

Τελικά, υπάρχουν περιπτώσεις «δανεισμού» αλλά σ' αυτές η Γραφή ήταν η πηγή και όχι οι ειδωλολατρικοί μύθοι (παρά τους ψευδο-ακαδημαϊκούς ισχυρισμούς για το αντίθετο). Ας δούμε την υπόθεση της γέννησης του Σαργών. Ο θρύλος λέει ότι ο Σαργών τοποθετήθηκε σ' ένα καλαμένιο καλάθι και τοποθετήθηκε στο ποτάμι από τη μητέρα του. Διασώθηκε από τον Άκκι, που κατόπιν τον υιοθέτησε ως γιο του. Μοιάζει πολύ με την ιστορία του Μωυσή στην Έξοδο 2, έτσι δεν είναι; Και ο Σαργών έζησε περίπου 800 χρόνια πριν γεννηθεί ο Μωυσής. Έτσι η ιστορία του μωρού Μωυσής που τοποθετήθηκε στο ποτάμι και διασώθηκε και υιοθετήθηκε θα πρέπει να είναι δανεισμένη από τον Σαργών· σωστά;

Αυτό ακούγεται λογικό αρχικά, αλλά αυτό που είναι γνωστό για τον Σαργών πηγάζει σχεδόν καθ' ολοκληρίαν από θρύλους γραμμένους πολλές εκατοντάδες χρόνια μετά τον θάνατό του. Υπάρχουν πολύ λίγες σύγχρονες καταγραφές της ζωής του Σαργών. Ο θρύλος της παιδικής ηλικίας του Σαργών, πώς τοποθετήθηκε στο καλάθι και στο ποτάμι, προέρχεται από δύο στήλες σφηνοειδούς γραφής του 7ου π.Χ. αιώνα (από τη βιβλιοθήκη του Ασσύριου βασιλιά Ασουρμπανιμπάλ, ο οποίος βασίλευσε από το 668 έως το 627 π.Χ.), γραμμένος εκατοντάδες χρόνια μετά το βιβλίο της Εξόδου. Αν κάποιος θέλει να υποστηρίξει ότι η μία αφήγηση είναι δανεισμένη από την άλλη, πρέπει να έχει γίνει αντίστροφα: ο θρύλος του Σαργών φαίνεται να είναι δανεισμένος από την αφήγηση της Εξόδου για τον Μωυσή.

Η Αγία Γραφή είναι σαφής ως προς το ζήτημα της συγγραφής της. Αν και πολλοί διαφορετικοί άνθρωποι έγραψαν, το Άγιο Πνεύμα του Θεού είναι ο πραγματικός συγγραφέας. Στην Β΄ Τιμόθεον 3:16-17 μας λέει ότι οι Γραφές είναι θεόπνευστες. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι κυριολεκτικά τις έχει εμπνεύσει ο Θεός. Τις έγραψε, τις διατήρησε διαμέσου των αιώνων, ζει μέσα στις σελίδες των και η δύναμή Του εκδηλώνεται στη ζωή μας μέσω αυτών.

English


Επιστροφή στην Ελληνική αρχική σελίδα
Αντέγραψε η Αγία Γραφή κάποιες ιστορίες της από τους μύθους και τους θρύλους άλλων θρησκειών;