Ποια είναι η σημασία της χριστιανικής λατρείας;


Ερώτηση: Ποια είναι η σημασία της χριστιανικής λατρείας;

Απάντηση:
Η σημασία της ελληνικής λέξης προσκυνάω, που συχνά χρησιμοποιείται με τη σημασία της λατρείας, σημαίνει κατά πρώτον «πέφτω γονυκλινής σε ένδειξη σεβασμού». Η λατρεία είναι στάση, τρόπος του πνεύματος. Από τη στιγμή που πρόκειται για εσωτερική υπόθεση, προσωπική ενέργεια, οι χριστιανοί λατρεύουν όλη την ώρα, επτά ημέρες την εβδομάδα. Όταν οι χριστιανοί συναθροίζονται τυπικά για λατρεία, η έμφαση θα πρέπει και σ’ αυτήν την περίπτωση να δίνεται στην προσωπική λατρεία του Κυρίου. Έστω και ως ένα μέλος της συνάθροισης, ο κάθε συμμετέχων χρειάζεται ν’ αντιλαμβάνεται πως λατρεύει τον Θεό σε προσωπική βάση.

Η φύση της χριστιανικής λατρείας πηγάζει από μέσα και εξωτερικεύεται κι έχει δύο σημαντικά στοιχεία. Πρέπει να λατρεύουμε «εν πνεύματι και αληθεία» (Ιωάννης 4:23-24). Η εν πνεύματι λατρεία δεν έχει καμία σχέση με τη στάση του σώματος. Έχει σχέση με την εσώτερη ύπαρξή μας και απαιτεί αρκετά πράγματα. Πρώτον, πρέπει να έχουμε αναγεννηθεί. Χωρίς το Άγιο Πνεύμα να κατοικεί μέσα μας, δεν μπορούμε ν’ ανταποκριθούμε στον Θεό λατρευτικά διότι δεν Τον γνωρίζουμε. «Εκείνα που είναι μέσα στον Θεό δεν τα γνωρίζει κανένας, παρά μονάχα το Πνεύμα του Θεού» (Α΄ Κορινθίους 2:11β). Το Άγιο Πνεύμα μέσα μας είναι ο μόνος που ενεργοποιεί τη λατρεία διότι Αυτός ουσιαστικά δοξάζει τον Θεό και όλη η αληθής λατρεία δοξάζει τον Θεό.

Δεύτερον, η εν πνεύματι λατρεία απαιτεί ένα νου που επικεντρώνεται στον Θεό και ανακαινίζεται με την αλήθεια. Ο Παύλος παρακινεί τους πιστούς, «να παραστήσετε τα σώματά σας ως θυσία ζωντανή, άγια, ευάρεστη στον Θεό, η οποία είναι η λογική σας λατρεία. Και μη συμμορφώνεστε με τούτο τον αιώνα, αλλά μεταμορφώνεστε διαμέσου της ανακαίνισης του νου σας» (Ρωμαίους 12:1β, 2α). Μπορούμε να λατρεύουμε τον Θεό πνευματικά μόνον όταν ο νους μας αλλάζει· όταν στραφεί από τα κοσμικά πράγματα στον Θεό. Καθώς επιδιώκουμε να δοξάζουμε τον Θεό, ο νους μας μπορεί να πλημμυρίσει από διάφορους περισπασμούς που εμποδίζουν την αληθή λατρεία.

Τρίτον, μπορούμε να λατρεύουμε πνευματικά τον Θεό, μόνο όταν έχουμε μια καθαρή καρδιά, ανοιχτή και επιδεκτική μετάνοιας. Όταν η καρδιά του βασιλιά Δαβίδ ήταν γεμάτη ενοχή για την αμαρτία του με την Βηθσαβεέ (Β΄ Σαμουήλ 11), κατανόησε πως δεν μπορούσε να λατρεύσει τον Θεό. Αισθάνθηκε πως ο Θεός ήταν μακριά του, «τα κόκαλά μου πάλιωσαν από τον ολολυγμό μου όλη την ημέρα» κι αισθάνθηκε βαρύ το χέρι του Κυρίου επάνω του (Ψαλμός 32:3, 4). Όταν, όμως, ομολόγησε την αμαρτία του, η κοινωνία με τον Θεό αποκαταστάθηκε και η λατρεία και η δοξολογία ξεχύθηκαν από μέσα του. Κατανόησε πως οι «θυσίες του Θεού είναι συντριμμένο πνεύμα· συντριμμένη και ταπεινωμένη καρδιά» (Ψαλμός 51:17). Λατρεία και δοξολογία προς τον Θεό δεν μπορούν να προέλθουν από καρδιές γεμάτες από ανομολόγητη αμαρτία.

Το δεύτερο στοιχείο της αληθούς λατρείας είναι πως πραγματοποιείται «εν αληθεία». Όλη η λατρεία είναι ανταπόκριση στην αλήθεια και ποιος είναι καλύτερος μετρητής της αλήθειας από τον λόγο του Θεού; Ο Ιησούς είπε στον Πατέρα, «ο λόγος του είναι αλήθεια» (Ιωάννης 17:17β). Ο Ψαλμός 119 λέει, «ο νόμος σου είναι αλήθεια» (εδ. 142β) και «το σύνολο του λόγου σου είναι αλήθεια» (εδ. 160α). Για να λατρεύουμε αληθινά τον Θεό, πρέπει να κατανοούμε ποιος είναι και τι έχει κάνει, κι ότι η αποκάλυψή Του βρίσκεται μέσα στην Αγία Γραφή. Η λατρεία είναι η έκφραση της δοξολογίας από τα βάθη της ψυχής μας προς τον Θεό που Τον κατανοούμε μέσω του λόγου Του. Αν δεν έχουμε την αλήθεια της Γραφής, δεν γνωρίζουμε τον Θεό και δεν μπορούμε να Τον λατρεύσουμε αληθώς.

Από τη στιγμή που οι εξωτερικές πράξεις έχουν δευτερεύουσα σημασία στη χριστιανική λατρεία, δεν υπάρχει κανόνας κατά πόσον πρέπει να καθίσουμε, να σταθούμε όρθιοι, να πέσουμε κάτω, να είμαστε ήσυχοι ή να ψάλλουμε μεγαλόφωνα στην ώρα της συνάθροισης. Τα πράγματα αυτά κανονίζονται με βάση τη φύση της συνάθροισης. Το σπουδαιότερο πράγματα είναι να λατρεύουμε τον Θεό εν πνεύματι (στην καρδιά μας) και αληθεία (στο νου μας).

English


Επιστροφή στην Ελληνική αρχική σελίδα
Ποια είναι η σημασία της χριστιανικής λατρείας;