کتاب لاویان


نویسنده: موسی نویسندۀ کتاب لاویان بود.

تاریخ نگارش: کتاب لاویان بین ۱۴۴۰ و ۱۴۰۰ ق.م. نوشته شد.

هدف نگارش: چون اسرائیلی ها به مدت ۴۰۰ سال در مصر اسیر بودند، مفهوم خدا از سوی مصری های بت پرست و مشرک مخدوش شده بود. هدف نوشتن این کتاب این بود که شریعت و قوانین هدایت مردم گناهکار، در عین حال آزاد شده، در رابطه با خدای قدوس فراهم گردد. این کتاب بر قدوسیت هر فرد در واکنش به خدای قدوس تاکید می کند. باید از طریق قربانی های مناسب، برای گناه کفاره داد (فصلهای ۸-‏۱۰). موضوعات دیگری که در این کتاب مطرح شدند عبارتند از پرهیز از برخی غذاها (غذاهای سالم و ناسالم)، وضع حمل، و بیماریهایی که به دقت تحت کنترل هستند (فصلهای ۱۱-‏۱۵). فصل ۱۶، روز کفاره را توصیف می کند، زمانی که یک قربانی سالانه برای گناهان جمعی مردم داده می شد. بعلاوه، قوم خدا باید در زندگی فردی، اخلاقی و اجتماعی خود محتاط باشند، برعکس رسوم بت پرستان آن زمان که روش درست را دور می زدند و از راه درست منحرف شده بودند (فصلهای ۱۷-‏۲۲).

آیه های کلیدی:
لاویان فصل 1 آیه 4، «شخصی كه آن را می‌آورد، بايد دستش را روی سر حيوان بگذارد. به اين ترتيب آن قربانی پذيرفته شده، گناهان شخص را كفاره می‌كند».

لاویان فصل 17 آیه 11، «زيرا جان هر موجودی در خون اوست و من خون را به شما داده‌ام تا برای كفاره جانهای خود، آن را بر روی قربانگاه بپاشيد. خون است كه برای جان كفاره می‌كند».

لاویان فصل 19 آیه 18، «از همسايه خود انتقام نگيريد و از وی نفرت نداشته باشيد بلكه او را چون جان خويش دوست بداريد زيرا من خداوند، خدای شما هستم».

خلاصه: فصلهای ۱ تا ۷ قربانی ها و هدایایی که برای عوام و کاهنان لازم بود را توضیح می دهد. فصلهای ۸ تا ۱۰ وقف هارون و پسرانش را به کهانت توصیف می نماید. فصلهای ۱۱ تا ۱۶ دستور العملهای برطرف کردن انواع مختلف ناپاکی را ارائه می دهد. ده فصل آخر راهنمایی هایی است که خدا در خصوص قدوسیت عملی به قومش می دهد. جشنهای مختلفی در مورد پرستش یهوه از سوی مردم پایه گذاری شد. برکات و لعنتها در پی نگاه داشتن یا بی اعتنایی به فرامین خدا جاری می شد (فصل ۲۶). فصل ۲۷ به هدایای نذری به یهوه اختصاص دارد.

موضوع محوری کتاب لاویان، قدوسیت است. دستور خدا به قدوسیت قومش بر پایه طبیعت مقدس او قرار داشت. کفاره موضوعی است که همراه با آن مطرح می شود. باید قدوسیت را در برابر خدا حفظ نمود و این قدوسیت تنها از طریق کفاره ای مناسب حاصل می گردد.

پیش بینی ها: از بسیاری جهات، بیشتر مراسم پرستش، شخص و کار نجات دهنده مان عیسی مسیح را نمایان می سازد. عبرانیان فصل ۱۰ به ما می گوید که شریعت موسی «فقط سایه چیزهای نیکوی آینده است»؛ مفهوم این جمله این است که قربانی های روزانه که کاهنان برای گناه مردم تقدیم می کردند، جلوه ای از قربانی نهایی بود؛ یعنی عیسی مسیح که یکبار برای همه کسانی که به او ایمان دارند انجام شد. آن قدوسیتی که بطور موقتی توسط قانون شریعت داده می شد زمانی بطور کامل بدست آمد که مسیحیان گناهان خود را با پاکی مسیح مبادله می کنند(دوم قرنتیان فصل 5 آیه 21).

کاربرد عملی: خدا قدوسیت خود را بسیار جدی می گیرد و ما نیز باید آن را جدی بگیریم. گرایش کلیسای پست مدرن این است که کلیسا باید خدا را به صورت و شکل ما بسازد و بجای صفاتی واقعی او که در کتاب مقدس عنوان شده، صفاتی که ما دوست داریم را به او بدهیم. قدوسیت مطلق و شکوه برتر خدا و نیز «او خدايی است كه هرگز نمی‌ميرد و ساكن در نوری است كه كسی نمی‌تواند به آن نزديک شود. هيچ بشری او را نديده و نخواهد ديد» (اول تیموتائوس فصل 6 آیه 16) مفاهیمی هستند که برای بسیاری از مسیحیان بیگانه به نظر می آیند. ما خوانده شدیم که در نور قدم بگذاریم و تاریکی را از زندگی خود بزداییم تا بدین وسیله در نظر خدا مقبول گردیم. خدای قدوس نمی تواند گناه وقیحانه و بی شرمانه را در قوم خود تحمل کند و قدوسیت او ایجاب می کند که آنها را مجازات نماید. ما نباید در نگرش خود نسبت به گناه و نفرت خدا نسبت به آن سهل انگار باشیم، همچنین، نباید به هیچ وجه آن را دست کم یا سبک بگیریم.

ستایش بر خدایی باد که بخاطر مرگ عیسی مسیح به جای ما، دیگر لازم نیست قربانی حیوانات بدهیم. لاویان سراسر درباره کفاره جایگزین است. مرگ حیوانات برای کسانی که گناه کرده بودند مجازاتی جایگزین بود. به همین نحو، اما بی نهایت بهتر، قربانی عیسی بر روی صلیب کفاره گناهان ما بود. حال، می توانیم با قدوسیت محض و بدون ترس در برابر خدا حاضر شویم زیرا او پارسایی مسیح را در ما می بیند.

English

بررسی کتاب مقدس

بررسی عهدقدیم


بازگشت به خانۀ فارسی
کتاب لاویان