کتاب داوران


نویسنده: کتاب داوران اسمی از نویسندۀ خود نمی‌برد. بر اساس سنت، سموئیل نبی نویسندۀ کتاب داوران بود. شواهد داخل کتاب نشان می دهد که نویسندۀ داوران کمی بعد از دورۀ داوران می زیست. سموئیل با این خصوصیات تطابق دارد.

تاریخ نگارش: کتاب داوران احتمالا بین ۱۰۴۵ تا ۱۰۰۰ ق. م. نوشته شد.

هدف نگارش: کتاب داوران را می توان به دو بخش تقسیم کرد: ۱) فصلهای ۱-‏۱۶ که گزارشی از جنگهای آزادی می دهد که با شکست کنعانیان به دست اسرائیلیها شروع و با شکست فلسطینیها و مرگ شمشون پایان می‌ پذیرد؛ ۲) فصلهای ۱۷-‏۲۱ که به آنها ضمیمه می گویند و به فصلهای قبلی ربطی ندارد. بنا به شواهد ذکر شده، این فصلها زمانی نوشته شدند "که پادشاهی در اسرائیل وجود نداشت (پادشاهان ۱۷:‏۶؛ ۱۸:‏۱؛ ۱۹:‏۱؛ ۲۱:‏۲۵)." کتاب روت در اصل بخشی از کتاب داوران بود اما در ۴۵۰ م به شکل کتابی مجزا درآمد.

آیات کلیدی: داوران ۲:‏۱۶-‏۱۹؛ " آنگاه خداوند داوران‏ برانگیخت، و آنان ایشان را از دست تاراجگرانشان نجات دادند. ولی به داوران خود نیز گوش نسپردند، زیرا از پی خدایانِ غیر زنا کرده، آنها را پرستش نمودند. آنان خیلی زود از راهی که پدرانشان در آن گام می‌زدند، یعنی اطاعت فرامین خداوند، منحرف شدند، و مانند ایشان عمل نکردند. هرگاه خداوند داوران برایشان برمی‌انگیخت، با آن داور می‌بود و ایشان را در تمام ایام زندگی آن داور از دست دشمنانشان نجات می‌داد، زیرا خداوند به سبب ناله‌هایی که از دست ظالمان و ستم‌کنندگانِ خویش برمی‌آوردند، بر ایشان شفقت می‌کرد. اما چون آن داور می‌مرد، آنان بار دیگر منحرف می‌شدند و از پدران خود نیز فاسدتر عمل کرده، خدایان غیر را پیروی می‌نمودند و آنها را عبادت و سَجده می‌کردند. آنان از هیچ‌یک از عادتها یا راههای خودسرانۀ خود دست نمی‌کشیدند."

داوران ۱۰:‏۱۵، " اما بنی‌اسرائیل به خداوند گفتند: «ما گناه ورزیده‌ایم. هر آن‌گونه که در نظرت پسند آید، با ما عمل کن. فقط تمنا داریم امروز ما را رهایی دهی.» "

داوران ۲۱:‏۲۵، "در آن روزگار، پادشاهی در اسرائیل نبود، و هر کس هرآنچه در نظرش پسند می‌آمد، می‌کرد."

خلاصه: کتاب داوران گزارشی است غم انگیز از اینکه چطور یهوه (خدا) به مرور زمان- سالی از پس سال دیگر و قرنها از پی همدیگر- از سوی فرزندانش نادیده انگاشته شد. داوران تضادی غم انگیز با کتاب یوشع پیدا می کند، کتابی که برکات خدا بر اسرائیل را برمی شمرد، بدین خاطر که در تسخیر سرزمین مطیع خدا بودند. آنها در داوران نامطیع و بت پرست بودند که این عوامل منجر به شکست ایشان شد. با این حال، هر زمان که آنها از راههای شرورانۀ خود توبه کردند و نام خدا را صدا زدند، خدا آغوش محبت خود را هرگز از ایشان دریغ نکرد (داوران ۲:‏۱۸). خدا از طریق ۱۵ داور اسرائیل وعدۀ خود به ابراهیم را محترم شمرد، وعده ای که برای حفاظت و برکت نسل او داده بود (پیدایش ۱۲:‏۲-‏۳).

بعد از مرگ یوشع و هم عصرهای وی، اسرائیلی ها به خدمت بعل و عشتاروت بازگشتند. خدا به اسرائیلیها اجازه داد که بخاطر پرستش خدایان دروغین رنج و سختی بکشند. بعد از آن بود که قوم خدا برای کمک نزد یهوه فریاد برمی آورند. خدا فرزندان داور خود را فرستاد تا آنها را در مسیر زندگی پارسا هدایت کنند. اما بعد از مدتی به خدا پشت کردند و به زندگی شرارت بار خود بازگشتند. اما خدا با حفظ عهد خود با ابراهیم، قوم خود را از دست ظالمان خویش رهایی داد که حدود ۴۸۰ سال از کتاب داوران را دربرمی گیرد.

شاید برجسته ترین داور، داور دوازدهم، شمشون بود که آمد تا اسرائیلی ها را بعد از ۴۰ سال اسارتی که در زمان سلطنت فلسطینیهای ظالم سپری کردند، نجات دهد. شمشون قوم خدا را هدایت کرد تا بر فلسطینی ها پیروز شوند، جایی که جانش را بعد از ۲۰ سال به عنوان داور اسرائیل از دست داد.

نشانه‌های پیش بینی کننده: اعلان این خبر به مادر شمشون که او پسری به دنیا خواهد آورد که اسرائیل را هدایت خواهد کرد، مژدۀ تولد مسیح موعود بر مریم را پیش بینی می کند. خدا فرشتۀ خود را بر آن دو زن فرستاد و به آنها گفت "اینک آبستن شده، پسری خواهی زاد" (داوران ۱۳:‏۷؛ لوقا ۱:‏۳۱) که قوم خدا را هدایت خواهد کرد.

خدا از روی شفقت قوم خود را نجات داد، با وجود اینکه گناه کرده بودند و او را رد کردند؛ این به ما تصویری از مسیح بر روی صلیب نشان می دهد. عیسی مرد تا قومش- یعنی تمام کسانی را که به او ایمان آورند- را از گناهانشان نجات دهد. گرچه اکثر کسانی که در طول خدمتش او را پیروی کردند در نهایت سقوط کرده و او را رد کردند، با اینحال، او به وعده اش وفادار ماند و بر روی صلیب رفت تا برای ما بمیرد.

کاربرد عملی: نااطاعتی همواره داوری به همراه دارد. اسرائیلیها نمونه ای عالی برای ما هستند تا مانند آنها رفتار نکنیم. آنها به جای یادگرفتن از این تجربه که خدا همواره تعدی و سرکشی به ضد او را مجازات خواهد کرد، به نااطاعتی خود ادامه دادند و متحمل خشم و تنبیه خدا شدند. اگر ما به نااطاعتی خود ادامه دهیم، از خدا خواسته ایم که ما را تنبیه کند، نه به این خاطر که او از رنج ما لذت می برد، بلکه " زیرا خداوند آنان را که دوست می‌دارد، تأدیب می‌کند، و هر فرزند خود را که می‌پذیرد، تنبیه می‌نماید" (عبرانیان ۱۲:‏۶).

کتاب داوران عهدی است از وفاداری خدا. حتی "اگر بی‌وفا شویم، او وفادار خواهد ماند" (دوم تیموتائوس ۲:‏۱۳). هرچند ممکن است مانند اسرائیلیها به او وفادار نباشیم، او همواره وفادار است تا ما را نجات داده و حفظ نماید (اول تسالونیکیان ۵:‏۲۴) و همچنین زمانی که طلب بخشش می کنیم، ما را ببخشد (اول یوحنا ۱:‏۹). "او شما را تا به آخر استوار نگاه خواهد داشت، تا در روز خداوندمان عیسی مسیح بَری از ملامت باشید. امین است خدایی که شما را به رفاقت‏ با پسرش، خداوند ما عیسی مسیح، فرا خوانده است" (اول قرنتیان ۱:‏۸‏-۹).

English

بررسی کتاب مقدس

بررسی عهدقدیم


بازگشت به خانۀ فارسی
کتاب داوران