کتاب عزرا


نویسنده: کتاب عزرا به طور خاص نامی از نویسنده اش نمی برد. بر طبق سنت، عزرا این کتاب را نوشت. جالب است اشاره کنیم به این موضوع که وقتی در فصل ۷ عزرا ظاهر می شود، نویسنده از سوم شخص به اول شخص تغییر پیدا می کند. این امر نشان می دهد که عزرا نویسندۀ این کتاب است و به آن اعتبار می بخشد.

تاریخ نگارش: کتاب عزرا احتمالاً بین ۴۶۰ و ۴۴۰ ق.ک. نوشته شد.

هدف نگارش: کتاب عزرا به وقایعی اختصاص دارد که در سرزمین اسرائیل اتفاق می افتد، آن هم در زمان بازگشت قوم اسرائیل از اسارت بابلی‌ها و سالهای بعد از آن که دوره ای نزدیک به یک قرن را دربرمی گیرد (از ۵۳۸ ق.م. شروع می شود). تاکید کتاب عزرا بر بازسازی معبد است. این کتاب شامل گزارشهای نسب شناسی گسترده ای است که اساساً با هدف تصدیق ادعای کهانت از جانب نسل هارون ارائه شده اند.

آیات کلیدی: عزرا ۳:‏۱۱، "آنان با ستایش و شکرگزاری، برای خداوند سراییده، می‌گفتند: «او نیکوست، و محبتش به اسرائیل جاودانه است.» و تمامی قوم به آواز بلند فریاد برآورده، خداوند را ستایش می‌کردند زیرا پی خانۀ خداوند نهاده شده بود."

عزرا 7:‏6، "آری، همین عِزرا از بابِل برآمد. او در شریعت موسی که یهوه، خدای اسرائیل داده بود، کاتبی ماهر بود. پادشاه هرآنچه را که عِزرا طلب می‌کرد، به او می‌بخشید، زیرا دست یهوه خدایش بر او بود."

خلاصه: این کتاب را می توان بدین شکل تقسیم بندی کرد: فصلهای 1 تا 6: بازسازی معبد و بازگشت تبعیدی ها در ایام زروبابل. فصلهای 7 تا 10: خدمت عزرا. از آنجایی که بیش از نیم قرن بین فصلهای 6 و 7 فاصله افتاده، هنگامی که عزرا در اورشلیم خدمتش را شروع کرد، شخصیتهای بخش اول کتاب از دنیا رفته بودند. عزرا در کتابهای عزرا و نحمیا شخصی برجسته است. هر دو کتاب با دعای اعتراف (عزرا ۹؛ نحمیا ۹) و دوری مردم از اعمال گناه آلودی که به واسطۀ آنها سقوط کرده بودند، پایان می پذیرند. ایدۀ ماهیت پیغامهای تشویق کنندۀ حجّی و زکریا، که در این روایت معرفی شده اند (عزرا ۵:‏۱) را می‌توان در دو کتب نبوتی ای مشاهده کرد که اسامی آنها را بر خود دارند.

کتاب عزرا به بازگشت قوم از تبعید می پردازد. قوم اسرائیل به منظور بازسازی معبد به دستور اردشیر از تبعید باز می گردد، واقعه ای که در ابتدای کتاب نحمیا بدان پراخته شد. مهمترین نبی زمان عزرا حجّی نام داشت و زکریا نبی دوران نحمیا بود.

نشانه‌های پیش‌بینی کننده: ما در کتاب عزرا ادامۀ موضوع کتاب مقدسی باقی‌ماندگان قوم اسرائیل را مشاهده می کنیم. هنگامی که فاجعه یا داوری رخ می دهد، خدا همواره تعدادی بازمانده را برای خود نگه می دارد- نوح و خانواده اش از بازماندگان خرابی های طوفان؛ خانوادۀ لوط از سدوم و عموره؛ ۷۰۰۰ نبی باقی مانده در اسرائیل با وجود آزار و جفای اخاب و ایزابل. وقتی قوم اسرائیل در مصر به اسارت درآمد، خدا باقی ماندگانش را رهایی داد و آنها را به سرزمین وعده برد. در عزرا ۲: ۶۴- ۶۷، حدود پنجاه هزار نفر به سرزمین یهودیه بازگشتند و با این وجود، وقتی خود را با شمار مردمانی مقایسه می کنند که در روزگار پررونق داوود پادشاه در اسرائیل زندگی می کردند، نظرشان این است: "ما امروز به‌ عنوان باقی ماندگان اسرائیل حفظ شده ایم." موضوع باقی ماندگان به عهد جدید نیز راه پیدا می کند، جایی که پولس به ما می گوید: "در زمان حاضر نیز باقیماندگانی هستند که از راه فیض انتخاب شده‌اند. " (رومیان ۱۱:‏۵). هرچند اکثر مردم روزگار عیسی، او را رد کردند، اما گروهی از مردم باقی ماندند که خدا ایشان را در پسر خود و عهد فیضش حفظ نمود. از زمان مسیح، در بین تمام نسلها، باقی ماندگانی وفادار وجود دارند که قدمهایشان در مسیری باریک قرار دارد که به حیات جاودان ختم می شود (متی ۷: ۱۳-‏۱۴). این باقی ماندگان از طریق قدرت روح القدس حفظ خواهد شد؛ روح القدسی که آنها را مهر کرده و در روز آخر به سلامت رهایی خواهد داد (دوم قرنتیان ۱:‏۲۲؛ افسسیان ۴:‏۳۰).

کاربرد عملی: کتاب عزرا شرح وقایعی است پیرامون امید و احیا. برای مسیحیانی که زندگیشان با گناه و تمرد بر ضد خدا لکه دار شده، امیدی عالی وجود دارد. اینکه خدای ما خدای بخشش است و زمانی که با توبه و شکستگی در پی او هستیم، روی خود را از ما برنمی گرداند (اول یوحنا ۱:‏۹). بازگشت قوم اسرائیل به اورشلیم و بازسازی معبد در زندگی هر مسیحی تکرار شده است، مسیحیانی که از اسارت گناه و از تمرد بر ضد خدا باز گشته و آغوش باز و پرمحبت او را پیدا می کنند. اینکه چقدر از او دور بوده ایم اهمیتی ندارد، او آماده است که ما را ببخشد و به آغوش خانوادۀ خود بازگرداند. او مایل است به ما نشان دهد که چگونه زندگی مان را مرمت و قلبهایمان را احیا می کند، قلبهایی که معبد روح القدس است. خدا مانند بازسازی معبد اورشلیم، بر کار احیا و وقف مجدد زندگی مان به خدمت به او نظارت می کند.

مخالفت دشمنان خدا در زمینۀ بازسازی معبد الگویی را نشان می دهد که مختص دشمن جانهایمان است. شیطان از کسانی استفاده می کند که هم زمان با اهداف خدا کار می کنند تا ما را فریب دهند و سعی می کنند تا نقشه های خدا را باطل نمایند. عزرا ۴:‏۲ سخن فریبندۀ کسانی را توصیف می کند که ادعا می کنند مسیح را می پرستند اما قصد واقعی آنها خراب کردن است نه بنا کردن. ما باید در برابر چنین فریب دهندگانی بایستیم و مانند اسرائیلیها به آنها جواب دهیم و فریب چرب زبانی ها و اعترافات ایمان دروغین آنها را نخوریم.

English

بررسی کتاب مقدس

بررسی عهدقدیم


بازگشت به خانۀ فارسی
کتاب عزرا