کتاب صفنیا


نویسنده: صفنیا ۱:۱ نویسنده‌ی این کتاب را صفنیای نبی معرفی می‌کند. معنای اسم صفنیا عبارت است از «خدا از او دفاع می‌کند».

تاریخ نگارش: کتاب صفنیا احتمالاً بین ۷۳۵ و ۷۲۵ ق.م. نوشته شد.

هدف نگارش: پیغام داوری و تشویق صفنیا حاوی سه آموزه‌ی اصلی است: ۱) خدا بر تمام امتها حاکم است. ۲) شخص شرور مجازات و عادل در روز داوری تبرعه خواهد شد. ۳) خدا کسانی را که توبه کرده و به او اعتماد می‌کنند، برکت می‌دهد.

آیات کلیدی: صفنیا 1:‏18، "در روز غضب خداوند، نه نقره‌ی آنان رهایی‌شان تواند داد، نه طلایِشان. تمامی جهان از آتش غیرت او خواهد سوخت، زیرا بر جمله ساکنان زمین هلاکتی هولناک خواهد آورد."

صفنیا ۲:‏۳، "ای همه‌ی حلیمانِ زمین خداوند را بجویید، ای که قوانین او را به جا می‌آورید؛ پارسایی را بجویید، و هم فروتنی را، شاید که در روز خشم خداوند پنهان داشته شوید."

صفنیا ۳:‏۱۷، "یهوه خدایت در میان توست، او جنگاور است و نجات خواهد داد. او بر تو شادی بسیار خواهد کرد و در محبتش آرام خواهد پذیرفت؛ او با سرودها بر تو شادی خواهد نمود."

خلاصه: صفنیا حکم داوری خدا را بر تمامی زمین، بر یهودا و امتهای اطراف آن، اورشلیم و تمامی قومها صادر می‌کند. سپس، برکت خداوند بر ملتها و به خصوص باقی‌ماندگان وفادار قومش در یهودا را اعلان می‌کند.

صفنیا جرات و جسارت این را داشت که بی‌پرده و رک صحبت کند زیرا می‌دانست که دارد کلام خدا را اعلان می‌کند. کتاب او با «کلام خداوند» آغاز شده و با «این است فرموده‌ی خداوند» پایان می‌پذیرد. او می‌دانست که نه خدایان بسیاری که مردم پرستش می‌کردند و نه حتی قدرت لشگر آشور نمی‌تواند آنان را نجات دهند. خدا فیاض و دلسوز است، اما زمانی که انسانها تمام هشدارهای او را نادیده می‌گیرند باید در انتظار داوری او باشند. بارها در کتاب مقدس اشاره به روز داوری خدا شده است. انبیا آن را «روز خداوند» نامیدند. ایشان به وقایع مختلفی مانند سقوط اورشلیم به‌عنوان ظهور و جلوه‌‌های روز خدا اشاره کردند که هر یک از آنها به روز نهایی خداوند اشاره داشته است.

نشانه‌های پیش‌بینی کننده: برکات نهایی صهیون که در آیات ۱۴-۲۰ اعلان شده عمدتاً محقق نشده‌اند و ما را به این نتیجه سوق می‌دهد که اینها نبوتهای مسیحایی هستند و برای تحقق آن باید منتظر بازگشت ثانوی مسیح باشیم. خداوند مجازات ما را از طریق مسیح از ما برداشته، تنها از طریق مسیحی که آمد تا برای گناهان قومش بمیرد (صفنیا ۳:‏۱۵؛ یوحنا ۳:‏۱۶). اما اسرائیل هنوز نجات‌دهنده‌ی حقیقی خود را نشناخته است. و این قرار است در آینده رخ دهد (رومیان ۱۱:‏۲۵‏-۲۷).

وعده‌ی آرامش و امنیت برای اسرائیل، یعنی زمانی که پادشاه ایشان در میانشان است، زمانی محقق خواهد شد که مسیح برای داوری جهان می‌آید و آن را برای خود بازخرید می‌کند. او همانطور که پس از رستاخیز از مردگان به آسمان صعود کرد، باز خواهد گشت و اورشلیم تازه‌‌ای بر زمین بنا خواهد نمود (مکاشفه ۲۱). در آن زمان، تمام وعده‌های خدا به اسرائیل به حقیقت خواهد پیوست.

کاربرد عملی: با چند تغییر کوچک در اسامی و شرایط می‌توانیم ببینیم که این نبیِ قرن هفتم ق.م. می‌توانست امروز به کرسی خطابه برود و همان پیغام را ارائه دهند یعنی داوری شروران و امید برای ایمانداران. صفنیا به ما یادآوری می‌کند که گناهان مذهبی و اخلاقی قوم، خدا را رنجانیده است. وقتی قوم خدا دانسته گناه می‌کنند، از مجازات راه گریزی نخواهند داشت. مجازات ممکن است دردناک باشد، اما هدف و مقصود آن می‌تواند نجات‌بخش باشد تا آنکه بر تنبیه متمرکز باشد. ضرورت مجازات شرارت در زمانی که به نظر می‌رسد بدی لجام‌گسیخته و پیروز شده به ما آرامش می‌بخشد. ما آزادیم که از خدا نااطاعتی کنیم اما از پیامدهای ناطااعتی نمی توانیم بگریزیم. کسانی که به خدا وفادارند ممکن است نسبتاً کم باشند اما خدا ایشان را فراموش نمی‌کند.

English


بررسی کتاب مقدس

بررسی عهدقدیم


بازگشت به خانۀ فارسی
کتاب صفنیا