کتاب ناحوم


نویسنده: نویسنده‌ی کتاب ناحوم خود را ناحوم القوشی معرفی می‌کند (ناحوم به زبان عبری «تسلی‌دهنده» یا «راحتی‌بخش») (۱:۱). نظریه‌های بسیاری وجود دارند در این خصوص که این شهر در کجا واقع شده، ولی شواهدی قطعی و نهایی در این زمینه وجود ندارد. یکی از این نظریه‌ها می‌گوید این ناحیه به شهری اشاره دارد که بعدها کفرناحوم خوانده شد (که معنای تحت‌اللفظی آن «روستای ناحوم» می‌باشد) که در منطقه‌ی دریای جلیل قرار دارد.

تاریخ نگارش: به خاطر اطلاعات محدود و اندکی که درباره‌ی ناحوم داریم بهترین کاری که می‌توانیم انجام دهیم این است که تاریخی را که در طول آن کتاب ناحوم به رشته‌ی تحریر درآورد محاسبه کنیم که بین ۶۶۳ و ۶۱۲ ق.م. می‌باشد. دو واقعه ذکر شده‌اند که در تعیین این تاریخها به ما کمک می‌کنند. نخست آنکه ناحوم به سقوط تِبِس (نو آمون) در مصر به دست آشوریها (۶۶۳ ق.م.) اشاره می‌کند و از فعل گذشته استفاده می‌کند بنابراین این واقعه قبلاً اتفاق افتاده بود. دوم اینکه، باقی نبوتهای ناحوم در 612 ق.م. به‌وقوع پیوست.

هدف نگارش: ناحوم این کتاب را به‌عنوان هشدار یا «دعوت به توبه‌ی» مردم نینوا ننوشت. خدا قبلاً برای ایشان یونس نبی را ۱۵۰ سال قبل فرستاده بود و وعده داده بود که اگر به راههای نادرست و شرورانه‌ی خود ادامه دهند چه اتفاقی خواهد افتاد. مردم آن زمان توبه کرده بودند اما اکنون اگر نگوییم بدتر، به بدی گذشته رفتار می‌کردند. آشوریها در فتح‌های خود با بی‌رحمی تمام رفتار کرده بودند (بدنهای قربانیهای خود را بر نیزه‌ها آویزان کرده و پوست آنان را بر دیوارهای خیمه‌هایشان قرار می‌دادند و قساوتهای دیگر). حال ناحوم داشت به مردم یهودا می‌گفت که ناامید نشوند زیرا خدا داوری را اعلان کرده و آشوریها به زودی به سزای اعمالشان خواهند رسید.

آیات کلیدی: ناحوم ۱:‏۷، "خداوند نیکوست؛ پناهگاه است او به روز تنگی؛ او آنان را که در وی پناه می‌جویند، می‌شناسد."

ناحوم ۱:‏۱۴الف، "خداوند درباره‌ی تو، ای نینوا،‏ حکم داده است که «نام تو بیش از این باقی نخواهد ماند.»"

ناحوم ۱:‏۱۵الف، "بنگرید بر کوهها پایهای مبشر را که صلح و سلامت را ندا می‌کند!" همچنین ر.ک. به اشعیا ۵۲:‏۷ و رومیان ۱۰:‏۱۵.

ناحوم ۲:‏۱۳الف، "خداوندِ لشکرها می‌فرماید: اینک من بر ضد توام."

ناحوم ۳:‏۱۹، "شکستگی تو را التیامی نیست، و جراحتت لاعلاج است. هر که خبر تو را بشنود، بر تو دستک خواهد زد، زیرا کیست که از بلای بی‌امان تو به دور مانده باشد؟"

خلاصه: نینوا سابقاٌ به موعظه‌ی یونس پاسخ داده بود و از راههای بد خود بازگشته بود تا خداوند یهوه را خدمت کند. اما 150 سال بعد، به بت‌پرستی، خشونت و غرور بازگشته بود (ناحوم ۳:‏۱‏-۴). خدا بار دیگر یکی از انبیای خود را به نینوا می‌فرستد تا داوری را در نابودی شهر موعظه کند و ایشان را تشویق به توبه نماید. متاسفانه، اهالی نینوا به هشدار ناحوم گوش فرا ندادند و شهر تحت سلطه‌ی بابل درآمد.

نشانههای پیش‌بینی کننده: پولس در رومیان ۱۵:۱۰ در مورد مسیح و خدمتش و نیز رسولان مسیح در زمان او آیه‌ی ۱:‏۱۵ از کتاب ناحوم را تکرار می‌کند. احتمالاً این آیه اشاره دارد به هر خادم انجیل که کار او «بشارت انجیل صلح» می‌باشد. خدا بوسیله‌ی خون مسیح با گناهکاران آشتی کرده است و آرامشی به قوم خود داده که «فراتر از تمامی عقل» است (فیلیپیان ۴:‏۱۷). کار واعظ «مژده به چیزهای نیکو» نیز می‌باشد (ترجمه‌ی قدیم) مانند آشتی، پارسایی، بخشش، حیات، و نجات جاویدان به واسطه‌ی مسیح مصلوب شده. موعظه‌ی چنین انجیلی و آوردن چنین خبری، پایهای ایشان را زیبا می‌گرداند. تصویری که در اینجا ارائه می‌شود شخصی است که مشتاقانه و شادمان به سوی دیگران می‌دود تا خبر خوش انجیل را به ایشان برساند.

کاربرد عملی: خدا صبور و دیرخشم است. او به هر کشوری زمانی می‌دهد تا او را به‌عنوان خداوندگارش اعلان نماید. اما او را نمی‌توان مسخره کرد. هر زمانی شهر یا کشوری به او پشت کند تا به انگیزه های خود خدمت نماید، خدا با داوری وارد عمل می‌شود. نزدیک ۲۲۰ سال پیش، ایالات متحده‌ی آمریکا با اصول کتاب‌مقدسی به‌عنوان یک ملت شکل گرفت. در ۵۰ سال اخیر این اصول عوض شده و ما روز به روز به مسیری مخالف حرکت می‌کنیم. وظیفه‌ی ما مسیحیان این است که برای حمایت از اصول کتاب‌مقدسی و حقیقت آن به پا خیزیم زیرا حقیقت تنها امید کشور ماست.

English


بررسی کتاب مقدس

بررسی عهدقدیم


بازگشت به خانۀ فارسی
کتاب ناحوم