کتاب یونس


نویسنده: یونس 1:1 یونس نبی را به عنوان نویسنده‌ی این کتاب معرفی می‌کند.

تاریخ نگارش: کتاب یونس حدوداً بین ۷۹۳ و ۷۵۸ ق.م. نوشته شد.

هدف نگارش: نااطاعتی و احیا موضوعات کلیدی این کتاب می‌باشند. تجربه‌ی یونس در شکم یک ماهی بزرگ فرصتی منحصربفرد برای او ایجاد می‌کند که به دنبال نجاتی منحصربفرد بگردد، هنگامی که در طول این مدت (باز هم منحصربفرد) توبه می‌کند. نااطاعتی اولیه‌ی او نه تنها به احیای شخصِ او بلکه به احیای نینوا نیز منجر می‌شود. بسیاری این احیا یا بیداری که یونس برای مردم نینوا به ارمغان می‌آورد را جزو یکی از بزرگترین تلاشهای انجیلی موجود در کل تاریخ دسته‌بندی می‌کنند.

آیات کلیدی: یونس ۱:‏۳، "اما یونس برخاست تا از حضور خداوند به تَرشیش بگریزد! ..."

یونس ۱:‏۱۷، "آنگاه خداوند ماهی بزرگی برگماشت تا یونس را فرو بلعد. و یونس سه روز و سه شب در شکم ماهی بود."

یونس ۲:۲، "در تنگی خویش نزد خداوند فریاد برآوردمو او مرا مستجاب فرمود. از شکم هاویه فریاد کمک سر دادم و تو آواز مرا شنیدی."

یونس ۳:‏۱۰، "چون خدا عمل آنان را دید و اینکه چگونه از راههای بد خویش بازگشتند، منصرف شده، بلایی را که بدان تهدیدشان کرده بود بر سرشان نیاورد."

خلاصه: ترس و غرور یونس باعث شد که از خدا بگریزد. او نمی‌خواهد به نینوا برود تا چنانچه خدا او را امر کرده بود مردم را به توبه دعوت کند، زیرا او احساس می‌کند که آنها دشمنان وی هستند و او قانع شده که خدا نقشه‌ی خود را برای نابود کردن این شهر عملی نخواهد کرد. او در عوض سوار بر کشتی عازم ترشیش می‌شود که مسیری مخالف مسیر نینواست. طولی نمی‌کشد که طوفانی خروشان سبب می‌شود که ملوانان قرعه بیاندازند و به این نتیجه می‌رسند که مشکل از یونس است. آنها او را را به دریا می‌افکنند و ماهی بزرگی او را می‌بلعد. یونس سه روز و سه شب در شکم ماهی می‌ماند و در نهایت ماهی او را بر روی خشکی قی کرد (ما نمی دانیم چه چیزی توبه‌ی او را تا این حد به تاخیر انداخت). سپس یونس سفر ۵۰۰ مایلی خود را به سمت نینوا آغاز می‌کند و شهر را به بیداری عظیم رهنمون می‌سازد. اما او به جای اینکه نسبت به توبه‌ی اهالی نینوا شکرگزار باشد، ناراحت است (در واقع خشمگین می‌شود). اما زمانی که خدا از باد، گیاه و کرم استفاده می‌کند تا به وی یاد دهد که رحیم است، درس عبرت می‌گیرد.

نشانه های پیش‌بینی کننده: اینکه یونس به نوعی شبیه به مسیح است از گفتار عیسی مشخص است. عیسی در متی ۱۲:‏۴۰-۴۱ اعلان می‌کند که او درست به همان مدت که یونس در شکم ماهی بود، در قبر خواهد بود. او در ادامه می‌گوید که مردم نینوا با موعظه‌ی یونس توبه کردند اما فریسیان و معلمین شریعت کسی را رد کردند که بسیار بزرگتر از یونس بود. همانطور که یونس حقیقت خدا درخصوص نجات و توبه را به نینوا برد، عیسی نیز همان پیغام نجات خدا را می‌آورد (یونس ۲:‏۹؛ یوحنا ۱۴:‏۶) و آن هم فقط از طریق خدا (رومیان ۱۱:‏۳۶).

کاربرد عملی: ما نمی توانیم از خدا پنهان شویم. کاری که او می‌خواهد از طریق ما انجام دهد با وجود تمام مخالفتها و کاهل بودن ما واقع خواهد شد. افسسیان ۲:‏۱۰ به ما یادآوری می‌کند که خدا برای همه‌ی ما نقشه دارد و انتظار خواهد کشید که ما خودمان را با آن نقشه‏‌ها تطبیق دهیم. چقدر آسانتر خواهد بود اگر ما برعکس یونس بدون معطلی از او اطاعت کنیم!

محبت خدا خود را در این که در دسترس همگان است نشان می‌دهد، فارغ از شهرت، ملیت یا نژاد ما. خبر خوش و رایگان انجیل برای تمام مردم در تمامی عصرهاست. وظیفه‌ی ما به عنوان مسیحیان این است که طریقی باشیم که خدا به واسطه‌ی ما پیغام خود را به دنیا برساند و در نجات دیگران شادی نماییم. این همان تجربه‌ای است که خدا می‌خواهد با او سهیم باشیم. او نمی‌خواهد ما نسبت به کسانی که در "لحظه‌ی آخر" یا از طریق شرایطی متفاوت با ما به مسیح ایمان می‌آورند حسادت یا خشم داشته باشیم.

English


بررسی کتاب مقدس

بررسی عهدقدیم


بازگشت به خانۀ فارسی
کتاب یونس