کتاب ارمیا


نویسنده: ارمیا فصل ۱، آیه‌ی ۱ ارمیای نبی را به عنوان نویسنده‌ی این کتاب معرفی می‌کند.

تاریخ نگارش: کتاب ارمیا بین ۶۳۰ و ۵۸۰ ق.م. نوشته شد.

هدف نگارش: کتاب ارمیا دربرگیرنده‌ی گزارش نبوتهای نهایی به یهودا و هشدار نابودی قریب‌الوقوع است در صورتی که قوم توبه نکنند. ارمیا قوم را فرا می‌خواند که به سوی خدا بازگشت کنند. در همین حال، اعلان می‌کند که نابودی یهودا اجتناب‌ناپذیر است زیرا مرتکب زنا و فساد اخلاقی شده و توبه نکرده است.

آیات کلیدی: ارمیا ۱:‏۵، "پیش از آنکه تو را در رَحِم نقش بندم، تو را شناختم،‏ و پیش از آنکه به دنیا بیایی، تو را جدا کردم، و تو را بر قومها نبی قرار دادم."

ارمیا ۱۷:‏۹، "دل از همه چیز فریبنده‌تر است، و بسیار بیمار؛ کیست که آن را بشناسد؟"

ارمیا 29:‏۱۰‏-۱۱، "و حال خداوند می‌فرماید: «چون هفتاد سالِ بابِل به سر آید، من به یاری شما خواهم آمد و با بازگردانیدن شما بدین مکان، وعده‌ی خود را برای شما تحقق خواهم بخشید. زیرا فکرهایی را که برای شما دارم می‌دانم، که فکرهای سعادتمندی است و نه تیره‌بختی، تا به شما امید بخشم و آینده‌ای عطا کنم؛ این است فرموده‌ی خداوند.»"

ارمیا ۵۲:‏۱۳-۱۲، "و اما در روز دهمِ ماه پنجم از نوزدهمین سالِ سلطنت نبوکدنصر پادشاه، شاه بابِل، نبوزَرَدان فرمانده‌ی گارد سلطنتی، که به خدمت پادشاه بابِل می‌ایستاد، به اورشلیم درآمد. او خانه‌ی خداوند، خانه‌ی پادشاه، و همه‌ی خانه‌های اورشلیم را به آتش کشید، و هر خانه‌ی بزرگ را سوزانید."

خلاصه: اول از هر چیز، کتاب ارمیا پیغام داوری بر یهوداست به خاطر بت‌پرستی که بر آن حاکم شده است (ارمیا ۷:‏۳۰‏-۳۴؛ ۱۶:‏۱۰‏-۱۳؛ ۲۲:‏۹؛ ۳۲:‏۲۹؛ ۴۴:‏۲-‏۳). بعد از مرگ یوشیا، آخرین پادشاه پارسای یهودا، مردم یهودا خدا و فرامین او را کاملاً رها کردند. ارمیا یهودا را با یک فاحشه مقایسه می‌کند (ارمیا ۲:‏۲۰؛ ۳:‏۱‏-۳) و خدا وعده داده که بت‌پرستی را به شدت داوری خواهد نمود (لاویان ۲۶:‏۳۱‏-۳۳؛ تثنیه ۲۸:‏۴۹‏-۶۸)، و ارمیا به مردم یهودا هشدار می‌داد که داوری خدا نزدیک است. خدا یهودا را بارها از نابودی نجات داده بود، اما رحمت او به پایان خود نزدیک شده بود. ارمیا گزارش می‌دهد که نبوکدنصر پادشاه، یهودا را فتح می‌کند و آن را تحت کنترل خود در می‌آورد (ارمیا ۲۴:‏۱). بعد از ادامه‌ی سرکشی و شورش، خدا نبودکدنصر و ارتش بابل را برمی گرداند تا یهودا و اورشلیم را نابود کرده و آنها را از جمعیت مردم خالی نمایند (ارمیا فصل ۵۲). حتی در این سختترین داوری، خدا وعده می‌دهد که یهودا را به سرزمینی که به ایشان بخشیده برمی گرداند (ارمیا ۲۹:‏۱۰).

نشانه های پیش‌بینی کننده: ارمیا ۲۳:‏۵‏-۶ نبوت آمدن مسیح موعود، عیسی مسیح را بیان می‌کند. ارمیا او را شاخه‌ای از خاندان داوود (آیه‌ی ۵؛ متی ۱) و پادشاهی معرفی می‌کند که با حکمت و عدالت سلطنت خواهد کرد (آیه‌ی ۵؛ مکاشفه ۱۱:‏۱۵). در نهایت، مسیح از سوی اسرائیل به‌عنوان ماشیح حقیقی شناسایی خواهد شد و او برای برگزیدگانش نجات را فراهم می‌سازد (آیه‌ی ۶؛ رومیان ۱۱:‏۲۶).

کاربرد عملی: ارمیای نبی یکی از سختترین پیغامها را رساند. او سرزمین یهودا را دوست داشت، اما نه به اندازه‌ی خدا. همانقدر که برای ارمیا سخت بود که این پیغام داوری را به قوم خود برساند، اما نسبت به آنچه خدا از او خواسته بود انجام دهد و بگوید، اطاعت نشان داد. او امید داشت و دعا می‌کرد که خدا نسبت به یهودا رحمت نشان دهد، اما در عین حال اطمینان داشت که خدا نیکو، منصف و عادل است. ما نیز باید از خدا اطاعت کنیم، حتی زمانی که دشوار است. اراده‌ی خدا را مهمتر از خواسته های خود بدانیم و اطمینان داشته باشیم که خدا با حکمت نامحدود و نقشه‌ی کاملش بهترین‌ها را برای فرزندانش رقم خواهد زد (رومیان ۸:‏۲۸).

English


بررسی کتاب مقدس

بررسی عهدقدیم


بازگشت به خانۀ فارسی
کتاب ارمیا