کتاب اشعیا


نویسنده: اشعیا فصل 1 آیه 1 نویسنده‌ این کتاب را اشعیای نبی معرفی می‌کند.

تاریخ نگارش: کتاب اشعیا بین ۷۳۹ و ۶۸۱ ق.م. نوشته شد.

هدف نگارش: اشعیای نبی ابتدا خوانده شد که برای پادشاهی یهودا نبوت کند. یهودا دورانی از احیا و دورانی از سرکشی را پشت سرگذاشت. این شهر در معرض خطر نابودی از سوی آشور و مصر قرار داشت اما به لطف خدا از آن نجات یافت. اشعیا پیغامی در خصوص توبه از گناه و انتظار امیدوارانه نجات توسط خدا در آینده را اعلام کرد.

آیه های کلیدی:
اشعیا فصل 6 آیه 8، «آنگاه شنيدم كه خداوند می‌فرمود: «چه كسی را بفرستم تا پيغام ما را به اين قوم برساند؟».

اشعیا فصل 7 آیه 14، «حال كه چنين است خداوند خودش علامتی به شما خواهد داد. آن علامت اين است كه باكره‌ای حامله شده، پسری به دنیا خواهد آورد و نامش را عمانوئيل خواهد گذاشت».

اشعیا فصل 9 آیه 6، «زيرا فرزندی برای ما به دنیا آمده! پسری به ما بخشيده شده! او بر ما سلطنت خواهد كرد. نام او «عجيب»، «مشير»، «خدای قدير»، «پدر جاودانی» و «سرور سلامتی» خواهد بود».

اشعیا فصل 14 آیه های ۱۲‏-۱۳، «ای ستارهٔ درخشان صبح، چگونه از آسمان افتادی! ای كه بر قومهای جهان مسلط بودی، چگونه بر زمين افكنده شدی! در دل خود می‌گفتی: تا به آسمان بالا خواهم رفت، تخت سلطنتم را بالای ستارگان خدا خواهم نهاد و بر قلهٔ كوهی در شمال كه خدايان بر آن اجتماع می‌كنند جلوس خواهم كرد».

اشعیا فصل 53 آیه های ۵-‏۶، «برای گناهان ما بود كه او مجروح شد و برای شرارت ما بود كه او را زدند. او تنبيه شد تا ما سلامتی كامل داشته باشيم. از زخمهای او ما شفا يافتيم. ما همچون گوسفندانی كه آواره شده باشند، گمراه شده بوديم؛ راه خدا را ترک كرده به راههای خود رفته بوديم. با وجود اين، خداوند تقصيرها و گناهان همهٔ ما را به حساب او گذاشت!».

اشعیا فصل 65 آیه 25، «گرگ و بره با هم خواهند چريد، شير مانند گاو كاه خواهد خورد و مار ديگر كسی را نيش نخواهد زد. در كوه مقدس من هيچ چيز و هيچكس صدمه نخواهد ديد و نابود نخواهد شد».

خلاصه: کتاب اشعیا داوری و نجات الهی را آشکار می‌کند. «مقدس، مقدس، مقدس است خداوند قادر متعال؛ تمام زمين از جلال او پر است!» (اشعیا فصل 6 آیه 3) و بنابراین نمی تواند اجازه دهد که گناه بدون جزا باقی بماند (اشعیا فصل 1 آیه 2؛ فصل 2 آیه های ۱۱‏-۲۰؛ فصل 5 آیه 30؛ فصل 34 آیه های ۱‏-۲؛ فصل 42 آیه 25). اشعیا داوری قریب‌الوقوع خدا را تحت عنوان «آتش مشتعل و سوزان» نشان می‌دهد (اشعیا فصل 1 آیه 31؛ فصل 30 آیه 33).

در عین حال، اشعیا درک می‌کند که خداوند خدای بخشش، فیض و دلسوزی است (اشعیا فصل 5 آیه 25؛ فصل 11 آیه 16؛ فصل 14 آیه های ۱‏-۲؛ فصل 32 آیه 2؛ فصل 40 آیه 3؛ فصل 41 آیه های ‏‏۱۶-۱۴). امت اسرائیل (هم اسرائیل و هم یهودا) در برابر فرمانهای خدا کور و کر است (اشعیا فصل 6 آیه های ۹-‏۱۰؛ فصل 42 آیه 7). یهودا با تاکستان مقایسه شده که باید پایمال شود و خواهد شد (اشعیا فصل 5 آیه های ۱‏-۷). خدا تنها بخاطر رحمت و وعده‌هایش اجازه نخواهد داد که اسرائیل یا یهودا کاملاً ویران شود. او احیا، بخشش و شفا پدید خواهد آورد (فصل 43 آیه 2؛ فصل 43 آیه های ۱۶‏-۱۹؛ فصل 52 آیه های ۱۰‏-۱۲).

اشعیا بیش از هر کتاب دیگری در عهد قدیم بر نجاتی تمرکز می‌کند که از طریق مسیح خواهد آمد. یک روز مسیح موعود با عدالت و پارسایی سلطنت خواهد نمود (اشعیا فصل 9 آیه 7؛ فصل 32 آیه 1). سلطنت مسیح صلح و امنیت برای اسرائیل خواهد آورد (اشعیا فصل 11 آیه های 6-‏9). اسرائیل از طریق مسیح نوری برای تمام امتها خواهد بود (اشعیا فصل 42 آیه 6؛ فصل 55 آیه های ۴-‏۵). پادشاهی مسیح بر روی زمین (اشعیا فصلهای ۶۵ تا ۶۶) هدفی است که کل کتاب اشعیا به آن اشاره می‌کند. در طول سلطنت مسیح است که پارسایی خدا به تمامی بر دنیا آشکار خواهد شد.

در یک به ظاهر پارادوکس، کتاب اشعیا مسیح موعود را به عنوان کسی معرفی می‌کند که رنج خواهد کشید. اشعیا فصل 53 به روشنی رنج مسیح را برای گناهان بشر توصیف می‌کند. از طریق زخمهای او بود که شفا می‌یابیم. از طریق رنجهای او بود که شرارتهای ما برداشته شده است. این تناقض در شخص عیسی مسیح حل شده است. عیسی در ورود اولیه‌‌اش به این دنیا خادم رنجدیده‌ اشعیا ۵۳ است، اما در بازگشت دوباره او به این دنیا پادشاهی حاکم و فاتح و سرور صلح خواهد بود (اشعیا فصل 9 آیه 6).

پیش بینی ها: همانطور که در بالا گفتیم، فصل ۵۳ کتاب اشعیا مسیح موعود و رنجی را توصیف می‌کند که برای پرداخت بهای گناهانمان تحمل کرد. خدا در حاکمیت خود تمام جزئیات واقعه‌ صلیب را از قبل تدارک دید تا تمام پیشگویی های این فصل و تمام پیشگویی های دیگر عهد قدیم مربوط به مسیح موعود را به انجام رساند. تصویرسازی فصل ۵۳ دردناک و نبوتی است و دربرگیرنده‌ تصویری کامل از انجیل است. عیسی خوار و مردود شد (اشعیا فصل 53 آیه ۳؛ لوقا ‏فصل 13 آیه 34؛ یوحنا فصل 1 آیه های ۱۰‏-۱۱)، از جانب خدا مضروب شد (اشعیا فصل 53 آیه ۴؛ متی فصل 27 آیه 46) و بدنش به خاطر نافرمانی‌های ما سوراخ شد (اشعیا فصل 53 آیه ۵؛ یوحنا فصل 19 آیه 34؛ اول پطرس فصل 2 آیه 24). او با رنجهایش مجازاتی را که ما لایقش بودیم پرداخت و برای ما قربانی کامل و نهایی شد (اشعیا فصل 53 آیه ۵؛ عبرانیان فصل 10 آیه 10). با اینکه بی‌گناه بود، خدا گناهان ما را بر دوش او نهاد و ما در مسیح شبیه پارسایی خدا شدیم (دوم قرنتیان فصل 5 آیه 21).

کاربرد عملی: کتاب اشعیا نجات دهنده‌ ما را با جزئیاتی انکارناپذیر نشان می‌دهد. او تنها راه به سوی آسمان است و تنها راه دریافت فیض خداست؛ او یگانه راه، یگانه راستی و یگانه حیات است (یوحنا فصل 14 آیه 6؛ اعمال فصل 4 آیه 12). حال که می‌دانیم مسیح چه بهایی برای ما پرداخت کرد چطور می‌توانیم «چنین نجاتی عظیم» را نادیده بگیریم یا آن را رد کنیم؟ (عبرانیان فصل 2 آیه 3). ما برای اینکه نزد مسیح بیاییم و نجاتی را که تنها او برای ما مهیا می‌کند دریافت کنیم، فرصت و سالهای کوتاهی روی زمین داریم. بعد از مرگ فرصت دیگری وجود ندارد و ابدیت در جهنم بسیار طولانی است.

آیا افرادی را می‌شناسید که ادعا می‌کنند به مسیح ایمان دارند اما دورو و ریاکار هستند؟ این سوال شاید بهترین خلاصه‌ای باشد از آنچه اشعیا در مورد قوم اسرائیل استنباط می‌کرد. اسرائیل از بیرون پارسا بود اما این ظاهرسازی بود. در کتاب اشعیا، اشعیای نبی اسرائیل را به چالش می‌کشاند تا خدا را از صمیم قلب اطاعت کند نه از روی ظاهر. خواسته‌ اشعیا این بود که کسانی که کلام او را می‌شنوند و می‌خوانند متقاعد شوند تا از شرارت خود روی گردانیده و برای بخشش و شفا نزد خدا بازگردند.

English

بررسی کتاب مقدس

بررسی عهدقدیم


بازگشت به خانۀ فارسی
کتاب اشعیا