کتاب اشعیا


نویسنده: اشعیا 1:1 نویسنده‌ی این کتاب را اشعیای نبی معرفی می‌کند.

تاریخ نگارش: کتاب اشعیا بین ۷۳۹ و ۶۸۱ ق.م. نوشته شد.

هدف نگارش: اشعیای نبی ابتدا خوانده شد که برای پادشاهی یهودا نبوت کند. یهودا دورانی از احیا و دورانی از سرکشی را پشت سرگذاشت. این شهر در معرض خطر نابودی از سوی آشور و مصر قرار داشت اما به رحمت خدا از آن نجات یافت. اشعیا پیغامی اعلان کرد درخصوص توبه از گناه و انتظار امیدوارانه از نجات خدا در آینده.

آیات کلیدی: اشعیا ۶:‏۸ "آنگاه آوای خداوندگار را شنیدم که می‌گفت: «کِه را بفرستم و کیست که برای ما برود؟» گفتم: «لبیک؛ مرا بفرست!»"

اشعیا ۷:‏۱۴، "بنابراین خود خداوندگار به شما نشانه‌ای خواهد داد: اینک باکره آبستن شده، پسری خواهد زاد و او را عِمانوئیل‏ نام خواهد نهاد."

اشعیا 9:‏6، "زیرا که برای ما کودکی زاده و پسری به ما بخشیده شد؛ سلطنت بر دوش او خواهد بود و او 'مشاور شگفت‌انگیز' و 'خدای قدیر' و 'پدر سرمدی' و 'سَرور صلح' خوانده خواهد شد."

اشعیا ۱۴:‏۱۲‏-۱۳، "ای ستاره صبح، ای پسر فجر، چگونه از آسمان فرو افتاده‌ای! ای که ملتها را ذلیل می‌ساختی، چگونه خود بر زمین افکنده شده‌ای! در دل خود می‌گفتی: "به آسمان صعود خواهم کرد، و تخت خود را فراتر از ستارگان خدا خواهم افراشت؛ بر کوهِ اجتماع جلوس خواهم کرد، بر بلندترین نقطه‌ی کوه مقدس."

اشعیا ۵۳:‏۵-‏۶، "حال آنکه به سبب نافرمانیهای ما بدنش سوراخ شد، و به جهت تقصیرهای ما لِه گشت؛ تأدیبی که ما را سلامتی بخشید بر او آمد، و به زخمهای او ما شفا می‌یابیم. همه‌ی ما چون گوسفندان، گمراه شده بودیم، و هر یک از ما به راه خود رفته بود، اما خداوند تقصیر جمیع ما را بر وی نهاد."

اشعیا ۶۵:‏۲۵، "گرگ و بره با هم خواهند چَرید، و شیر چون گاو کاه خواهد خورد، اما خوراک مار خاک خواهد بود. و در تمامی کوه مقدس من، ضرری نخواهند رسانید و نابود نخواهند کرد؛» این است فرموده‌ی خداوند."

خلاصه: کتاب اشعیا داوری و نجات خدا را آشکار می‌کند. خدا "قدوس، قدوس، قدوس" است (اشعیا ۶:‏۳) و بنابراین نمی تواند اجازه دهد که گناه بدون جزا باقی بماند (اشعیا ۱:‏۲؛ ۲:‏۱۱‏-۲۰؛ ۵:‏۳۰؛ ۳۴:‏۱‏-۲؛ ۴۲:‏۲۵). اشعیا داوری قریب‌الوقوع خدا را تحت عنوان "آتش مشتعل و سوزان" نشان می‌دهد (اشعیا ۱:‏۳۱؛ ۳۰:‏۳۳).

در عین حال، اشعیا درک می‌کند که خداوند خدای رحمت، فیض و دلسوزی است (اشعیا ۵:‏۲۵؛ ۱۱:‏۱۶؛ ۱۴:‏۱‏-۲؛ ۳۲:‏۲؛ ۴۰:‏۳؛ ۴۱:‏‏۱۶-۱۴). امت اسرائیل (هم اسرائیل و هم یهودا) در برابر فرمانهای خدا کور و کر است (اشعیا ۶:‏۹-‏۱۰؛ ۴۲:‏۷). یهودا با تاکستان مقایسه شده که باید پایمال شود و خواهد شد (اشعیا ۵:‏۱‏-۷). خدا تنها بخاطر رحمت و وعده‌هایش اجازه نخواهد داد که اسرائیل یا یهودا کاملاً ویران شود. او احیا، بخشش و شفا پدید خواهد آورد (۴۳:‏۲؛ ۴۳:‏۱۶‏-۱۹؛ ۵۲:‏۱۰‏-۱۲).

اشعیا بیش از هر کتاب دیگری در عهد قدیم بر نجاتی تمرکز می‌کند که از طریق مسیح خواهد آمد. یک روز مسیح موعود در عدالت و پارسایی سلطنت خواهد نمود (اشعیا ۹:‏۷؛ ۳۲:‏۱). سلطنت مسیح صلح و امنیت برای اسرائیل خواهد آورد (اشعیا 11:‏6-‏9). اسرائیل از طریق مسیح نوری برای تمام امتها خواهد بود (اشعیا 42:‏۶؛ ۵۵:‏۴-‏۵). پادشاهی مسیح بر روی زمین (اشعیا فصلهای ۶۵ تا ۶۶) هدفی است که کل کتاب اشعیا به آن اشاره می‌کند. در طول سلطنت مسیح است که پارسایی خدا به تمامی بر دنیا آشکار خواهد شد.

در یک پارادوکس، کتاب اشعیا مسیح موعود را به عنوان کسی معرفی می‌کند که رنج خواهد کشید. اشعیا فصل 53 به روشنی رنج مسیح را برای گناهان بشر توصیف می‌کند. از طریق زخمهای او بود که شفا می‌یابیم. از طریق رنجهای او بود که شرارتهای ما برداشته شده است. این تناقض در شخص عیسی مسیح حل شده است. عیسی در ورود اولیه‌‌اش به این دنیا خادم رنجدیده‌ی اشعیا ۵۳ است، اما در آمدن ثانوی او به این دنیا پادشاهی حاکم و فاتح و سرور صلح خواهد بود (اشعیا ۹:‏۶).

نشانه‌های پیش‌بینی کننده: همانطور که در بالا گفتیم، فصل ۵۳ کتاب اشعیا مسیح موعود و رنجی را توصیف می‌کند که برای پرداخت بهای گناهانمان تحمل کرد. خدا در حاکمیت خود تمام جزئیات واقعه‌ی صلیب را از قبل تدارک دید تا تمام نبوتهای این فصل و تمام نبوتهای دیگر عهد قدیم مربوط به مسیح موعود را به انجام رساند. تصویر فصل ۵۳ تلخ و نبوتی است و دربرگیرنده‌ی تصویری کامل از انجیل است. عیسی خوار و مردود شد (آیه‌ی ۳؛ لوقا ‏۱۳:‏۳۴؛ یوحنا ۱:‏۱۰‏-۱۱)، از جانب خدا مضروب شد (آیه‌ی ۴؛ متی ۲۷:‏۴۶) و بدنش به خاطر نافرمانی‌های ما سوراخ شد (آیه‌ی ۵؛ یوحنا ۱۹:‏۳۴؛ اول پطرس ۲:‏۲۴). او با رنجهایش مجازاتی را که ما لایقش بودیم پرداخت و برای ما قربانی کامل و آخر شد (آیه‌ی ۵؛ عبرانیان ۱۰:۱۰). با اینکه بی‌گناه بود، خدا گناهان ما را بر دوش او نهاد و ما در مسیح پارسایی خدا شدیم (دوم قرنتیان ۵:‏۲۱). 0

کاربرد عملی: کتاب اشعیا نجات دهنده‌ی ما را با جزئیاتی انکارناپذیر نشان می‌دهد. او تنها راه به سوی آسمان است و تنها راه دریافت فیض خداست؛ او یگانه راه، یگانه راستی و یگانه حیات است (یوحنا ۱۴:‏۶؛ اعمال ۴:‏۱۲). حال که می‌دانیم مسیح چه بهایی برای ما پرداخت کرد چطور می‌توانیم "چنین نجاتی عظیم" را نادیده بگیریم یا آن را رد کنیم؟ (عبرانیان ۲:‏۳). ما فرصت و سالهای کوتاهی روی زمین داریم برای اینکه نزد مسیح بیاییم و نجاتی را که تنها او برای ما مهیا می‌کند دریافت کنیم. بعد از مرگ فرصت دیگری وجود ندارد و ابدیت در جهنم بسیار طولانی است.

آیا افرادی را می‌شناسید که ادعا می‌کنند به مسیح ایمان دارند اما دورو و ریاکار هستند؟ این سوال شاید بهترین خلاصه‌ای باشد از آنچه اشعیا در مورد قوم اسرائیل استنباط می‌کرد. اسرائیل از بیرون پارسا بود اما این ظاهرسازی بود. در کتاب اشعیا، اشعیای نبی اسرائیل را به چالش می‌کشاند تا خدا را از صمیم قلب اطاعت کند نه از روی ظاهر. خواسته‌ی اشعیا این بود که کسانی که کلام او را می‌شنوند و می‌خوانند مجاب شوند تا از شرارت خود روی گردانیده و برای بخشش و شفا نزد خدا بازگردند.

English


بررسی کتاب مقدس

بررسی عهدقدیم


بازگشت به خانۀ فارسی
کتاب اشعیا