کتاب حَجَّی


نویسنده: حَجَّی 1:1 نویسنده‌ی کتاب حَجَّی را حجی نبی معرفی می‌کند.

تاریخ نگارش: کتاب حَجَّی حدود 520 ق.م. نوشته شد.

هدف نگارش: حجی در پی این بود که قوم خدا را در زمینه‌ی اولویتهایشان به چالش بکشاند. او با ساختن معبد با وجود مخالفتهای محلی و رسمی، ایشان را به احترام و جلال دادن خدا فراخواند. حجی از ایشان خواست که دلسرد نشوند زیرا این معبد به اندازه‌ی معبد سلیمان مجلل و باشکوه نیست. او ایشان را تشویق کرد که از راههای گناه‌آلود خود بازگردند و به قدرت مطلق او اعتماد کنند. کتاب حَجَّی یادآوری است از مشکلات قوم خدا که در این زمان با آنها مواجه بودند، اینکه چطور قوم خدا دلیرانه به او اعتماد کردند و چطور خدا نیازهای ایشان را برآورده ساخت.

آیات کلیدی: حَجَّی ۱: ۴، "آیا اکنون زمان آن است که خود در خانه‌های مُجلل ‌خویش ساکن شوید و این خانه ویران بماند؟"

حَجَّی ۵:۱-۶، "پس حال خداوندِ لشکرها چنین می‌گوید: به راههای خویش نیک بیندیشید! بسیار کاشته‌اید، ولی کم درویده‌اید؛ می‌خورید، اما هرگز سیر نمی‌شوید؛ می‌نوشید، اما هرگز سیراب نمی‌گردید؛ می‌پوشید، اما گرم نمی‌شوید؛ و آن که مزد می‌گیرد، مزد خود را در کیسه‌ی سوراخ می‌نهد!"

حَجَّی ۲: ۹‌‌‌ ‌"خداوند لشکرها می‌گوید: جلال این خانه از جلال خانه‌ی پیشین عظیمتر خواهد بود، و من در این مکان، سلامتی ارزانی خواهم داشت؛ این است فرموده‌ی خداوند لشکرها."»

خلاصه: آیا قوم خدا در اولویتهایشان تجدید نظر خواهند کرد، جسارت به خرج خواهند داد و بر اساس وعده‌های خدا عمل خواهند نمود؟ خدا در پی این بود که به مردم هشدار دهد تا به سخنان او گوش فرادهند. خدا نه تنها به ایشان هشدار داد، بلکه از طریق خادمش حَجَّی وعده‌هایی بدیشان داد تا در پیروی از او ترغیبشان نماید. از آنجایی که قوم خدا اولویتهای خود را وارونه کرده بودند و نتوانستند خدا را در اولویت اول زندگی خود قرار دهند، یهودا به اسارت بابل درآمد و تبعید شد. خدا در پاسخ به دعای دانیال و در تحقق وعده‌های خدا کورش پادشاه پارس را هدایت کرد تا یهودیان تبعید شده را به اورشلیم بازگرداند. گروهی از یهودیان با شادی عظیم به وطن خود بازگشتند، خدا را در اولویت اول زندگی خود قرار داده، شروع به پرستش او کردند و بدون کمک گرفتن از مردم محلی که در فلسطین زندگی می‌کردند شروع به بازسازی معبد اورشلیم کردند. به مدت تقریباً پانزده سال، ایمان دلیرانه‌ی ایشان با مخالفت مردم محلی و حکومت پارس روبرو شد.

نشانه‌های پیش‌بینی کننده:
کتاب حَجَّی مانند اکثر کتب انبیای کوچک با وعده‌ی احیا و برکت پایان می‌پذیرد. در آیه‌ی پایانی، حَجَّی ۲۳:۲، خدا از عنوانی متمایز و مسیحایی در ارتباط با زَروبابِل استفاده می‌کند: «خادم من» (مقایسه کنید با دوم سموئیل ۱۸:۳؛ اول پادشاهان ۳۴:۱۱؛ اشعیا ۱:۴۲-۹؛ حزقیال ۲۴:۳۷-۲۵). خدا از طریق حَجَّی وعده می‌دهد که او را مانند انگشتر مُهر می‌گرداند که نماد عزت، اقتدار و قدرت بود و تاحدی مانند عصای پادشاه بود که برای صدور نامه‌ها و حکم‌ها استفاده می‌شد. زروبابل به عنوان انگشتر مهر خدا، نشان‌دهنده‌ی خاندان داوود و از سرگیر تبار مسیحایی می‌باشد که به خاطر تبعید در آن وقفه به وجود آمده بود. زروبابل تبار پادشاهی (از نسل داوود) را دوباره برقرار ساخت که در سلطنت هزار ساله‌ی مسیح به نقطه‌ی اوج خود می‌رسد. زروبابل در تبار مسیح هم در طرف یوسف (متی ۱۳:۱) و هم مریم (لوقا ۲۷:۳) ظاهر می‌شود.

کاربرد عملی: کتاب حَجَّی توجه را به مشکلاتی رایج جلب می‌کند که اکثر مردم حتی امروزه نیز با آن مواجه هستند. حَجَّی از ما می‌خواهد که ۱) اولویتهای خود را بررسی کنیم تا ببینیم لذتهای خودمان را بر کار خدا ترجیح داده‌ایم یا خیر؛ ۲) وقتی با مخالفت یا شرایط دلسردکننده روبرو می‌شویم، نگرش مایوسانه‌ی خود را کنار بگذاریم؛ ۳) به شکستهای خود اعتراف کنیم و در پی زندگی مقدس در برابر خدا باشیم؛ ۴) با دلیری و جرات برای خدا عمل کنیم زیرا اطمینان داریم که او همواره با ماست و کنترل کامل زندگی ما در دستان اوست؛ و ۵) در دستان خدا آسوده‌خاطر باشیم و بدانیم که وقتی او را با وفاداری خدمت می‌کنیم، ما را به فراوانی برکت می‌دهد.

English


بررسی کتاب مقدس

بررسی عهدقدیم


بازگشت به خانۀ فارسی
کتاب حَجَّی