کتاب حبقوق


نویسنده: حبقوق 1:1 نویسنده‌ی این کتاب را که حاوی پیامی نبوتی است حبقوق نبی معرفی می‌کند.

تاریخ نگارش: کتاب حبقوق احتمالاً بین ۶۱۰ و ۶۰۵ ق.م. نوشته شد.

هدف نگارش: برای حبقوق جای سوال بود که چرا خدا اجازه داده که قوم برگزیده‌اش به دست دشمنانش وارد رنج و مصیبت شود. خدا به حبقوق پاسخ می‌دهد و ایمان او احیا می‌گردد.

آیات کلیدی: حبقوق ۱:‏‏۲، "خداوندا، تا به کی فریاد برکشم و تو نشنوی؟ یا نزد تو فغان برآرَم که «خشونت!» و نجات ندهی؟"

حبقوق ۱:‏۵، "«در میان ملل بنگرید و ملاحظه کنید! حیرت نمایید و در شگفت شوید! زیرا در ایام شما کاری می‌کنم که هرچند آن را به شما بازگویند هرگز باور نخواهید کرد."

حبقوق ۱:‏۱۲، "ای یهوه، خدای من! ای قدوس من! آیا تو از ازل نیستی؟ پس نخواهیم مرد. ای خداوند، تو ایشان را به جهت داوری مقرر کرده‌ای؛ ای صخره، تو ایشان را برای تنبیه برقرار داشته‌ای."

حبقوق ۲:‏۲‏-۴، "آنگاه خداوند مرا پاسخ داد: «رؤیا را بنویس و آن را بر لوحها به‌روشنی بیان دار، تا نداکننده با آن بدود. زیرا زمان مقرر برای تحقق رؤیا هنوز نرسیده، ولی به سوی مقصد می‌شتابد و قاصر نخواهد آمد. اگرچه به طول انجامد، منتظرش بمان، زیرا که به‌یقین خواهد آمد و تأخیر نخواهد کرد. «هان او را که به خویشتن می‌بالد ملاحظه کن! جان او در اندرونش صالح نیست؛ اما پارسا به ایمان‏ خود زیست خواهد کرد."

حبقوق ۲:‏۲۰، "اما خداوند در معبد مقدس خویش است، پس تمامی زمین به حضور وی خاموش باشد."

حبقوق ۳:‏۲، "ای خداوند، آوازه‌ی تو را شنیده‌ام؛ خداوندا، از کارهایت در شگفتم. در میان این سالها، آنها را زنده ساز، در ایام ما، آنها را بشناسان، و در حین غضب، رحمت را به یاد آور. "

حبقوق ۳:‏۱۹، "خداوندگارْ یهوه قوّت من است؛ او پاهایم را همچون پاهای آهو می‌گرداند، و مرا بر مکانهای بلندم خرامان می‌سازد."

خلاصه: کتاب حبقوق این گونه شروع می‌شود: او از خدا تقاضا می‌کند که به وی بگوید که چرا اجازه داده قوم برگزیده‌اش متحمل اسارت شود (حبقوق ۱:‏۱‏-۴). خداوند چنین به وی پاسخ می‌دهد: "در ایام شما کاری می‌کنم که هرچند آن را به شما بازگویند هرگز باور نخواهید کرد" (حبقوق ۱:‏۵-‏۱۱). سپس حبقوق اینطور پاسخ می‌دهد "باشد، تو خدایی اما در مورد اینکه چرا اجازه می‌دهی این اتفاق بیافتد کمی بیشتر به من بگو" (حبقوق ۱:‏۱۷—۲:‏۱). سپس خدا دوباره به وی پاسخ می‌دهد و او را در جریان اطلاعات بیشتری قرار می‌دهد، سپس به زمین می‌گوید که در برابر او خاموش باشد (حبقوق ۲:‏۲‏-۲۰). بعد از آن حبقوق دعایی را می‌نویسد و در آن ایمان قوی خود را نسبت به خدا ابراز می‌کند، حتی با وجود آزمایشها (حبقوق 3:‏1‏-19).

نشانه‌های پیش بینی کننده: پولس رسول از حبقوق 2:‏4 در دو موقعیت متفاوت نقل قول می‌کند (رومیان ۱:‏۱۷؛ غلاطیان ۳:‏۱۱) تا آموزه‌ی عادل‌شمردگی به‌وسیله‌ی ایمان را تکرار نماید. ایمانی که هدیه‌ی خداست و از طریق مسیح در دسترس ما قرار دارد، همان ایمانی است که نجات می‌بخشد (افسسیان ۲:‏۸‏-۹) و ایمانی است که در سراسر زندگی دوام دارد. ما با ایمان به حیات جاویدان دست می‌یابیم و به‌وسیله‌ی همین ایمان حیات مسیحی داریم. برخلاف کلمه‌ی «متکبر» که در ابتدای آیه آمد، جان او در اندرونش صالح نیست و خواسته‌های او راست نیستند. اما ما که به‌واسطه‌ی ایمان به مسیح پارسا شمرده شدیم کاملاً عادل شده‌ایم زیرا او پارسایی کامل خود را در عوض گناهانمان به ما داده (دوم قرنتیان ۵:‏۲۱) و به ما قدرت بخشیده که به‌واسطه‌ی ایمان زیست کنیم.

کاربرد عملی: کاربردی که کتاب حبقوق برای خوانندگان دارد این است که ما مجازیم از خدا بپرسیم که در حال انجام چه کاری است، البته با احترام و حرمت. گاهی اتفاقات برای ما مبهم است، به‌خصوص اگر در دوره‌ای گرفتار مصیبتها شده‌ایم یا اگر به‌نظر می‌رسد که دشمنانمان پیروز و کامیاب هستند، در حالی که ما به‌سختی رو به جلو حرکت می‌کنیم. اما کتاب حبقوق تایید می‌کند که خدا حاکم و قادر مطلق است و همه چیز را تحت کنترل خود دارد. کافیست آرام باشیم و بدانیم که او دارد کار می‌کند. او همان است که می‌گوید و بر وعده‌های خود وفادار می‌باشد. او شروران را مجازات خواهد کرد. او هنوز بر تخت عالم هستی نشسته است، حتی اگر قادر به دیدن آن نیستیم. باید به این موضوع تمرکز کنیم: «خداوندگارْ یهوه قوّت من است؛ او پاهایم را همچون پاهای آهو می‌گرداند، و مرا بر مکانهای بلندم خرامان می‌سازد» (حبقوق ۳:‏‏۱۹). مرا بر مکانهای بلند خرامان می‌سازد یعنی ما را با خود به مکانهای رفیعتر می‌برد جایی که از دنیا جدا می‌شویم. گاهی مجبوریم از رنج و غم عبور کنیم تا به آنجا برسیم، اما اگر در او آرام گیریم و به وی توکل نماییم، از آن شرایط بیرون آمده و به آنجایی که او می‌خواهد می‌رویم.

English


بررسی کتاب مقدس

بررسی عهدقدیم


بازگشت به خانۀ فارسی
کتاب حبقوق