کتاب دانیال


نویسنده: کتاب دانیال نویسنده‌اش را دانیال نبی معرفی می‌کند (دانیال ۲:۹؛ ۲:۱۰). عیسی نیز دانیال را نویسنده‌ی این کتاب معرفی می‌کند (متی ۱۵:۲۴).

تاریخ نگارش: کتاب دانیال تقریبا بین ۵۴۰ و ۵۳۰ ق.م. نوشته شد.

هدف نگارش: در سال ۶۰۵ ق.م. نبوکدنصر پادشاه بابل سرزمین یهودا را فتح کرده و بسیاری از ساکنین آن را- از جمله دانیال- به بابل تبعید نموده بود. دانیال در صحن پادشاهی نبوکدنصر و چند فرمانروایی که بعد از او آمدند خدمت کرد. کتاب دانیال اعمال، نبوتها و رویاهای دانیال نبی را ثبت می‌کند.

آیات کلیدی: دانیال 1:‏۲۰-۱۹، "پادشاه با همه‌ی آنها گفت‌وگو کرد. در بین آنها هیچ‌کس مانند دانیال و حنانیا و میشائیل و عزریا نبود. پس آنها به خدمت پادشاه مشغول شدند. در مورد تمامی مسائل و مشکلاتی که پادشاه از آنها می‌پرسید، آنها ده برابر بهتر از دانشمندان و جادوگران دربار می‌دانستند."

دانیال ۲:‏۳۱، "ای پادشاه، تو در خواب مجسمه‌ی بزرگی دیدی که بسیار درخشان و ترسناک بود."

دانیال ۳:‏۱۷‏-۱۸، "امّا خدایی که ما او را پرستش می‌کنیم، قادر است که ما را از کوره‌ی آتش و از دست تو نجات دهد که نجات هم خواهد داد. امّا اگر او هم ما را نجات ندهد، ای پادشاه بدان که ما خدای تو را پرستش نخواهیم کرد و در مقابل مجسمه‌ی طلایی‌که تو نصب کرده‌ای، سجده نخواهیم نمود."

دانیال ۴:‏۳۴-‏۳۵، "او تا ابدالآباد فرمانروایی خواهد کرد و سلطنت او جاودانی خواهد بود. همه‌ی مردم زمین در مقابل او هیچ هستند. با فرشتگان آسمانی و تمام مردم جهان مطابق اراده‌ی خود عمل می‌کند. و کسی نمی‌تواند مانع او شود و یا از او بپرسد چرا چنین می‌کنی؟"

دانیال ۹:‏۲۵‏-۲۷، "بدان و آگاه باش که از زمان صدور فرمان بنای مجدّد اورشلیم تا ظهور پیشوای برگزیده‌ی خدا، هفت هفته و شصت و دو هفته طول می‌کشد و با وجود اوضاع آشفته، اورشلیم با جاده‌ها و دیوارهایش بازسازی می‌شود. پس از آن شصت و دو هفته، آن پیشوای برگزیده کشته می‌شود امّا نه عادلانه. سپس پادشاهی با لشکریان خود به اورشلیم و معبد بزرگ حمله کرده، آنها را ویران می‌کند. آخر زمان همچون توفان فرا می‌رسد و جنگ و ویرانی‌هایی را که تعیین شده، با خود خواهد آورد. این پادشاه با اشخاص زیادی پیمان یک هفته‌ای می‌بندد امّا وقتی نصف این مدّت بگذرد، مانع تقدیم قربانی‌ها و هدایا می‌شود. سپس این ویرانگر، معبد بزرگ را آلوده می‌سازد، ولی سرانجام آن چیزی که برای او تعیین شده بر سرش خواهد آمد."

خلاصه: کتاب دانیال را می‌توان به سه بخش تقسیم کرد. فصل ۱ فتح اورشلیم توسط بابلی ها را توصیف می‌کند. دانیال و سه دوست او به همراه بسیاری دیگر به بابل تبعید شدند و بخاطر شجاعت و برکات مشهودی که خدا به آنها داده بود در خدمت پادشاه "ترفیع" یافتند (دانیال ۱:‏۱۷‏-۲۰).

فصل 2 تا 7 گزارش خواب نبوکدنصر را ارائه می‌دهد که فقط دانیال توانست آن را به درستی تفسیر نماید. تمثالی که نبوکدنصر در رویا دید نشان دهنده‌ی سلطنتهایی است که در آینده ظهور خواهند کرد. نبوکدنصر تمثالی بزرگ از خود ساخت و همه را مجبور کرد که آن را پرستش نمایند. شَدرَک و میشَک و عَبِدنِغو از انجام این کار امتناع کردند و با اینکه در تون آتش انداخته شدند بطور معجزه‌آسا به واسطه‌ی خدا جان سالم بدر بردند. نبوکدنصر به خاطر غرورش توسط خدا داوری می‌شود، اما بعداً زمانی که حاکمیت خدا را درک کرد و به آن اعتراف نمود، از کار خود بازگشت کرد.

دانیال فصل ۵ سوء استفاده‌ی پسر نبوکدنصر یعنی بِلشَصَر از وسایلی که از معبد اورشلیم برداشته بود روایت می‌کند و در پاسخ، پیغامی را از طرف خدا دریافت می‌کند که بر روی دیوار نوشته شد. تنها دانیال توانست نوشته را تفسیر نماید؛ این پیغام درباره‌ی وقوع داوری از سوی خدا بود. دانیال در چاه شیران انداخته می‌شود چون از دعا به پادشاه امتناع ورزیده بود، اما دوباره به صورت معجزه‌آسا زنده می‌ماند. خدا رویایی از چهار وحش را به دانیال داد. چهار وحش نشان دهنده‌ی سلطنت بابل، ماد-پارس، یونان و روم بود.

فصلهای ۸ تا ۱۲ دربرگیرنده‌ی رویایی است از قوچ، بز، و شاخهای بسیار- که به سلطنتهای آینده و پادشاهانشان نیز اشاره دارد. فصل 9 نبوت "هفتاد هفته" را گزارش می‌کند. خدا زمان دقیق آمدن مسیح و منقطع شدنش را به دانیال می‌گوید. این نبوت به حاکمی نیز اشاره می‌کند که در آینده با اسرائیل عهدی هفت ساله می‌بندد و بعد از سه سال و نیم آن را می‌شکند و اندکی بعد داوری بزرگ آغاز می‌شود و همه چیز به سرانجام می‌رسد. بعد از این رویای بزرگ، فرشته ای جهت تقویت دانیال به ملاقات او می‌آید و آن رویا را برایش به تفصیل شرح می‌دهد.

نشانه‌های پیش‌بینی کننده: ما در روایتهای تون آتش و چاه شیران پیش‌بینی نجاتی را که مسیح فراهم می‌کند می‌بینیم. آن سه مرد اعلان می‌کنند که خدا نجات دهنده است، او کسی است که می‌تواند راه فرار را فراهم نماید (دانیال ۱۷:۳). به همین نحو، خدا با فرستادن عیسی و مرگش برای گناهان ما راه فرار از آتش جهنم را مهیا ساخته است (اول پطرس ۱۸:۳). در مورد دانیال، خدا فرشته‌ای فراهم کرد که دهان شیران را ببندد و او را از مرگ نجات دهد. عیسی مسیح نجات دهنده‌ی ما از خطرات گناه است، گناهانی که تهدیدمان می‌کند که ما را از پای در آورد.

رویای دانیال درباره‌ی زمانهای آخر، مسیحِ اسرائیل را به تصویر می‌کشد که به واسطه‌ی او بسیاری پاک و مقدس خواهند شد (دانیال ۱۰:۱۲). او عدالت ماست (اول پطرس ۲۱:۵) و گناهان ما به واسطه‌ی او و از طریق خونش شسته شده و همچون برف سفید خواهیم شد (اشعیا ۱۸:۱).

کاربرد عملی: ما همچون شَدرَک و میشَک و عَبِدنِغو باید همواره در مورد چیزی که می‌دانیم درست است ثابت قدم بایستیم. خدا بزرگتر از هر مجازاتی است که می‌تواند برای ما اتفاق افتد. چه خدا تصمیم بگیرد ما را رهایی دهد چه نه، همواره شایسته‌ی اعتماد ماست. او می‌داند بهترین برای ما چیست و به کسانی که به او اعتماد و از او اطاعت می‌کنند حرمت می‌نهد.

خدا نقشه ای دارد و نقشه‌ی او تا جزئیات زیادی را وارد می‌شود. خدا از آینده خبر دارد و آینده در کنترل اوست. هر آنچه او پیش‌بینی کرده دقیقاً اتفاق افتاده است. بنابراین، ما باید باور و اطمینان داشته باشیم که اموری که خدا برای آینده پیش‌بینی کرده دقیقاً همانطور که اعلان کرده به وقوع خواهد پیوست.

English


بررسی کتاب مقدس

بررسی عهدقدیم


بازگشت به خانۀ فارسی
کتاب دانیال