کتاب اعمال


نویسنده: کتاب اعمال به طور خاص نامی از نویسنده اش ‌نمی برد. از لوقا 1:‏1‏-4 و اعمال 1:‏1‏-3 مشخص است که نویسنده‌ی لوقا و اعمال یکی است. بر اساس سنت نخستین روزهای کلیسا، لوقا، همراه و دوست پولس رسول، کتاب انجیل لوقا و اعمال رسولان را نوشت (کولسیان ۴:‏۱۴؛ دوم تیموتائوس ۴:‏۱۱).

تاریخ نگارش: کتاب اعمال احتمالاً بین ۶۱-۶۴ میلادی نوشته شد.

هدف نگارش: کتاب اعمال نوشته شد تا تاریخچه‌ای از کلیسای اولیه فراهم نماید. تاکید این کتاب بر اهمیت روز پنطیکاست و قدرت یافتن شاگردان است برای اینکه شاهدانی مفید برای عیسی مسیح باشند. کتاب اعمال، رسولان را شاهدین مسیح در اورشلیم، یهودیه، سامره و تا اقصی نقاط جهان معرفی ‌می‌کند. این کتاب بر هدیه‌ی روح‌القدس پرتو‌ می‌افکند، روح‌القدسی که قدرت ‌می بخشد، هدایت ‌می‌کند، تعلیم ‌می‌دهد و به‌عنوان مدافع و مشاور ما را خدمت‌ می‌کند. ما با خواندن کتاب اعمال به‌واسطه‌ی معجزات زیادی که در طول این زمان از سوی پطرس، یوحنا و پولس انجام شد، آگاه شده و تشویق ‌می‌شویم. کتاب اعمال بر اهمیت اطاعت از کلام خدا و تبدیلی تاکید ‌می‌کند که در نتیجه‌ی شناخت مسیح پدید ‌می‌آید. همچنین، اشارات بسیاری به کسانی شده که حقیقتی را که شاگردان درباره‌ی خداوند عیسی مسیح موعظه کردند، رد نمودند. قدرت، طمع و بسیاری از گناهان و فسادهای شیطان در کتاب اعمال با مدرک ثابت شده است.

آیات کلیدی: اعمال ۱:‏۸، "امّا چون روح‌القدس بر شما آید، قدرت خواهید یافت و شاهدان من خواهید بود، در اورشلیم و تمامی یهودیه و سامِرِه و تا دورترین نقاط جهان."

اعمال 2:‏۴، "سپس همه از روح‌القدس پُر گشتند و آن‌گونه که روح بدیشان قدرت تکلّم می‌بخشید، به زبانهای دیگر سخن گفتن آغاز کردند."

اعمال ۴:‏۱۲، "در هیچ‌کس جز او نجات نیست، زیرا زیر آسمان نامی دیگر به آدمیان داده نشده تا بدان نجات یابیم."

اعمال ۴:‏۱۹‏-۲۰، "امّا پطرس و یوحنا پاسخ دادند: «شما خود داوری کنید، کدام در نظر خدا درست است، اطاعت از شما یا اطاعت از خدا؟ زیرا ما نمی‌توانیم آنچه دیده و شنیده‌ایم، بازنگوییم.»"

اعمال ۹:‏۳‏-۶، "طی سفر، چون به دمشق نزدیک می‌شد، ناگاه نوری از آسمان بر گِردش درخشید و او بر زمین افتاده، صدایی شنید که خطاب به وی می‌گفت: «شائول، شائول، چرا مرا آزار می‌رسانی؟» وی پاسخ داد: «خداوندا، تو کیستی؟» پاسخ آمد: «من آن عیسی هستم که تو بدو آزار می‌رسانی. حال، برخیز و به شهر برو. در آنجا به تو گفته خواهد شد که چه باید کنی.»"

اعمال 16:‏۳۱، "پاسخ دادند: «به خداوند عیسی مسیح ایمان آور که تو و اهل خانه‌ات نجات خواهید یافت.»"

خلاصه: کتاب اعمال رسولان تاریخچه‌ی کلیسای مسیحی، گسترش پیغام انجیل عیسی مسیح و نیز مخالفتهای بسیار دربرابر آن را ارائه ‌می‌دهد. هرچند بسیاری از خادمین وفادار به موعظه و تعلیم انجیل عیسی مسیح می‌پرداختند، اما شائول که نام وی به پولس تغییر کرد، تاثیرگذارترینِ آنان بود. او قبل از آنکه ایمان بیاورد از جفا رساندن و کشتن مسیحیان بسیار لذت‌ می‌‌برد. تبدیل و تغییر چشمگیر پولس در راه دمشق (اعمال ۹:‏۱-‏۳۱) نکته‌ی پررنگ کتاب اعمال رسولان است. او پس از ایمان آوردن مسیری کاملاً مخالف را در پیش گرفت، یعنی با قدرت، غیرت و روحِ خدای حقیقی و زنده به محبت به او و موعظه‌ی کلامش پرداخت. شاگردان با روح‌القدس قدرت یافتند تا شاهدان او در اورشلیم (فصلهای ۱—۸:‏۳)، یهودیه و سامره (فصلهای ۸:‏۴‏—۱۲:‏۲۵) و اقصی نقاط جهان (فصلهای 13—‏۲۸) باشند. سه بخش آخر، سه سفر بشارتی پولس (13:‏1‏—21:‏16)، محاکمه‌ی او در اورشلیم و قیصریه (۲۱:‏۱۷‏—۲۶:‏۳۲) و سفر آخرش به روم (۲۷:‏۱‏—۲۸:‏۳۱) را در بر دارد.

پیوندها: کتاب اعمال به عنوان مرحله‌ی انتقالی از عهد قدیم که دربرگیرنده‌ی حفظ شریعت بود به عهد جدید که حاوی ایمان و فیض است عمل ‌می‌کند. این انتقال در وقایع کلیدی بسیاری از این کتاب دیده شده است. نخست، تغییری در خدمت روح‌القدس وجود داشت، که کارکرد اولیه‌ی آن در عهدقدیم «مسح» بیرونی قوم خدا بود از جمله موسی (اعداد ۱۱:‏۱۷)، عنتنئیل (داوران ۳:‏۸-‏۱۰)، جدعون (داوران ۶:‏۳۴)، و شائول (اول سموئیل ۱۰:‏۶-‏۱۰). روح بعد از رستاخیز عیسی در قلب ایمانداران ساکن شد (رومیان ۸:‏۹‏-۱۱؛ اول قرنتیان ۳:‏۱۶) و ایشان را از درون قدرت بخشید و هدایت کرد. سکونتِ روح هدیه‌ی خداست به کسانی که به او ایمان‌ می‌آورند.

توبه و ایمان پولس نمونه‌ای چشمگیر از انتقال عهد قدیم به جدید بود. او اعتراف کرد که قبل از ملاقات با منجی قیام‌کرده، باغیرت‌ترین اسرائیلی بود و «به لحاظ پارساییِ شریعتی» بی‌عیب بود (فیلیپیان ۳:‏۶) و تا اینجا پیش رفته بود که به کسانی که نجات از طریق فیض و به‌واسطه‌ی ایمان به مسیح را تعلیم‌ می‌دادند جفا می‌رساند. اما بعد از ایمان آوردن، دریافت که تمام تلاشهای شریعت‌مأبانه‌ی او بی‌فایده بود و آنها را «فضله» شمرد: «تا مسیح را به دست آورم و در او یافت شوم، نه با پارسایی خویشتن که از شریعت است، بلکه با آن پارسایی که از راه ایمان به مسیح به دست می‌آید، آن پارسایی که از خداست و برپایه‌ی ایمان» (فیلیپیان ۸:۳ب-۹). اکنون ما نیز با ایمان زیست ‌می‌کنیم نه با اعمال شریعت تا جای هیچ فخری نباشد (افسسیان ۲:‏۸‏-۹).

رویای پطرس درباره‌ی سفره‌ای بزرگ در اعمال ۱۰:‏۹-‏۱۵ نشانه‌ی دیگری از گذر از عهدقدیم—در این مورد قوانین غذا خوردن که مختص به یهودیان بود- به اتحاد یهودی و غیریهودی در کلیسای واحد جهانی است. حیوانات «پاک» که نماد یهودیان و حیوانات «نجس» که نماد غیریهودیان است، هر دو از سوی خدا و به‌واسطه‌ی مرگ کفاره‌ای مسیح «پاک» اعلان شدند. آنها دیگر زیر عهد قدیم شریعت نیستند بلکه در عهد جدیدِ فیض از طریق ایمان به خون ریخته شده‌ی مسیح بر روی صلیب متحد و یکی شده‌اند.

کاربرد عملی: خدا ‌می‌تواند از طریق انسانهای عادی کارهای عجیب انجام دهد، هنگامی که از طریق روحش به ایشان قدرت ‌می‌بخشد. خدا در اصل گروهی از ماهیگیران را برگزید و از ایشان برای تبدیل کردن دنیا استفاده کرد (اعمال ۱۷:‏۶). خدا یک قاتل متنفر از مسیحیان را برگرفت و او را به بزرگترین مبشر مسیحی تبدیل نمود که نویسنده‌ی تقریباً نیمی از کتب عهد جدید ‌می‌باشد. خدا از جفا استفاده کرد تا به سریعترین شکل ممکن «ایمانی تازه» را در تاریخ دنیا پراکنده سازد. خدا‌ می‌تواند همین کار را در مورد ما انجام دهد، و این کار را انجام می‌دهد— قلبهای ما را عوض‌ می‌کند، از طریق روح‌القدس به ما قدرت ‌می‌بخشد و اشتیاق رساندن خبر خوش نجات از طریق مسیح را به ما‌ می‏دهد. اگر ما سعی کنیم با قدرت خود این امور را انجام دهیم، شکست خواهیم خورد. ما همچون شاگردان در اعمال ۱:‏۸ باید صبر کنیم تا روح به ما قدرت بخشد، سپس با قدرت او پیش‌ رفته تا ماموریت بزرگ را به انجام رسانیم (متی ۲۸:‏۱۹‏-۲۰).

English


بررسی کتاب مقدس

بررسی عهدجدید


بازگشت به خانۀ فارسی
کتاب اعمال