کتاب دوم قرنتیان


نویسنده: دوم قرنتیان فصل 1 آیه 1 مشخص می‌کند که پولس رسول و احتمالاً به همراهی تیموتائوس نویسندۀ این کتاب است.

تاریخ نگارش: کتاب دوم قرنتیان به احتمال خیلی زیاد در 55-57 میلادی نوشته شد.

هدف از نگارش: کلیسای شهر قرنتس در سال ۵۲ میلادی وقتی که پولس در دومین سفر بشارتی خود از آنجا دیدار کرد آغاز شد. آن موقع بود که پولس یک سال و نیم در آنجا ماند و این اولین باری بود که توانست اجازه یابد در یک مکان به قدری که بخواهد بماند. گزارش این دیدار و تاسیس کلیسا در اعمال رسولان فصل 18 آیه های 1-18 یافت می‌شود.

پولس در نامه دوم خود به قرنتیان، تسکین و شادی‌ خود را از اینکه قرنتیان نامۀ «سختگیرانه‌اش» (که اکنون گم شده) را به طرز مثبتی پذیرفته بودند ابراز می‌کند. آن نامه به مسائلی می‌پرداخت که در کلیسا تفرقه انداخته بود، و اصولاً اشاره به ورود افرادی دارد که به قول خودشان رسولان بودند (دروغین) (دوم قرنتیان فصل 11 آیه 13) به شخصیت پولس حمله کرده، و بذر نفاق را میان ایمانداران کاشته، و تعالیم دروغین می‌دادند. آنها به نظر می‌رسد که راستی و صداقت او را (دوم قرنتیان فصل 1 آیه های 15-17)، توانایی سخنوری او را (دوم قرنتیان فصل 10 آیه 10؛ فصل 11 آیه 6)، و بی‌رغبتی او برای پذیرش حمایت مالی از کلیسای قرنتس (دوم قرنتیان فصل 11 آیه های 7-9؛ فصل 12 آیه 13) را زیر سوال برده‌اند. همچنین کسانی وجود داشتند که از رفتار بی‌بند و بار خود توبه نکرده بودند (دوم قرنتیان فصل 12 آیه های 20-21).

پولس متوجه شد که قرنتیان نامه «سختگیرانه‌‌اش» را دریافت کرده و پذیرفته بودند. پولس از فرط خوشی از خود بیخود شد وقتی که از تیتوس شنید که اکثریت قرنتیان از شورششان بر ضد پولس توبه کردند (دوم قرنتیان فصل 2 آیه های 12-13؛ فصل 7 آیه های 5-9). او با ابراز محبت واقعی خود آنها را به خاطر این موضوع تشویق می‌کند (دوم قرنتیان فصل 7 آیه های 3-16). پولس همچنین در پی آن بود که از حقانیت رسالت خود دفاع کند، چرا که برخی افراد در کلیسا اقتدار او را زیر سوال برده بودند (دوم قرنتیان فصل 13 آیه 3).

آیه های کلیدی:
دوم قرنتیان فصل 3 آیه 5، «در غير اين صورت قادر نخواهيم بود با تكيه به نيروی خود، كار با ارزشی برای خدا انجام دهيم، چون قابليتها و موفقيتهای ما از خداست».

دوم قرنتیان فصل 3 آیه 18، «اما ما مسيحيان نقابی بر صورت خود نداريم و همچون آينه‌ای روشن و شفاف، جلال خداوند را منعكس می‌كنيم؛ و در اثر كاری كه خداوند يعنی روح‌القدس در وجودمان انجام می‌دهد، با جلالی روزافزون، به تدریج شبيه او می‌شويم».

دوم قرنتیان فصل 5 آیه 17، «كسی كه از آنِ مسيح می‌گردد، تبديل به شخص جديدی می‌شود. او ديگر آن انسان قبلی نيست؛ او زندگی كاملاً تازه‌ای را آغاز كرده است».

دوم قرنتیان فصل 5 آیه 21، «زيرا خدا بار گناهان ما را بر دوش مسيح بی‌گناه گذاشت، تا ما به عنوان پيروان او، آن طور كه مورد پسند خداست، نيک و عادل شويم».

دوم قرنتیان فصل 10 آیه 5، «با اين سلاحهای روحانی، هر فلسفه و تفكر پوچ را كه بر ضد خداست، در هم می‌شكنيم و هر مانعی را كه نمی‌گذارد مردم به خدا نزديک شوند، از ميان برمی‌داريم؛ و مخالفين را اسير می‌كنيم و به حضور خدا باز می‌گردانيم و به اشخاصی تبديل می‌كنيم كه قلباً مطيع مسيح باشند»

دوم قرنتیان فصل 13 آیه 4، «و اگرچه بدن ضعيف و انسانی او بر روی صليب مرد، اما اكنون بوسيلهٔ قدرت عظيم خدا زنده است. ما نيز با اينكه در جسم خود ضعيف هستيم، اما مانند او زنده و قوی می‌باشيم و در روابط خود با شما، تمام قدرت خدا را در اختيار داريم».

خلاصه: پولس بعد از درود گفتن به ایمانداران کلیسای قرنتس و توضیح دادن اینکه چرا به دیدارشان نیامده بود درحالیکه در اصل برنامه‌‌ این سفر را داشت (فصل 1 آیه 3 تا فصل 2 آیه 2)، ماهیت خدمت خود را شرح می‌دهد. پیروزی از طریق مسیح و راستی در نظر خدا نشانه‌های خدمت او به کلیساها بودند (دوم قرنتیان فصل 2 آیه های 14-17). او خدمت پرشکوه پارسایی مسیح را با «خدمت محکومیت» که شریعت باشد مقایسه می‌‌کند (فصل 3 آیه 9) و ایمانش را به اعتبار و صحت خدمت خود علی‌رغم آزار و اذیت شدید اعلام می‌کند (دوم قرنتیان فصل 4 آیه های 8-18). فصل ۵ مبنای زندگی مسیحی یعنی طبیعت تازه (آیه ۱۷) و تبادل گناه ما با پارسایی مسیح (آیه ۲۱) را مختصر بیان می‌کند.

پولس در فصل ۶ و ۷ از خود و خدمتش دفاع می‌کند و باز دوباره محبت خالص خود را نسبت به قرنتیان اعلام می کند و آنها را ترغیب به توبه و زندگی پاک می‌کند. پولس در فصل ۸ و ۹ ایمانداران قرنتس را ترغیب می‌کند که از الگوی برادران در مقدونیه پیروی کرده و به مقدسین نیازمند سخاوت نشان دهند. او اصول و پاداش بخشندگی را به آنان تعلیم می‌دهد.

پولس نامه‌ خود را با بازگویی اقتدار خود در میان آنان (فصل ۱۰) و نگرانی‌ای که برای وفاداری آنان به او با وجود مخالفت بسیار شدید از طرف رسولان دروغین داشت به پایان می‌رساند. او خودش را یک «احمق» می‌خواند که با اکراه به صلاحیتهای خود و رنجهایش برای مسیح فخر می‌کند (فصل ۱۱). او رساله‌اش را با توصیف رویای آسمان که اجازه یافت آن را تجربه کند و «خاری در جسم» که توسط خدا به او داده شد تا فروتن باقی بماند (فصل ۱۲) به پایان می‌رساند. فصل آخر شامل نصیحتهای او به قرنتیان است که خود را بیازمایند و ببینند که آیا آنچه اعتراف می‌کنند واقعیت است یا خیر. و با دعای خیر محبت و آرامش به پایان می‌برد.

پیوندها: پولس در سراسر رساله‌اش مکرراً به شریعت موسی اشاره می‌کند و آن را با عظمت برتر انجیل عیسی مسیح و نجات بوسیله‌ لطف مقایسه می‌کند. پولس در دوم قرنتیان فصل 3 آیه های 4-11 شریعت عهد قدیم را در «مقابل عهد جدید لطف» قرار می‌دهد و به شریعت تحت عنوان آنچه که «می‌کُشد» اشاره می‌کند، حال آنکه روح، حیات می‌بخشد. شریعت، «خدمتی است که به مرگ می‌انجامید و بر حروفِ حک شده بر سنگ استوار بود» (فصل 3 آیه ۷؛ خروج فصل 24 آیه 12) چرا که تنها شناخت گناه و محکومیتش را به همراه می‌آورد. شکوه شریعت این است که شکوه خدا را باز می‌تاباند، اما خدمت روح بسیار پرشکوه تر از خدمت شریعت است، چراکه رحمت، فیض و محبت او را با عرضه داشتن مسیح به‌عنوان تحقق شریعت باز می‌تاباند.

کاربرد عملی: این نامه نسبت به دیگر رساله های پولس از کمترین جنبۀ تعلیمی برخوردار است و بیشتر از رساله های دیگرش به‌صورت زندگی‌نامه‌ای است. این نامه به ما بیشتر درباره‌ پولس به‌عنوان یک شخص و به‌عنوان یک خادم می‌گوید تا هر چیز دیگری. با این وجود، چیزهایی می‌توانیم از این نامه گرفته و در زندگی امروزمان بکار ببندیم. اولین چیز، مباشرت است، نه فقط در مورد پول، بلکه همینطور مباشرت در مورد زمان. مقدونیه‌ای‌ها نه تنها با سخاوت کمک می کردند، بلکه « كاری كه آنان انجام دادند، بيش از انتظار ما بود. ايشان در ابتدا قول دادند كه خواست خداوند را بجا آورند، و سپس اعلام آمادگی كردند كه هر خدمتی از آنان بخواهيم، انجام دهند » (دوم قرنتیان فصل 8 آیه 5‏). به همین نحو، ما نه تنها باید هر آنچه را که داریم به خداوند وقف کنیم، بلکه تمام وجودمان را نیز باید وقف او کنیم. او واقعاً به پول ما نیازی ندارد. او قادر مطلق است! او قلب را می‌خواهد، کسی را که اشتیاق به خدمت، و خشنود ساختن و محبت کردن را دارد. مباشرت و دادن به خدا تنها به پول خلاصه نمی‌شود. بله خدا البته که می‌خواهد از درآمد خود «ده ‌یک» بدهیم، و وعده می‌دهد که وقتی به او می‌دهیم به ما برکت دهد. اما موضوع بیشتر از این است. خدا ۱۰۰٪ را می‌خواهد. خدا می‌خواهد که تمام وجودمان را به او بدهیم. هرآنچه که هستیم. باید زندگی‌مان را صرف خدمت به پدرمان کنیم. باید نه‌تنها حقوق ماهیانه‌مان را به او بدهیم، بلکه زندگیمان باید بازتابی از او باشد. باید خودمان را اول به خداوند تقدیم کنیم، سپس به کلیسا و خدمت کردن به عیسی مسیح.

English

بررسی کتاب مقدس

بررسی عهدجدید


بازگشت به خانۀ فارسی
کتاب دوم قرنتیان