کتاب اول پادشاهان


نویسنده: کتاب اول پادشاهان به طور خاص نامی از نویسنده اش نمی برد. بر اساس سنت این کتاب را ارمیای نبی نوشته است.

تاریخ نگارش: کتاب اول پادشاهان احتمالاٌ بین 560 و 540 ق م نوشته شد.

هدف نگارش: این کتاب دنبالۀ اول و دوم سموئیل است و با ترسیم پادشاهی سلیمان بعد از مرگ داوود آغاز می شود. این داستان با یک پادشاهی متحد آغاز می شود اما در پایان به دو پادشاهی که به یهودا و اسرائیل معروف هستند، تقسیم می شود. در کتاب مقدس عبری اول و دوم پادشاهان در یک کتاب گنجانده شده‌ اند.

آیات کلیدی: اول پادشاهان 1:‏۳۰، "من امروز آنچه را برای تو به یهوهْ خدای اسرائیل سوگند خوردم، ادا خواهم کرد، که پسرت سلیمان پس از من پادشاه خواهد شد و به جای من بر تخت من خواهد نشست."

اول پادشاهان ۹:‏۳، "و خداوند به او گفت: «دعا و تمنایی را که به حضور من کردی، شنیدم. من این خانه را که تو بنا کردی تا نام من جاودانه بر آن باشد، تقدیس کرده‌ام و چشمان و دل من همۀ اوقات بر آن خواهد بود."

اول پادشاهان ۱۲:‏۱۶، "و چون تمامی اسرائیل دیدند که پادشاه بدیشان گوش نمی‌سپارد، پس قوم در پاسخْ پادشاه را گفتند: «ما را در داوود چه سهمی است؟ ما را در پسر یَسا میراثی نیست! ای اسرائیل به خیمه‌هایتان بازگردید! و حال تو ای داوود، دل به خانۀ خویشتن مشغول دار!»

اول پادشاهان ۱۲:‏۲۸ ،"پس پادشاه مشورت کرده، دو گوسالۀ زرّین ساخت و به قوم گفت: «رفتن به اورشلیم برای شما زحمت است. هان، خدایان شما، ای اسرائیل، که شما را از سرزمین مصر بیرون آوردند!»

اول پادشاهان ۱۷:‏۱، "ایلیای تِشبی که از ساکنان جِلعاد بود، اَخاب را گفت: «به حیات یهوه خدای اسرائیل که به حضورش ایستاده‌ام سوگند، که در این سالها شبنم و باران جز به کلام من نخواهد بود.»"

خلاصه: کتاب اول پادشاهان با سلیمان آغاز و با ایلیا پایان می‌پذیرد. تفاوت میان این دو به شما ایده‌ای از آنچه در این مدت روی داد می دهد. سلیمان در برابر زنان ضعف داشت که این امر او را به سقوط می‌ کشاند. او ابتدا درست عمل کرد؛ برای حکمت دعا کرد و معبدی ساخت که ساختن آن هفت سال به طول انجامید. اما سپس ۱۳ سال را صرف ساختن قصری برای خود کرد. تعداد زیاد همسران وی او را به پرستش بتهای ایشان کشاند و از خدا دور شد. بعد از مرگ او، یک سری از پادشاهان بر اسرائیل حکمرانی می کردند که بیشتر آنها شرور و بت پرست بودند. این امر باعث شد که قوم اسرائیل از خدا دور شود و حتی موعظه های ایلیا نیز نتوانست آنها را بازگرداند. اخاب و ملکه اش ایزابل از شرورترین پادشاهان بودند که به پرستش بعل در اسرائیل بُعدی تازه بخشیدند. ایلیا سعی کرد که اسرائیلی ها را به پرستش یهوه برگرداند، حتی کاهنان بت پرست بعل را به چالش کشاند تا بر کوه کرمل با یکدیگر روبرو شوند. البته خدا پیروز شد. این امر ملکه ایزابل را خشمگین کرد (حداقل چیزی که می شود درباره اش گفت). او دستور مرگ ایلیا را صادر کرد، پس ایلیا فرار کرد و در بیابان پنهان شد. او افسرده و خسته گفت "بگذار بمیرم." اما خدا برای او غذا فرستاد، او را دلگرم کرد و با "نجوای آرامی" با وی سخن گفت و در پروسه ای زندگی او را برای کار بیشتر نجات داد.

نشانه‌های پیش بینی کننده: معبد اورشلیم، جایی که روح خدا در قدس الاقداس ساکن است، ایمانداران در مسیح را پیش بینی می کند که روح خدا از لحظۀ نجات در آنان ساکن است. همانطور که قوم اسرائیل باید از بت پرستی دوری می کرد، ما نیز باید از هر آنچه ما را از خدا دور می کند، دوری کنیم. ما قوم او هستیم، همان معبد خدای زنده. دوم قرنتیان ۶:‏۱۶ به ما می گوید: "و معبد خدا و بتها را چه سازگاری است؟ زیرا ما معبد خدای زنده‌ایم. چنانکه خدا می‌گوید: «بین آنها سکونت خواهم گزید و در میانشان راه خواهم رفت، و من خدای ایشان خواهم بود و آنان قوم من خواهند بود.»"

ایلیای نبی پیشروی مسیح و رسولان عهدجدید بود. خدا ایلیا را قادر ساخت که کارهای معجزه آسا انجام دهد تا ثابت کند که حقیقتاً مرد خداست. او پسر بیوۀ صَرِفَه را زنده کرد و باعث شد که آن زن اعلام کند: "اکنون دانستم که تو مرد خدایی و کلام خداوند که در دهان توست، حقیقت است." به همین نحو، مردان خدایی که کلام او را از طریق قدرتش بیان می کردند در عهدجدید مشهود می باشند. عیسی نه تنها ایلعازر را از مردگان برخیزانید، بلکه پسر بیوۀ نائین (لوقا ۷: ۱۴-‏۱۵) و دختر یایروس را نیز زنده کرد (لوقا 52:8-56). پطرس رسول دورکاس را از مردگان برخیزانید (اعمال ۹:‏۴۰) و پولس افتیخوس را زنده کرد (اعمال ۲۰:‏۹-‏۱۲).

کاربرد عملی: کتاب اول پادشاهان درسهای زیادی برای ایمانداران دارد. ما هشداری دربارۀ گروهی که در آن هستیم و به خصوص دربارۀ روابط نزدیک و ازدواج مشاهده می کنیم. پادشاهان اسرائیل که مانند سلیمان با زنان خارجی ازدواج می کردند خود و قومی که بر آن سلطنت می کردند را در معرض شرارت و بت پرستی قرار می دادند. ما به عنوان ایمانداران در مسیح باید در خصوص انتخاب دوستان، شرکای کاری و همسر بسیار محتاط باشیم. " فریب مخورید: «معاشِر بد، اخلاق خوب را فاسد می‌سازد.» " (اول قرنتیان ۱۵:‏۳۳).

تجربۀ ایلیا در بیابان درسی ارزشمند به ما می دهد. شادی او بعد از پیروز شدن بر ۴۵۰ نبی بعل در کوه کرمل به غم تبدیل شد زمانی که ایزابل به دنبال وی آمد و ایلیا به خاطر جانش گریخت. چنین تجارب "باشکوهی" اغلب با نومیدی، پریشانی و دلسردی همراه می شوند. ما باید در زندگی مسیحی خود در برابر چنین تجاربی احتیاط به خرج دهیم. اما خدای ما وفادار است و هرگز ما را ترک و فراموش نمی کند. آن صدای ملایم و آرامی که ایلیا را دلگرم کرد ما را نیز دلگرم خواهد نمود.

English

بررسی کتاب مقدس

بررسی عهدقدیم


بازگشت به خانۀ فارسی
کتاب اول پادشاهان