Co to znaczy, że Jezus jest przyjacielem grzeszników?


Pytanie: Co to znaczy, że Jezus jest przyjacielem grzeszników?

Odpowiedź:
Fakt, że Jezus jest przyjacielem grzeszników oznacza, że jest naszym przyjacielem i chce, abyśmy mieli świadomość jego obecności i dostępności w naszym życiu. Boża miłość wykracza poza nasze wyobrażenie. Gdy rozmyślamy o wcieleniu Jezusa- o tym, że opuścił niebo, aby urodzić się jako bezbronne niemowlę by wzrastać i doświadczać życia pośród nas- zaczynamy odrobinę rozumieć głębię takiej miłości. A gdy do tego dodamy ofiarniczą śmierć Jezusa na krzyżu, to jesteśmy tym oszołomieni.

Bycie "przyjacielem grzeszników" oznacza, że Jezus uniżył się do życia w upadłym, zepsutym świecie, ponieważ "wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej" (Rzymian 3.23). Mimo naszego grzesznego stanu, Jezus pragnie mieć z nami relację.

Wyrażenie "przyjaciel grzeszników" pochodzi z paralelnych przypowieści ewangelicznych. "I rzekł Pan: Z kim więc porównam ludzi tego pokolenia i do kogo są podobni? Podobni są do dzieci, które siedząc na rynku wołają jedne na drugie tymi słowy: Graliśmy wam na piszczałce, a nie tańczyliście, nuciliśmy pieśń żałobną, a nie płakaliście. Przyszedł bowiem Jan Chrzciciel, który nie jada chleba i nie pija wina, a mówicie: Ma demona. Przyszedł Syn Człowieczy, je i pije, a mówicie: Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników." (Ew. Łukasza 7.31-34; także Ew. Mateusza 11.16-19).

W tym fragmencie Jezus wskazuje na poziom duchowej niedojrzałości tych, którzy uważają się za "sprawiedliwych" i najbardziej "duchowych." Opierali swoją funkcjonowanie na rygorystycznym przestrzeganiu rytuałów, praw i zewnętrznych pozorów zamiast na prawdziwym zrozumieniu Bożego serca i relacji z nim. Krytykowali Jezusa za spędzanie czasu z wyrzutkami społecznymi, z ludźmi z marginesu, powszechnie nieakceptowanych, nazywając go "przyjacielem grzeszników."

Historia o zgubionej owcy pokazuje znaczenie zagubienia i wrażliwość tych, którzy odeszli daleko od pełnego pokoju i bezpiecznego miejsca. Dla Boga zagubienie jest tak ważne, że jest On gotów poszukiwać ludzi aż do momentu gdy ich znajdzie i przyprowadzi z powrotem w bezpieczne miejsce. "A zbliżali się do niego wszyscy celnicy i grzesznicy, aby go słuchać. Faryzeusze zaś i uczeni w Piśmie szemrali i mówili: Ten grzeszników przyjmuje i jada z nimi. Powiedział im więc takie podobieństwo: Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie pozostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustkowiu i nie idzie za zagubioną, aż ją odnajdzie?" (Ew. Łukasza 15.1-4).

Jezus jasno to wyraził w słowach, że "przyszedł aby szukać i zbawić to, co zginęło" (Ew. Łukasza 19.10). Był gotów bratać się z tymi, którzy byli odrzucani, uznani za niegodnych przez Faryzeuszy i ich standardy własnej sprawiedliwości. Ale to właśnie ci „niegodni" byli otwarci na słuchanie nauczania Chrystusa i ważni dla Boga!

Ew. Mateusza 9.10-13 odnosi się do innej sytuacji, gdy Jezus był wyśmiewany przez przywódców religijnych za swoje znajomości. Odpowiedział im mówiąc: "Nie przyszedłem bowiem wzywać sprawiedliwych, lecz grzeszników." (werset 13).

W Ew. Łukasza 4.18 Jezus cytuje proroka Izajasza 61.1-2: "Duch Wszechmocnego Pana nade mną, gdyż Pan namaścił mnie, abym zwiastował ubogim dobrą nowinę; posłał mnie, abym opatrzył tych, których serca są skruszone, abym ogłosił jeńcom wyzwolenie, a ślepym przejrzenie." Aby Jezus mógł zwiastować ewangelię biednym, więźniom, ślepym i jeńcom, musiał mieć z nimi jakiś kontakt.

Jezus nie popełnił grzechu i nie uczestniczył w żadnym złym czynie ludzi niewierzących. Bycie "przyjacielem grzeszników" w postawie Jezusa przejawiało się w tym, że "...dobroć Boża do upamiętania Cię prowadzi" (Rzymian 2.4). Jezus prowadził doskonałe, bezgrzeszne życie i miał "władzę na ziemi by odpuszczać grzechy" (Ew. Łukasza 5.24). Z tego powodu, mamy możliwość doświadczać przemiany serca i życia.

Jezus, nasz przyjaciel, spędzał czas z grzesznikami, nie po to, aby przyłączyć się do popełniania grzechu, ale po to aby przedstawiać im dobrą nowinę, że przebaczenie jest dostępne. Wielu grzeszników doświadczyło przemiany dzięki Jego słowom życia- Zacheusz jest tego doskonałym przykładem (Ew. Łukasza 19.1-10).

Gdy wrogowie Jezusa nazywali Go "przyjacielem grzeszników" chcieli go obrazić. Z powodu Jego chwały i ze względu na wieczną korzyść, Jezus znosił takie postępowanie, stając się przyjacielem "bardziej przywiązanym niż brat" (Ks. Przyp. Salomona 18.24).

English


Powrót na polską stronę główną
Co to znaczy, że Jezus jest przyjacielem grzeszników?