آیا علم گرایی مسیحی است یا یک بدعت است؟



سوال: آیا علم گرایی مسیحی است یا یک بدعت است؟

جواب:
علم گرایی مذهبی است که سخت می توان آن را خلاصه کرد. مکتب علم گرایی در سال 1953 توسط یک نویسنده علمی-تخیلی به نام ل. ران هوبارد شکل گرفت و به خاطر اینکه بعضی از اشخاص نامدار هالیوود آن را پذیرفتند، محبوبیت کسب کرد. هوبارد در نتیجه خلق مکتب علم گرایی مولتی میلیونر شد. در واقع، یکی از رایجترین نقدهایی که بر علم گرایی می شود این است که علم گرایی چیزی نیست جز یک طرح پیجیده ی پولسازی. روزنامه لس آنجلس تایمز گزارش داد که سیاست مالی سازمان هوبارد به زبان خود هوبارد این بود که "پول بساز، بیشتر پول بساز، از دیگران برای تولید استفاده کن تا بیشتر پول بسازی.

علم گرایی تعلیم می دهد که بشریت یک موجود جاودانه است (به نام Thetan) که در اصل از این سیاره نیست و اینکه انسان به دام ماده، انرژی، فضا، و مکان (MEST) افتاده است. نجات از دیدگاه علم گرایان از طریق پروسه ای که "ممیزی" نامیده می شود واقع می شود که به موجب آن "تحولات ساختار عصبی" (خاطرات رنج گذشته و بی هوشی که انسداد انرژی ایجاد می کند) برداشته می شود. ممیزی یک فراینده طولانی است و می تواند صدها هزار دلار هزینه بردارد. وقتی که تمام تحولات ساختار عصبی نهایتاً برداشته شود، موجود جاودانه (thetan) می تواند دوباره ماده و انرژی و فضا و مکان را تحت کنترل خود در آورد، به جای اینکه خود تحت کنترل این عوامل قرار گیرد. تا زمانی که نجات حاصل نیابد، این موجود جاودانه دائماً تناسخ می یابد.

علم گرایی یک دین بسیار پرهزینه است. هر جنبه از علم گرایی حق الزمه ای را همراه خود دارد. به این خاطر، "نیمکتهای" علم گرایی فقط با ثروتمندان پر می شود. عملگرایی همچنین یک مذهب بسیار سخت گیرانه است و سیاست بسیار تنبیهی بر علیه کسانی که سعی دارند تعالیم و عضویت آن را ترک کنند دارد. "کتاب مقدسِ" این مکتب، کاملاً محدود به نوشتجات و تعالیم ل. رون هوبارد است.

اگرچه علمگرایان ادعا می کنند که علم گرایی سازگار با مسیحیت است، اما کتاب مقدس با تک تک تعالیم آن در تضاد است. کتاب مقدس تعلیم می دهد که خدا حاکم مطلق و تنها آفریدگار جهان هستی است (پیدایش 1:1)؛ بشر توسط خدا آفریده شد (پیدایش 27:1)؛ نجات تنها بواسطه فیض از طریق ایمان به کار تمام شده ی عیسی مسیح در دسترس است (فیلیپیان 8:2)؛ نجات هدیه رایگانی است که بشر برای کسب آن هیچ کاری نمی تواند انجام دهد (افسسیان 8:2-9)؛ و عیسی مسیح کماکان زنده و فعال است و همین الان در دست راست خدای پدر نشسته است (اعمال 33:2؛ افسسیان 20:1؛ عبرانیان 3:1)، و منتظر زمانی است که قوم خود را نزد خود گردآورد تا ابدیت را با او در آسمان باشند. هر شخص دیگری به یک جهنم بسیار واقعی افکنده خواهد شد و برای همیشه از خدا جدا خواهد بود (مکاشفه 15:20).

علم گرایی به طور قطع وجود خدای کتاب مقدس، بهشت (آسمان)، و جهنم را انکار می کند. از نظر علمگرایان، عیسی مسیح صرفاً یک معلم خوب بود که شوربختانه به اشتباه اعدام شد. علمگرایی در هر آموزه ی مهمی با مسیحیت کتاب مقدسی اختلاف دارد. برخی از مهمترین تفاوتهای آن در زیر خلاصه شده است.

خدا: علم گرایی بر این اعتقاد است که خدایان متعددی وجود دارند و برخی خدایان بالاتر از خدایان دیگر هستند. در طرف دیگر، مسیحیت کتاب مقدسی تنها خدای واحد حقیقی را معترف است که خودش را در کتاب مقدس و از طریق عیسی مسیح به ما آشکار ساخت. کسانی که به او ایمان دارند نمی تواند مفهوم غلط خدا را که در علم گرایی تعلیم داده شده ایمان داشته باشند.

عیسی مسیح: همانند بدعتهای دیگر، علمگرایی الوهیت مسیح را انکار می کند. به جای داشتن دیدگاه کتاب مقدسی درباره این که مسیح کیست و چه کرد، آنها خصیصه هایی از خدای کوچکتر به او نسبت می دهند که در طی سالها، جایگاه افسانه ای بدست آورده است. کتاب مقدس واضحاً تعلیم می دهد که عیسی خدای مجسم بود و از طریق تجسمش توانست قربانی گناهانمان شود. از طریق مرگ و رستاخیز مسیح است که ما می توانیم امید جاودان با خدا را داشته باشیم (یوحنا 16:3)

گناه: علم گرایی به نیکویی ذاتی انسان اعتقاد دارد و تعلیم می دهد که بی نهایت تحقیرآمیز است که بگوییم انسان باید توبه کند یا اینکه انسان شر است. در طرف دیگر، کتاب مقدس تعلیم می دهد که انسان گناهکار است و تنها امید برای او این است که عیسی مسیح را به عنوان خداوند و منجی خود بپذیرد (رومیان 23:6).

نجات: علم گرایی به تناسخ اعتقاد دارد و اینکه نجات شخصی در زندگی فرد این است که از چرخه تولد و مرگ مربوط به تناسخ آزاد شود. آنها اعتقاد دارند که اعمال مذهبی تمام نظامهای اعتقادی، راه جهانی برای کسب حکمت، فهم، و نجات است. در نقطه مقابل، کتاب مقدس تعلیم می دهد که تنها یک راه نجات وجود دارد و از طریق عیسی مسیح است. عیسی خودش گفت، "من راه و راستی و حیات هستم، هیچ کس جز بوسیله من نزد پدر نمی آید" (یوحنا 6:14).

با مقایسه تعالیم علمگرایی با کتاب مقدس در می یابیم که وجه اشتراک بسیار اندکی بین این دو وجود دارد. علم گرایی از خدا و حیات جاودان به بیراهه می رود. علم گرایی هرچند که گاهی، اعتقاداتش را به زبانِ به نظر مسیحی بیان می کند، اما در حقیقت، کاملاً در هر باور بنیادینی با مسیحیت در تضاد است. علم گرایی واضحاً و قطعاً مسیحی نیست.



بازگشت به خانۀ فارسی



آیا علم گرایی مسیحی است یا یک بدعت است؟