کتاب مقدس درباره دعا برای مردگان چه می گوید؟


سوال: کتاب مقدس درباره دعا برای مردگان چه می گوید؟

جواب:
دعا برای مردگان مبنای کتاب مقدسی ندارد. دعای ما برای کسانی که مرده اند فایده ای نخواهد داشت. حقیقت این است که هنگام مرگ، مقصد نهایی یک فرد مشخص می شود؛ او یا به خاطر ایمان به عیسی مسیح نجات یافته و در بهشت آرامش و شادی را در حضور خداوند تجربه می کند و یا در جهنم عذاب خواهد کشید. داستان ایلعازر و مرد ثروتمند نشانه بارز این موضوع است. عیسی مسیح از این مثال استفاده کرد تا بگوید ناپاکان پس از مرگ به طور ابدی از خدا جدا خواهند بود، و انکار پیام انجیل را به یاد خواهند آورد، در عذاب هستند و درمانی برای آن وجود ندارد (لوقا فصل 16 آیه های 19 تا 31).

مردم معمولا برای عزیز از دست رفته دیگران و خانواده او دعا می کنند. البته که ما باید برای عزاداران دعا کنیم اما برای کسی که مرده نباید دعا کنیم. حتی نباید باور داشته باشیم که دعای ما برای شخص مرده می تواند تاثیری در سرنوشت او داشته باشد. کتاب مقدس به ما آموزش می دهد که مقصد نهایی انسان پس از مرگ را اعمال او در زندگی مشخص می کنند. «هر كه گناه كند، خودش خواهد مرد! نه پسر برای گناهان پدرش مجازات خواهد شد و نه پدر برای گناهان پسرش. انسان خوب و درستكار، پاداش خوبی و نيكوكاری خود را خواهد يافت و انسان بدكردار نيز به سزای اعمال خود خواهد رسيد» (حزقیال فصل 18 آیه 20).

عبرانیان فصل 9 آیه 27 می گوید «به حكم خداوند، انسان يک بار می‌ميرد و بعد از آن نوبت داوری می‌رسد». از این آیه متوجه می شویم که شرایط روحانی یک انسان پس از مرگ را نمی توان تغییر داد چه توسط خودش چه توسط دیگران. اگر دعا برای فرد زنده ای که گناه مرگ آور مرتکب می شود (اول یوحنا فصل 5 آیه 16) بی فایده است، به عنوان مثال گناهی که بدون تقاضای بخشش از خدا به طور مستمر تکرار می شود، چگونه دعا برای کسانی که مرده اند (با توجه به اینکه برنامه نجات فقط برای فرد زنده وجود دارد و برنامه ای برای نجات انسان پس از مرگ وجود ندارد) می تواند فایده داشته باشد؟

نکته اینجاست که هر یک از ما فقط یک باز زندگی می کنیم و مسئول نوع زندگی خود در همین یک بار هستیم. دیگران ممکن است روی تصمیمات ما تاثیر بگذارند اما در نهایت ما مسئول آن تصمیماتی هستیم که گرفته ایم. وقتی زندگی تمام می شود دیگر انتخابی وجود ندارد و راهی جز روبرو شدن با داوری الهی نداریم. دعای دیگران ممکن است که خواسته آنها را بیان کند اما تاثیری در نتیجه ندارد. زمانی باید برای یک فرد دعا کنیم که زنده است و امکان تغییر در قلب، رفتار و شیوه زندگی اش وجود دارد (رومیان فصل 2 آیه های 3 تا 9).

طبیعی است که در زمان رنج، درد و غم از دست دادن عزیزان و دوستان دعا کنیم اما باید بدانیم که مرزهای دعای موثر در کتاب مقدس مشخص شده اند. کتاب مقدس تنها راهنمای رسمی برای دعا کردن است و به ما می گوید که دعا برای مردگان بی فایده است. با این حال در برخی از بخش های جهان مسیحیت می بینیم که دعا برای مردگان انجام می شود. به عنوان مثال، در عقاید کاتولیک روم، دعا برای مردگان و دعا به جای مردگان مجاز است. اما حتی رهبران کاتولیک هم قبول دارند که در هیچ جای کتاب مقدس اجازه دعا به جای مردگان داده نشده است. در عوض، آنها برای دفاع از عقیده خود به آپوکریفا (دوم مکابی فصل 12 آیه 46)، رسوم کلیسا، اعتقادنامه شورای ترنت و غیره ارجاع می دهند.

کتاب مقدس می گوید کسانی که تسلیم خواست عیسی مسیح شده اند (عبرانیان فصل 5 آیه های 8 تا 9) بلافاصله پس از مرگ به حضور خداوند می روند (لوقا فصل 23 آیه 43، فیلیپیان فصل 1 آیه 23، دوم قرنتیان فصل 5 آیه های 6 تا 8). پس دیگر چه نیازی به دعای زندگان دارند؟. با کسانی که عزیز خود را از دست داده اند همدردی می کنیم اما باید در خاطر داشته باشیم که تا وقتی زنده هستیم برای دریافت رحمت خداوند و نجات زمان داریم (دوم قرنتیان فصل 6 آیه 2). باوجود اینکه این متن به کسانی که در زمان کتاب مقدس زندگی می کردند اشاره می کند اما برای همه ما که آماده مرگ غیرقابل اجتناب و داروی پس از آن نیستیم نیز کاربرد دارد (رومیان فصل 5 آیه 12، اول قرنتیان فصل 15 آیه 26، عبرانیان فصل 9 ایه 27). مرگ آخر کار است و پس از آن هیچ دعایی نمی تواند برای فردی که نجات را در زمان زنده بودن رد کرده، فایده و تاثیر داشته باشد.

English


بازگشت به خانۀ فارسی
کتاب مقدس درباره دعا برای مردگان چه می گوید؟

پیدا کردن چگونگی ...

ابدی با خدا را صرف کن



دریافت بخشش از خدا