فریسیان و صدوقیان که بودند؟


سوال: فریسیان و صدوقیان که بودند؟

جواب:
اناجیل اغلب به فریسیان و صدوقیان اشاره می کنند زیرا عیسی دائماً در کشمکش با آنها بود. صدوقیان و فریسیان طبقۀ حاکم بر اسرائیل را تشکیل می‌ داند. این دو گروه شباهتهای بسیاری با یکدیگر دارند اما تفاوتهای مهمی نیز در بین آنها وجود دارد.

صدوقیان: در زمان مسیح و دورۀ عهدجدید، صدوقیان اشراف زاده بودند. آنها معمولاً ثروتمند بوده و سِمَتهای قدرتمندی را در دست داشتند، از جمله کاهنان رئیس و کاهن اعظم؛ آنها اکثریت ۷۰ کرسی در شورای حاکم را در اختیار داشتند، شورایی که سنهدرین خوانده می شد. آنها سخت کار می کردند تا با موافقت با تصمیمات روم، صلح را برقرار کنند (اسرائیل در این زمان تحت کنترل روم بود) و به نظر می رسید که بیشتر به کار سیاست مشغول بودند تا امور مذهبی. از آنجایی که آنها با روم همساز بودند و به طبقۀ ثروتمند جامعه تعلق داشتند، با مردم عادی رفتار خوبی نداشتند، مردم هم نظر مساعدی نسبت به آنها نداشتند. مردم عادی با کسانی که به گروه فریسیان تعلق داشتند، بهتر ارتباط برقرار می کردند. هرچند که صدوقیان اکثریت شورای سنهدرین را تشکیل می دادند، تاریخ نشان می دهد که آنها اکثر مواقع مجبور بودند با عقاید فریسیان که در اقلیت بود، کنار بیایند زیرا فریسیان در میان مردم معروف و دارای وجهۀ ملی بودند.

صدوقیان به لحاظ مذهبی در یک آموزۀ اصلی محافظه کارتر بودند. فریسیان سنت شفاهی را با سندیت و اعتبار کلام مکتوب خدا یکی می دانستند، در حالی که صدوقیان تنها کلام مکتوب خدا را قبول داشتند. صدوقیان سندیت و اعتبار کلام مکتوب خدا به خصوص کتب موسی (از پیدایش تا تثنیه) را حفظ می کردند. گرچه می توان آنها را بدین خاطر تحسین کرد، اما قطعاً آنها در دیدگاههای تعلیمی خود کامل و بی عیب نبودند. در ذیل فهرستی خلاصه از باورهای آنها که با کتاب مقدس متناقض می باشد، ارائه شده است:

۱. آنها بشدت خودکفا و بی نیاز بودند، تا حدی که دخالت خدا در زندگی روزمرۀ انسان را نفی می کردند.

۲. آنها به رستاخیز مردگان باور نداشتند (متی 23:22؛ مرقس 18:12-27؛ اعمال 8:23).

۳. آنها به زندگی پس از مرگ باور نداشتند و معتقد بودند که در زمان مرگ، روح از بین می رود و بنابراین، هرگونه مجازات یا پاداش زندگی پس از مرگ را رد می کردند.

۴. آنها به وجود یک دنیای روحانی، یعنی فرشتگان و دیوها معتقد نبودند (اعمال 8:23).

از آنجایی که صدوقیان بیشتر با سیاست سر و کار داشتند تا مذهب، توجهی به عیسی نشان ندادند، تا زمانی که از این ترسیدند که شاید ناخواسته توجه رومی ها را به خود جلب کند. در این مقطع زمانی بود که صدوقیان و فریسیان با یکدیگر متحد شده و نقشۀ قتل مسیح را کشیدند (یوحنا 48:11-50؛ مرقس 53:14؛ 1:15). دو آیۀ دیگر دربارۀ صدوقیان عبارتند از اعمال 1:4؛ 17:5؛ و در 1:12-2، در مرگ یعقوب برادر یوحنا دست داشتند. به گفتۀ یوسفوسِ مورخ، آنها در مرگ یعقوب برادر عیسی نیز دخیل بودند.

در ۷۰ میلادی دیگر اثری از صدوقیان وجود نداشت. از آنجایی که این گروه بدلیل روابط سیاسی و کهانتی وجود داشتند، با نابودی اورشلیم و تخریب معبد در ۷۰ م توسط روم، صدوقیان نیز نابود شدند.

فریسیان: فریسیان برعکس صدوقیان، اکثراً بازرگانانی از طبقۀ متوسط جامعه بودند و بنابراین با مردم عادی در ارتباط بودند. مردم عادی برای آنها ارزش و احترام بیشتری قائل بودند تا برای صدوقیان. گرچه آنها اقلیت سنهندرین را تشکیل می دادند و به عنوان کاهنان، سِمت های کمتری داشتند، اما به نظر می رسید که آنها بیش از صدوقیان بر تصمیم گیریهای شورا کنترل داشتند، بدین علت که از حمایت مردم برخوردار بودند.

آنها به لحاظ مذهبی کلام مکتوب را به عنوان الهام خدا قبول داشتند. این کلام در زمان خدمت زمینی مسیح، همان عهد عتیقی است که امروز در دسترس ماست. اما آنها نیز برای سنت شفاهی نیز به اندازۀ کلام خدا ارزش قائل بودند و آن را ملاک قرار می دادند و سعی می کردند با بیان این موضوع که این سنت به موسی برمی گردد، از این موضع دفاع کنند. پس از قرنها، این سنتها به کلام خدا اضافه شد، که این کار ممنوع بود (تثنیه 2:4) و فریسیان تلاش می کردند تا از این سنتها در کنار عهد قدیم اطاعت کنند. اناجیل مملو از نمونه هایی است که در آنها فریسیان این سنتها را برابر با کلام خدا تلقی می کردند (متی 14:9؛ 1:15-9؛ 5:23؛ 16:23، 23؛ مرقس 1:7-23؛ لوقا 42:11). اما آنها به سایر تعالیم مهم و مشخص کلام خدا پایبند نبودند. فریسیان برخلاف صدوقیان به موارد زیر اعتقاد داشتند:

۱. آنها معتقد بودند که خدا همه چیز را کنترل کرد، با این وجود تصمیماتی که انسانها اتخاذ می کنند در مسیر زندگی آنها نیز نقش دارند.

۲. آنها به قیامت مردگان معتقد بودند (اعمال 6:23).

۳. آنها به زندگی پس از مرگ و پاداش و جزای درخور افراد باور داشتند.

۴. آنها به وجود فرشتگان و دیوها معتقد بودند (اعمال 8:23).

گرچه فریسیان رقیب صدوقیان بودند، اما در یک مورد، اختلافات خود را کنار گذاشتند- محاکمۀ مسیح. در این مقطع زمانی بود که صدوقیان و فریسیان متحد شدند تا مسیح را به قتل برسانند (مرقس 53:14؛ 1:15؛ یوحنا 48:11-50).

با اینکه صدوقیان بعد از نابودی اورشلیم دیگر وجود نداشتند، اما فریسیانی که بیشتر به مذهب توجه می کردند تا سیاست باقی ماندند. در واقع، فریسیان مخالف شورشی بودند که در ۷۰ م. باعث خرابی اورشلیم شد و اولین کسانی بودند که بعد از آن واقعه با رومیان صلح کردند. فریسیان مسئول گردآوری و تالیف میشنا نیز بودند؛ این سندی مهم است که نشان می دهد دین یهود بعد از خرابی معبد، ادامه یافت.

فریسیان و صدوقیان هر دو بارها از سوی عیسی توبیخ شدند. شاید بهترین درسی که می توانیم از آنها بگیریم این است که مانند آنها نباشیم. ما برخلاف صدوقیان، به هرآنچه کتاب مقدس می گوید باور داریم، از جمله معجزات و زندگی پس از مرگ. ما بر خلاف فریسیان، اعتبار سنتها را با کتاب مقدس یکی نمی دانیم و اجازه نمی دهیم رابطه‌ مان با خدا به فهرستی از قوانین و رسوم شریعت‌ مدارانه تقلیل یابد.

English
بازگشت به خانۀ فارسی
فریسیان و صدوقیان که بودند؟