کتاب مقدس درباره کارما چه می گوید؟



سوال: کتاب مقدس درباره کارما چه می گوید؟

جواب:
کارما یک مفهوم الهیاتی است که در ادیان بودایی و هندویی یافت می شود. این عقیده که نحوه زندگی ات، کیفیت زندگی ای که بعد از تناسخ خواهی داشت را تعیین می کند. اگر در طی این زندگی مهربان، از خودگذشته و مقدس باشی، به یک زندگی خوشایند تناسخ می یابی (تولد دوباره در یک بدن زمینی جدید) و بدین شکل پاداش می گیری. اما اگر خودخواهانه و بد زندگی کنی، به یک چرخه زندگی ناخوشایندتر تناسخ خواهی یافت. به عبارت دیگر، آنچه در این جا می کاری را در زندگی بعدی درو می کنی. کارما بر مبنای باور الهیاتی تناسخ است. کتاب مقدس باور به تناسخ را رد می کند؛ بنابراین از باور کارما حمایت نمی کند.

عبرانیان 27:9 بیان می کند، "همان‌گونه که برای انسان یک بار مردن و پس از آن داوری مقرر است..." این آیه کتاب مقدس به روشنی دو نکته مهم را بیان می کند و امکان تناسخ و کارما را نفی می کند. اول اینکه، این آیه اذعان می کند که ما یک بار قرار است که بمیریم، یعنی اینکه انسانها فقط یک بار به دنیا می آیند و فقط یکبار می میرند. هیچ چرخه بی نهایت زندگی و مرگ و تولد دوباره وجود دارد، ایده ای که در نظریه ی تناسخ وجود دارد. دوم اینکه اذعان می کند بعد از مرگ با داوری روبرو می شویم، یعنی اینکه هیچ شانس دوباره ای وجود ندارد که زندگی بهتری داشته باشیم، آنطوریکه تناسخ و کارما به آن اعتقاد دارد. یک فرصت برای زندگی مطابق با برنامه خدا داری و بس.

کتاب مقدس درباره کاشتن و درو کردن، بسیار صحبت می کند. ایوب 8:4 می گوید، "بنا بر مشاهدات من، آنان که شرارت شیار می‌کنند و شقاوت می‌کارَند، همان را دِرو می‌کنند." مزمور 5:126 می گوید، "آنان که با اشکها می‌کارند، با فریاد شادی درو خواهند کرد!" لوقا 24:12 می گوید، "کلاغها را بنگرید: نه می‌کارند و نه می‌دروند، نه کاهدان دارند و نه انبار؛ با این همه خدا به آنها روزی می‌دهد. و شما چقدر باارزشتر از پرندگانید!" در هر یک از این موارد، و دیگر آیات مربوط به کاشت و درو، عمل دریافت پاداش کارهایتان در این زندگی اتفاق می افتد، نه در یک زندگی آتی. این یک فعالیت جاری است و آیات روشن می سازند که ثمره ای که برداشت می کنی، متناسب با کارهایی است که انجام داده ای. به علاوه، کاشتی که در این زندگی انجام می دهی، در حیات پس از مرگ، بر پاداش یا مجازاتت تاثیر خواهد گذاشت.

این حیات پس از مرگ، تولد دوباره یا تناسخ به یک بدن دیگر در زمین نیست. بلکه یا عذاب ابدی در جهنم است (متی 46:25)، یا حیات ابدی در آسمان با عیسی، که مُرد تا بتوانیم تا ابد با او زیست کنیم. این باید کانون توجه ما در زندگی زمینی ما باشد. پولس رسول در غلاطیان 8:6-9 نوشت، "کسی که برای نَفْسِ خود می‌کارد، از نَفْس تباهی درو خواهد کرد؛ امّا کسی که برای روح می‌کارد، از روحْ حیات جاویدان خواهد دروید. لذا از انجام کار نیک خسته نشویم، زیرا اگر دست از کار برنداریم، در زمان مناسب محصول را درو خواهیم کرد."

سرانجام، ما همیشه باید به یاد داشته باشیم که این عیسی بود که مرگ او بر روی صلیب، منجر به دروی حیات ابدی برای ما شد، و ایمان در عیسی است که به ما این حیات ابدی را می دهد. افسسیان 8:2-9 به ما می گوید، "زیرا به فیض و از راه ایمان نجات یافته‌اید - و این از خودتان نیست، بلکه عطای خداست - و نه از اعمال، تا هیچ‌کس نتواند به خود ببالد." بنابراین، ما در می یابیم که مفهوم تناسخ و کارما با آنچه که کتاب مقدس درباره زندگی، مرگ، و کاشتن و دروی حیات جاودان تعلیم می دهد سازگار نیست.



بازگشت به خانۀ فارسی



کتاب مقدس درباره کارما چه می گوید؟