چرا یهودا به عیسی خیانت کرد؟


سوال: چرا یهودا به عیسی خیانت کرد؟

جواب:
با اینکه نمی توانیم کاملاً از این امر مطلع شویم که چرا یهودا به عیسی خیانت کرد، اما از یک سری مسائل اطمینان داریم. نخست اینکه، گرچه یهودا به عنوان یکی از دوازده شاگرد انتخاب شد (یوحنا 64:6)، اما تمام شواهد کتاب مقدسی به این حقیقت اشاره می کنند که او هرگز معتقد نبود که عیسی خداست. او حتی ممکن بود قانع نشده باشد که عیسی همان مسیح موعود است (چنانکه یهودا آن را درک نمود). یهودا برخلاف شاگردان دیگر که عیسی را "خداوند" خواندند، هرگز از این عنوان برای او استفاده نکرد، در عوض او را "ربی" صدا کرد، که نشان می‌دهد عیسی برای او چیزی بیش از یک معلم نبود. در حالی که شاگردان دیگر گاه گاهی اعترافات ایمان و وفاداری از خود نشان می‌دادند (یوحنا 68:6؛ 16:11)، اما یهودا هرگز این کار را نکرد و به نظر می رسد که در این زمینه سکوت اختیار نمود. این فقدان ایمان به عیسی اساس تمام ملاحظات دیگری است که در ادامه فهرست بندی شده اند. همین موضوع دربارۀ ما نیز صادق است. اگر ما نتوانیم عیسی را به عنوان خدای مجسم، و تنها کسی که می‌ تواند برای گناهانمان بخشش فراهم نماید تشخیص دهیم- و نجات ابدی که در پی آن می آید- با مشکلات متعدد دیگری روبرو خواهیم شد که از دیدگاه اشتباه ما نسبت به خدا نشات می گیرد.

دوم اینکه یهودا نه تنها به مسیح ایمان نداشت، بلکه رابطۀ شخصی اندکی با او داشت یا اصلاً با او رابطه نداشت. زمانی که اناجیل هم نظر دوازده شاگرد را فهرست می کند، آنها را به همان ترتیب کلی فهرست می کند البته با تفاوتهای اندکی (متی 2:10-4؛ مرقس 16:3-19؛ لوقا 14:6-16). این باور وجود دارد که ترتیب کلی اسامی شاگردان نشان دهندۀ نزدیک بودن رابطۀ شخص آنها با عیسی است. با وجود این تفاوتهای اندک، پطرس و برادران یعقوب و یوحنا در اول این لیست قرار دارند، که با رابطه شان با عیسی مطابقت دارد. یهودا همواره آخر این لیست قرار دارد که می تواند نشان دهندۀ فقدان رابطۀ شخصی او با مسیح باشد. علاوه بر این، تنها دیالوگی که بین عیسی و یهودا ثبت شده، دربارۀ توبیخ یهودا از سوی عیسی به خاطر اظهار نظر حریصانۀ او نسبت به کار مریم (یوحنا 1:12-8)، انکار خیانتش (متی 25:26) و عمل خیانت آمیز او (لوقا 48:22) می باشد.

سوم اینکه، یهودا تا حدی از طمع پر گشت که به اعتمادش نه تنها به عیسی بلکه به شاگردانش نیز خیانت کرد، همانطور که در یوحنا 5:12-6 می‌ خوانیم. یهودا احتمالاً صرفاً بدین خاطر اشتیاق پیروی از عیسی را داشت که جمعیت پیروان گسترده را می دید و فکر می کرد می تواند از عوایدی که برای گروه جمع می شد منفعت ببرد. اینکه یهودا مسئول دخل و خرج گروه بود نشان دهندۀ علاقه اش به پول بود (یوحنا 29:13).

بعلاوه، یهودا مانند بسیاری از مردم آن زمان معتقد بود که مسیح موعود قصد دارد امپراتوری روم را براندازد و قدرت به دست گرفته و بر اسرائیل فرمانروایی کند. یهودا احتمالاً به این امید از عیسی پیروی کرد که با روی کار آمدن قدرت سیاسی جدید از رابطه با او منفعت ببرد. جای شکی نیست که او انتظار داشت بعد از این دورۀ انقلاب، در میان برگزیدگان حکمران باشد. در زمان خیانت یهودا، عیسی به وضوح گفت که قرار است کشته شود نه اینکه شورشی بر ضد روم به پا کند. بنابراین یهودا مانند فریسیان با خود اندیشید که چون عیسی قرار نیست رومی ها را از میان بردارد، پس آن مسیح موعودی که انتظارش را داشت نیست.

آیات اندکی از عهد قدیم وجود دارند که به این خیانت اشاره می کنند، البته برخی از آنها نسبت به سایرین از جزئیات بیشتری برخوردار هستند. در اینجا به دو مورد اشاره می کنیم:

"حتی دوست خالص من که بر او اعتماد می داشتم، آن که نان مرا می خورد، با من به دشمنی برخاسته است" (مزمور 9:41؛ تحقق یافته در متی 14:26، 48-49) و "سپس به آنها گفتم: «اگر صلاح می‌دانید مزد مرا بدهید، وگرنه ندهید.» پس به جهت مزد من، سی سکۀ نقره وزن کردند. آنگاه خداوند دربارۀ این قیمت گران که بر من نهادند، به من گفت: «آن را نزد کوزه‌گر بیفکن!» پس آن سی پاره نقره را برگرفتم و آن را در خانۀ خداوند، نزد کوزه‌گر افکندم" (زکریا 12:11-13؛ برای تحقق نبوت زکریا ر.ک. به متی 3:27-5). نبوتهای عهد قدیم نشان می دهند که خیانت یهودا بر خدا آشکار بود و خداوند مقتدرانه آن را از قبل به عنوان راهی که از طریق آن مسیح کشته می شود، طرح ریزی کرده بود.

اما اگر خیانت یهودا بر خدا روشن بود، آیا یهودا حق انتخاب داشت و آیا او مسئول نقش خود در این خیانت بود؟ برای بسیاری کنار هم قرار دادن مفهوم "ارادۀ آزاد" (چنانکه اکثر مردم آن را درک می کنند) با پیشدانی خدا از وقایع آینده دشوار است. و این بخاطر تجربۀ محدود ما از سیر خطی ما در تاریخ است. اگر ما معتقدیم که خدا خارج از محدودۀ زمانی وجود دارد و از آنجایی که همه چیز را قبل از شروع "زمان" آفرید، پس می توانیم درک کنیم که همۀ لحظات برای خدا به شکل حال است.ما زمان را به شکل خطی تجربه می کنیم- یعنی ما زمان را مانند یک خط مستقیم می بینیم و به تدریج از یک نقطه به نقطۀ دیگر حرکت می کنیم، گذشته‌ ای که از آن عبور کردیم را به یاد می آوریم، اما قادر نیستیم آینده ای که پیش رو داریم را ببینیم. اما خدا خالق ازلی زمان است، او "در محدودۀ زمانی" قرار ندارد، بلکه بیرون از آن است. این به ما کمک می کند که زمان را (در رابطه با خدا) یک سیر مدور بدانیم که خدا در مرکز آن قرار دارد و بنابراین به یک اندازه به تمام نقاط نزدیک است.

در هر حال، یهودا از ظرفیت کامل برای تصمیم گیری و انتخاب برخوردار بود- حداقل تا زمانی که "شیطان به درون او رفت" (یوحنا 27:13)- و پیشدانی خدا (یوحنا 10:13، 18، 21) به هیچ وجه جایگزین توانایی یهودا برای هرگونه تصمیم گیری نمی شود. در عوض، خدا به آنچه یهودا در نهایت انتخاب کرد، به عنوان امری انجام شده و در حال حاضر نگریست و عیسی به وضوح بیان کرد که یهودا مسئول انتخاب خود است و در مقابل آن پاسخگو خواهد بود. "آمین، به شما می‌گویم که یکی از شما که با من غذا می‌خورَد مرا تسلیم دشمن خواهد کرد" (مرقس 18:14). توجه کنید که عیسی مشارکت یهودا را به عنوان خیانت توصیف می کند و در خصوص مسئولیت این خیانت، عیسی گفت: "امّا وای بر آن کس که پسر انسان را تسلیم دشمن می‌کند. بهتر آن می‌بود که هرگز زاده نمی‌شد" (مرقس 21:14). شیطان نیز در این خیانت دست داشت، همانطور که در یوحنا 26:13-27 می بینیم و او نیز مسئول و جوابگوی اعمال خود خواهد بود. خدا در حکمت خود قادر بود و هست که حتی تمرد و سرکشی شیطان را به نفع بشر دستکاری کند. شیطان به مصلوب شدن عیسی کمک کرد و گناه و مرگ بر روی صلیب مغلوب گردید و حال، نجاتی که خدا فراهم نمود، به رایگان در اختیار تمام کسانی است که عیسی مسیح را به عنوان نجات دهنده می پذیرند.

English
بازگشت به خانۀ فارسی
چرا یهودا به عیسی خیانت کرد؟