چه اتفاقی در دوره بین العهدین افتاد؟


سوال: چه اتفاقی در دوره بین العهدین افتاد؟

جواب:
زمان بین آخرین نوشته های عهد عتیق و ظهور مسیح به عنوان "دوره بین العهدین" شناخته شده است. این دوره از زمان ملاکی نبی (حدود 400 قبل از میلاد) تا موعظه یحیی تعمید دهنده (حدود 25 میلادی) طول کشید. به خاطر اینکه در طی دوره ی بین ملاکی تا یحیی هیچ کلام نبوتی از جانب خدا نبود، برخی این دوره را "400 سال سکوت" نامیده اند. جو سیاسی، مذهبی، و اجتماعی اسرائیل در طول این دوره به طرز قابل ملاحظه ای تغییر کرد. بسیاری از آنچه واقع شده توسط دانیال نبی پیش بینی شده بود. (نگاه کنید به فصلهای 2، 7، 8، و 11 کتاب دانیال و آن را با رویدادهای تاریخی مقایسه کنید).

اسرائیل در حدود 532 تا 332 پیش از میلاد تحت کنترل امپراطوری پارس قرار داشت. پارسی ها با اندکی دخالت اجازه دادند که یهودیان آداب دینی خود را انجام دهند. به آنها حتی اجازه داده شد که معبد را بازسازی کنند و در آن پرستش کنند (دوم تواریخ 22:36-23؛ عزرا 1:1-4). این بازه زمانی شامل 100 سال آخر دوره ی عهد عتیق و 100 سال اول دوره ی بین العهدین بود. این دوره زمانی که در آن صلح و رضایت نسبی برقرار بود تنها آرامش قبل از توفان بود.

اسکندر کبیر پیش از دوره ی بین العهدین، داریوش پارسی را شکست داد و فرمانروایی یونانی را به جهان آورد. اسکندر از دانش آموزان ارسطو بود و در سیاست و فلسفه یونان فرهیخته بود. اسکندر الزامی کرد که فرهنگ یونانی در هر سرزمینی که او فتح کرده ترویج یابد. در نتیجه، کتاب مقدس عبری به یونانی ترجمه شد و تبدیل به ترجمه مشهور سپتواجنت شد. اکثر ارجاعات عهد جدید از متون عهد عتیق از ترجمه سپتواجنت برگرفته شده است. اسکندر آزادی مذهبی را برای یهودیان روا داشت، با وجود اینکه کماکان سبک زندگی یونانی را به شدت ترویج می کرد. این برای اسرائیل خوش یمن نبود چرا که فرهنگ یونانی بسیار دنیوی، انسان محورانه، و بی خدایانه بود.

بعد از مرگ اسکندر، یهودیه تحت حکمرانی مجموعه ای از خلفا قرار گرفت که نقطه اوج آن پادشاه سلجوقی، آنتیخوس اپیفانس بود. آنتیخوس پا را از منع کردن آزادی مذهبی برای یهودیان فراتر گذاشت. در حوالی 167 قبل از میلاد، او تبار ذیحق کهانت را به هم زد و به معبد بی حرمتی کرد و آن را با حیوانات ناپاک و مذبح بت پرستانه نجس کرد (نگاه کنید به مرقس 14:13 برای رویداد مشابهی که در آینده قرار بود به وقوع بپیوندد). عمل آنتیخوس معادل مذهبی زنای به عنف بود. سرانجام، مقاومت یهود در برابر آنتیخوس که با رهبری یهودای مکابی و هشمونی ها صورت گرفت، کهانت ذیحق را بازگرداند و معبد را رهایی داد. دوره قیام مکابی ها، دوره جنگ، خشونت، و مبارزات داخلی بود.

در حوالی 63 قبل از میلاد، پمپی رومی اسرائیل را فتح کرد و تمام یهودیه را تحت کنترل قیصر قرار داد. این واقعه سرانجام به آنجا رسید که هیرودیس توسط امپراطور و سنای روم پادشاه یهودیه شد. این همان ملتی است که از یهودیان مالیات می گرفت و آنها را تحت کنترل خود داشت و سرانجام مسیح را بر صلیبی رومی اعدام کرد. فرهنگهای رومی، یونانی، و عبری اکنون در یهودیه با هم آمیخته شده بودند.

در طی دوره ی اشغال گری های یونان و روم، دو گروه سیاسی/ مذهبی مهم در اسرائیل ظهور کردند. فریسیان سنتهای شفاهی خود را به شریعت موسی اضافه کردند و در نهایت، قوانین خودشان را مهمتر از قوانین خدا تلقی کردند (نگاه کنید به مرقس 1:7-23). در حالیکه تعالیم مسیح اغلب با فریسیان توافق داشت، اما او بر ضد شریعت گرایی پوچ و توخالی آنان و عدم ترحم و دلسوزیشان به پا خاست. صدوقی ها نماینده اشراف زادگان و ثروتمندان بودند. صدوقی ها که از طریق شورای سنهدرین قدرت را در دست داشتند، به جز کتب موسی، تمام کتب عهد عتیق را رد کردند. آنها به رستاخیر ایمان نداشتند و عموماً دنباله روی یونانیان بودند و آنها را به غایت می ستودند.

رویدادهای دوره ی بین العهدین زمینه را برای آمدن مسیح مهیا کرد و تاثیر شگرفی بر مردم یهود داشت. هم یهودیان و هم بت پرستان سایر ملل از مذهب ناراضی شده بودند. بت پرستان شروع به زیر سوال بردن اعتبار چند خدایی کرده بودند. رومیان و یونانیان از افسانه هایشان دست کشیده و به کتب مقدس عبری که حال به زبان یونانی یا لاتین به آسانی در دسترس بود کشیده می شدند. اما یهودیان دلسرد بودند. باری دیگر، آنها مغلوب شده و مورد ستم قرار گرفته و آلوده شده بودند. امید کم و کمتر می شد؛ ایمان حتی کمتر از آن بود. آنها یقین داشتند که تنها چیزی که می توانست آنها و ایمانشان را نجات دهد ظهور مسیح بود. نه تنها مردم برای مسیح حاضر و آماده بودند، بلکه خدا نیز به طرق دیگری در حرکت بود: رومیان جاده ها را ساخته بودند (که به انتشار انجیل کمک کرد)؛ همه زبان مشترکی داشتند، زبان یونانی آن روزگار (زبان عهد جدید)؛ و آرامش و آزادی نسبی برای سفر وجود داشت (که به انتشار گسترده انجیل کمک کرد).

عهد جدید این داستان را تعریف می کند که امید چطور آمد، نه تنها برای یهودیان، بلکه برای تمام جهان نیز. تکمیل نبوتها درباره مسیح توسط بسیاری از کسانی که جویای او بودند پیش بینی و تشخیص داده شد. داستانهای افسر رومی، مردان حکیم، و نیقودیموس فریسی نشان می دهد که عیسی توسط افرادی از فرهنگهای مختلف به عنوان مسیح شناسانیده شد. "400 سال سکوت" دوره ی بین العهدین با بزرگترین داستانی که تاکنون گفته شده است یعنی انجیل عیسی مسیح شکسته شد!

English
بازگشت به خانۀ فارسی
چه اتفاقی در دوره بین العهدین افتاد؟