دعای شفاعتی چیست؟



سوال: دعای شفاعتی چیست؟

جواب:
به بیان ساده، دعای شفاعتی، دعا کردن در حق دیگران است. نقش واسط در عهد عتیق متداول بود و می توانیم آن را در افرادی چون ابراهیم، موسی، داوود، سموئیل، حزقیا، ایلیا، ارمیا، حزقیال، و دانیال ببینیم. مسیح در عهد جدید به عنوان شفاعت گر نهایی ما ترسیم شده است، و بدین خاطر، تمام دعای مسیحی تبدیل به شفاعت می شود، زیرا که از طریق مسیح و بوسیله مسیح به خدا تقدیم می شود. عیسی با مرگش روی صلیب، شکاف بین ما و خدا را بست. به خاطر وساطت عیسی، اکنون می توانیم در دعا در حق دیگر مسیحیان یا برای گمشدگان شفاعت کنیم، و از خدا بخواهیم که با درخواستهایشان، مطابق با اراده اش موافقت کند. «زيرا تنها يک خدا هست و بين خدا و آدميان نيز تنها يک واسطه وجود دارد، يعني آن انسان که مسيحْ عيسي است.» (اول تیموتائوس 5:2). «کيست که محکومشان کند؟ مسيحْ عيسي؟ که مرد، بلکه برخيزانيده نيز شد و به‌‌دست راست خداست و براي ما شفاعت مي‌کند؟» (رومیان 34:8).



نمونه شگفت انگیز دعای شفاعتی در دانیال 9 دیده می شود که تمام مولفه های دعای شفاعتی درست را داراست. این نمونه ی دعا در واکنش به کلام است (آیه 2)؛ مشخصه های آن عبارتند از شوق و حرارت (آیه 3)؛ انکار نفس (آیه 4)؛ با قوم خدا یگانه شده است (آیه 5)؛ با اعتراف تقویت شده است (آیات 5-15)؛ وابسته به شخصیت خدا است (آیات 4، 7، 9، 15)؛ و هدف آن جلال خداست (آیات 16-19). مسیحیان باید همچون دانیال با دلی شکسته و حالتی توبه کار، با تشخیص ناشایستگی خود و با حس انکار نفس، به نیابت از دیگران به حضور خدا بیایند. دانیال نمی گوید که «ای خدا، من این حق را دارم که چنین تقاضایی از تو بکنم، زیرا من یکی از شفاعت کنندگان خاص و برگزیده تو هستم.» او می گوید «من یک گناه کارم» و حقیقتاً «حقی ندارم که چیزی تقاضا کنم.» دعای شفاعتی حقیقی، تنها به دنبال این نیست که اراده خدا را بداند و تحققش را ببیند، بلکه چه به نفعمان باشد و چه نباشد می خواهد تحققش را ببیند و توجهی به هزینه ای که برای ما دارد نداشته باشد. دعای شفاعتی حقیقی، جلال خدا را می جوید، نه جلال خود را.

لیست زیر یک لیست ناکامل از کسانی است که باید برایشان دعای شفاعتی بکنیم: برای تمام مقامات (اول تیموتائوس 2:2)؛ خادمین (فیلیپیان (19:1)؛ کلیسا (مزمور 6:122)؛ دوستان (ایوب 8:42)؛ هم میهنان (رومیان 1:10)؛ مریضان (یعقوب 14:5)؛ دشمنان (ارمیا 7:29)؛ آنانیکه به ما جفا می رسانند (متی 44:55)؛ آنانیکه ما را واگذاشته اند (دوم تیموتائوس 16:4)؛ و برای همه (اول تیموتائوس 1:2).

یک باور اشتباه در مسیحیت معاصر این است که آنانیکه دعاهای شفاعتی به خدا تقدیم می کنند، در زمره ی «مسیحیان اعلی» هستند که توسط خدا به خدمت خاص شفاعت خوانده شده اند. کتاب مقدس می گوید که همهمسیحیان خوانده شده اند که شفاعت کننده باشند. همه مسیحیان روح القدس را در قلبشان دارند و همانطور که روح القدس مطابق با اراده خدا برای ما شفاعت می کند (رومیان 26:8-27)، ما باید برای یکدیگر شفاعت کنیم. این حق ویژه ای نیست که منحصراً محدود به مسیحیان ممتاز باشد؛ بلکه فرمانی است برای همه. در واقع، شفاعت نکردن برای دیگران، خودش گناه است. «و اما در مورد من، حاشا از من که با دست کشیدن از دعا برای شما، به خداوند گناه ورزم. من راهِ نیکو و درست را به شما خواهم آموخت» (اول سموئیل 23:12).

قطعاً پطرس و پولس هنگامی که از دیگران خواستند برایشان شفاعت کنند، تقاضایشان را محدود به کسانی که خواندگی مخصوص برای شفاعت داشته باشند، نکردند. «پس پِطرُس را در زندان نگاه داشتند، امّا کليسا با جديت تمام نزد خدا براي او دعا مي‌کرد» (اعمال 5:12). توجه داشته باشید که تمام کلیسا برای او دعا کرد، نه فقط کسانی که عطیه شفاعت داشته باشند. پولس در افسسیان 16:6-18 تمام ایمانداران افسس را بر اصول اساسی زندگی مسیحی تشویق و نصیحت می کند که شامل شفاعت «در همه‌وقت، با همه نوع دعا و تمنا» می شود. واضح است که دعای شفاعتی بخشی از زندگی مسیحی برای تمام ایمانداران است.

پولس در رومیان 30:15 از همه ایمانداران روم تقاضا کرد که در حق او دعا کنند. او همچنین در کولسیان 2:4-3 ایمانداران کولسی را وا داشت که برای او شفاعت کنند. هیچ جایی در هیچ یک از تقاضاهای شفاعت در کتاب مقدس وجود ندارد که اشاره کند فقط گروه خاصی از مردم می توانستند شفاعت کنند. در عوض، کسانی که از دیگران درخواست می کنند که برایشان شفاعت کنند، می توانند از تمام کمکی که می توانند بگیرند، استفاده کنند! این عقیده که شفاعت، فقط مختص برخی از مسیحیان است که خواندگی و امتیازش را دارند، اساس کتاب مقدسی ندارد. بدتر اینکه، باوری است مخرب که اغلب، منجر به غرور و حس برتری می شود.

خدا همه مسیحیان را می خواند که شفاعت کننده باشند. این میل خداست که هر ایماندار در دعای شفاعتی فعال باشد. چه امتیاز عالی و بلندمرتبه ای داریم که قادریم با دلیری با دعاها و تقاضاهایمان به تخت خدای قادر مطلق بیاییم.



بازگشت به خانۀ فارسی



دعای شفاعتی چیست؟