حرمت نهادن به پدر و مادر به چه معناست؟



سوال: حرمت نهادن به پدر و مادر به چه معناست؟

جواب:
حرمت نهادن به پدر و مادر یعنی اینکه در گفتار و کردار با ادب و احترام باشیم و برای جایگاهشان ارزش و احترام قائل شویم. کلمه یونانی برای حرمت نهادن، به معنای "احترام گذاردن، ارزش نهادن، و غنیمت شمردن" است. حرمت نهادن، به معنای احترام قائل شدن برای رتبه و مقام نیز می باشد و فقط به معنای احترام قائل شدن به خاطر شایستگی نمی باشد. مثلاً برخی از آمریکایی ها ممکن است با تصمیمات رئیس جمهور مخالف باشند، اما با این حال باید به جایگاه او به عنوان رهبر کشورشان احترام بگذارند. مشابهاً فرزندان همه اعصار باید صرف نظر از اینکه والدینشان "مستحق" حرمت هستند یا نیستند، حرمت بنهند.

خدا ما را نصیحت و تشویق می کند که پدر و مادر خود را حرمت بنهیم. او آنقدر به حرمت نهادت به والدین ارج می نهد که آن را جزء ده فرمان قرار می دهد (خروج 12:20) و دوباره در عهد جدید نیز آمده: "ای فرزندان، از والدین خود در خداوند اطاعت کنید، زیرا کار درست این است. پدر و مادر خود را گرامی دار، که این نخستین حکمِ با وعده است: تا سعادتمند باشی و بر زمین عمرِ طولانی کنی." (افسسیان 1:6-3). حرمت نهادن به والدین، تنها فرمانی است در کتاب مقدس که درازی عمر را به عنوان پاداش وعده می دهد. آنانیکه والدین خود را حرمت می نهند متبارک هستند (ارمیا 18:35-19). در نقطه مقابل، آنانیکه "ذهن فرومایه" دارند و کسانیکه در روزهای آخر بی دینی و شرارت را پیشه می گیرند، وجه مشخصه شان، نااطاعتی از والدین است (رومیان 30:1؛ دوم تیموتائوس 2:3)

سلیمان، حکیمترین مرد، فرزندان را ترغیب می کند که به والدینشان احترام گذارند (امثال 8:1؛ 1:13؛ 17:30). اگرچه ممکن است دیگر زیر اقتدارشان نباشیم، اما نمی توانیم از فرمان خدا مبنی بر حرمت به والدین، سریعتر رشد کنیم. حتی عیسی، خدای پسر، خودش را هم تسلیم به والدین زمینی اش (لوقا 51:2) و هم تسلیم به پدر آسمانی اش کرد (متی 39:26). ما با پیروی از الگوی مسیح و سرمشق گرفتن از او، باید با والدینمان همانطور رفتار کنیم که با احترام به نزد پدر اسمانی مان نزدیک می شویم (عبرانیان 9:12؛ ملاکی 6:1).

بدیهی است که به ما حکم شده که والدین خود را حرمت بنهیم، اما چگونه؟ با حرمت نهادن به آنها هم در کردار و هم در نگرش و طرز برخورد (مرقس 6:7). حرمت نهادن به آرزوهای گفته و ناگفته شان. "پسر حکیم تأدیب را از پدرش می‌پذیرد، اما تمسخرگر به توبیخ گوش فرا نمی‌دهد" (امثال 1:13). عیسی در متی 3:15-9 حکم خدا را به فریسیان گوشزد کرد که پدر و مادر خود را حرمت نهند. آنها از نوشته ی شریعت اطاعت می کردند، اما سنتهای خودشان را به آن افزوده بودند که اساساً شریعت خدا را کنار می گذاشت. در حالیکه در زبان، والدین خود را حرمت می گذاشتند، کارهایشان، نیت واقعی شان را ثابت می کرد. حرمت نهادن صرفاً در گفتار نیست. کلمه "حرمت" در این متن به صورت فعل است و از اینرو مستلزم عملی درست است.

ما به همان نحوی که در تلاش برای جلال دادن خدا هستیم، باید در صدد آن باشیم والدین خود را حرمت نهیم، یعنی در پندار، گفتار و کردار. برای یک فرزندان نابالغ، اطاعت از والدین همراه با حرمت نهادن به آنهاست. و شامل گوش دادن، اعتنا کردن، و تسلیم شدن به اقتدارشان می باشد. بعد از آنکه فرزندان بالغ شدند، اطاعتی را که به عنوان فرزند یاد گرفتند، در حرمت نهادن به قدرتهای دیگر نظیر دولت، پلیس، و کارفرمایان، به دردشان خواهد خورد.

در حالیکه ما ملزم به حرمت نهادن به والدین هستیم، اما شامل پیروی و تقلید از والدین خدانشناس نمی شود (حزقیال 18:20-19). اگر پدر یا مادری فرزندش را دستور به کاری دهد که کاملاً در تضاد با فرامین خداست، آن فرزند باید به جای اطاعت از والدین خود، از خدا اطاعت کند (اعمال 28:5).

احترام، احترام می آورد. خدا به آنهایی که از فرمانش مبنی بر احترام به والدین اطاعت نمی کنند، حرمت نخواهد گذاشت. اگر ما خواهان خشنود ساختن خدا و برکت یافتن هستیم، باید والدین خود را حرمت نهیم. حرمت گذاشتن آسان نیست، همیشه لذت بخش نیست، و قطعاً با قوت خودمان امکان پذیر نیست. اما حرمت نهادن، مسیری حتمی در راستای مقصود ما در زندگی است، یعنی جلال دادن خدا. "ای فرزندان، والدین خود را در هر امری اطاعت کنید، زیرا این خداوند را خشنود می‌سازد" (کولسیان 20:3).



بازگشت به خانۀ فارسی



حرمت نهادن به پدر و مادر به چه معناست؟