آیا پرخوری گناه است؟ کتاب مقدس درباره پرخوری چه می گوید؟



سوال: آیا پرخوری گناه است؟ کتاب مقدس درباره پرخوری چه می گوید؟

جواب:
به نظر می رسد که پرخوری گناهی است که مسیحیان تمایل دارند نادیده بگیرند. ما اغلب، سیگار کشیدن و نوشیدن مشروبات الکلی را سریعاً گناه می شماریم، اما بنا به دلایلی پرخوری را جایز می شماریم یا دست کم مدارا می کنیم. بسیاری از استدلالهایی که برعلیه سیگار کشیدن و مشروب خواری بکار می رود، نظیر سلامتی و اعتیاد، به همان اندازه برای پرخوری نیز کاربرد دارد. بسیاری از ایمانداران حتی فکر خوردن یک لیوان شراب یا کشیدن یک سیگار را هم نمی توانند بکنند، اما مشکلی ندارند که در سر سفره پرخوری و شکمبارگی کنند. نباید اینگونه باشد!

امثال 20:23-21 به ما هشدار می دهد: "با میگساران دمساز مشو، و نه با شکمبارگان، زیرا به فقر گرفتار خواهند آمد، و خواب‌آلودگی، ژنده‌پوششان خواهد کرد." امثال 7:28 می گوید، "فهیم است پسری که به رهنمود گوش می‌سپارد، اما رفیق عیاشان مایۀ ننگ پدر خویش است." امثال 2:23 می گوید "اگر شکمباره‌ای، کارد بر گلویت بگذار."

اشتهای جسمی به مانند قوه خودداری ماست. اگر قادر نباشیم که عادات خوردنمان را کنترل کنیم، احتمالاً قادر نخواهیم بود که عادات دیگر نظیر عادات مربوط فکر (شهوت، طمعکاری، خشم) را نیز کنترل کنیم و قادر نخواهیم بود که دهانمان را از شایعه پراکنی یا نزاع دور نگاه داریم. ما نباید اجازه دهیم که اشتهایمان ما را کنترل کنند، بلکه باید اشتهایمان را تحت کنترل در بیاوریم (نگاه کنید به تثنیه 20:21؛ امثال 2:23؛ دوم پطرس 5:1-7؛ دوم تیموتائوس 1:3-9؛ و دوم قرنتیان 5:10). توانایی "نه گفتن" به هر چیزی که زیاده روی است را خویشتن داری می گوییم که یکی از میوه های روحی است که بین تمام ایماندران مشترک است (غلاطیان 22:5).

خدا ما را با پر کردن زمین از خوراکی های خوشمزه، مُغزّی، و دلچسب برکت داده است. ما باید با لذت بردن از این خوراکها و با خوردن آنها به مقدار مناسب، آفرینش خدا را حرمت بداریم. خدا ما را فراخوانده که اشتهایمان را کنترل کنیم، نه اینکه اجازه دهیم اشتهایمان ما را کنترل کند.



بازگشت به خانۀ فارسی



آیا پرخوری گناه است؟ کتاب مقدس درباره پرخوری چه می گوید؟