آبای کلیسا چه کسانی بودند؟


سوال: آبای کلیسا چه کسانی بودند؟

جواب:
آبای کلیسا در سه دسته‌بندی اصلی قرار می‌گیرند: آبای رسولی، آبای قبل از شورای نیقیه و آبای بعد از شورای نیقیه. آبای کلیسای رسولی افرادی مانند کلمنت رم بودند که با رسولان هم عصر بودند و احتمالاً تحت تعلیم آنان بودند؛ ایشان سنت و تعلیم رسولان را ادامه دادند. لینوس، که نام او در دوم تیموتائوس 21:4 آمده است، بعد از شهادت پطرس اسقف رم شد و کلمت جانشین او شد. بنابراین، هم لینوس و هم کلمنت روم پدران رسولی محسوب می‌شوند. اما هیچ نوشته‌ای از لینوس به جا نمانده، در حالی که بسیاری از نوشته های کلمنت روم تا به امروز باقی مانده است. با شروع قرن دوم، دیگر اثری از آبای رسولی نبود، به جز اندک افرادی که احتمالاً شاگردان یوحنا بودند، مانند پلی‌کارپ. بر اساس سنت، یوحنای رسول حدود ۹۸ میلادی در افسس جان سپرد.

آبای قبل از شورای نیقیه کسانی بودند که بعد از دوران پدران رسولی و قبل از شورای نیقیه (در ۳۲۵ م) می‌زیستند. ایرینیوس، ایگناتیوس و ژوستین شهید از آبای قبل از شورای نیقیه هستند.

آبای بعد از شورای نیقیه، کسانی هستند که پس از شورای نیقیه (در ۳۲۵ م) می‌زیستند. این آبا، افراد برجسته‌ای نظیر آگوستین، اسقف هیپو، که اغلب به خاطر کارهای بزرگ او در آموزۀ کلیسا، او را پدر کلیسای کاتولیک رومی می نامند؛ کریسوستوم که بخاطر مهارت سخنوری عالی‌اش به "زرین دهان" معروف بود؛ و یوسبیوس، که یک سال قبل از شورای نیقیه، تاریخ کلیسا را از تولد عیسی تا ۳۲۴ م به رشتۀ تحریر درآورد. او را جزو آبای پس از شورای نیقیه به حساب می‌آورند زیرا تاریخ خود را تا قبل از برگزاری شورای نیقیه ننوشت. از آبای پس از شورای نیقیه می‌توان جروم را نام برد که عهد جدید یونانی را به لاتین قدیم و عامیانه ترجمه کرد و امبروس که تا حد زیادی مسئول مسیحی شدن امپراتور کنستانتین بود.

آبای کلیسا چه اعتقادی داشتند؟ آبای رسولی به اعلان پیغام انجیل توجه زیادی نشان می‌دادند، همانطور که خود رسولان این کار را می کردند. آنها علاقمند به تنظیم کردن آموزۀ الهیاتی نبودند، زیرا انجیلی که از رسولان فراگرفته بودند، کاملاً برایشان کافی بود. آبای رسولی به اندازۀ رسولان نسبت به ریشه کن کردن و افشا نمودن هر گونه تعلیم غلط که در کلیسای اولیه ظاهر شده بود، غیرت داشتند. آبای رسولی با اشتیاق به پایبند بودن به حقیقت انجیلی که رسولان بدیشان آموخته بودند، اصالت و صحت پیغام را حفظ کردند.

آبای قبل از شورای نیقیه نیز سعی کردند که روی حقیقت انجیل ایستادگی کنند، اما آنها یک نگرانی دیگر هم داشتند. در زمان آنها نوشته های جعلی بسیاری وجود داشت که ادعا می شد به اندازۀ نوشته های پولس، پطرس و لوقا معتبر است. دلیل چنین اسناد جعلی مشخص بود. اگر بدن مسیح ترغیب به پذیرش یک سند جعلی می شد، آنوقت کلیسا دچار لغزش می شد. بنابراین آبای قبل از شورای نیقیه زمان زیادی را صرف دفاع از ایمان مسیحی در برابر تعالیم غلط کردند و این به شروع شکل گیری آموزۀ مورد پذیرش کلیسا منجر شد.

آبای پس از شورای نیقیه ماموریت دفاع از انجیل در برابر انواع بدعتها را به انجام رسانیدند، بنابراین، آبای پس از شورای نیقیه به شیوه های دفاع از انجیل بیشتر و بیشتر علاقمند شدند و علاقۀ کمتری نسبت به انتقال انجیل به شکلی واقعی و خالص نشان دادند. بدین سان، آنها از راست دینی که مشخصۀ آبای رسولی بود دور شدند. این عصر الهیدانان و بحث بی پایان پیرامون موضوعات اسرار آمیز بود، نظیر این بحث که "چند فرشته می توانند روی یک سوزن برقصند؟" [بحث متناقض وجود فرشتگان متعدد در یک مکان]

آبای کلیسا الگوی ما هستند برای اینکه بفهمیم پیروی از مسیح و دفاع از حقیقت به چه معناست. هیچ کدام از آبای کلیسا کامل و بی نقص نبودند، همانطور که ما نیستیم. برخی از ایشان باورهایی داشتند که اکثر مسیحیان امروز آن را غلط می دانند. آنچه در نهایت به الهیات کاتولیک رومی انجامید، در نوشته های آبای پس از شورای نیقیه ریشه دارد. با اینکه ما می توانیم با مطالعۀ آثار آبای کلیسا دانش و بینش کسب کنیم، اما در نهایت ایمان ما باید در کلام خدا ریشه داشته باشد نه در نوشته های رهبران کلیسای اولیه. تنها کلام خدا، راهنمای لغزش ناپذیر ایمان و عمل ماست.

English
بازگشت به خانۀ فارسی
آبای کلیسا چه کسانی بودند؟