دعای مبتنی بر تعمق چیست؟



سوال: دعای مبتنی بر تعمق چیست؟

جواب:
نخست باید "دعای مبتنی بر تعمق" را تعریف کنیم. دعای مبتنی بر تعمق صرفاً "تعمق کردن در حین دعا" نیست. کتاب مقدس به ما می آموزد که با فکرمان دعا کنیم (اول قرنتیان 15:14)، پس واضح است که دعا تعمق را به همراه دارد. اما منظور از "دعای مبتنی بر تعمق" دعا با فکرتان نیست. با به کار آمدن جنبش نوظهور کلیسا که بسیاری از اعمال و تصورات غیر کتاب مقدسی را می پذیرد، دعای مبتنی بر تعمق، کم کم محبوبیت و رواج یافت. دعای مبتنی بر تعمق از این دسته است.

دعای مبتنی بر تعمق که به نام "دعای تمرکز" نیز شناخته شده است، یک عمل تعمقی است که شخص انجام دهنده ی آن بر یک کلمه تمرکز می کند و آن کلمه را مکرراً در طول تمرین تکرار می کند. در حالیکه دعای مبتنی بر تعمق در گروه های مختلف به طرز مختلفی انجام می شود، اما شباهتهایی دارند. دعای مبتنی بر تعمق بدین صورت است که یک کلمه مقدس را به نشانه ی نیتتان به پذیرش عمل و حضور خدا انتخاب می کنید. دعای مبتنی بر تعمق معمولاً بدین صورت است که راحت می نشینید و چشمانتان را می بندید، مختصر و ساکت می نشینید و کلمه خاص را بیان می کنید. وقتی شخصی که دعای تعمفی را انجام می دهد حواسش پرت شود، باید خیلی آرام به آن کلمه خاص برگردد.

اگرچه این کار به نظر تمرینی بی ضرر است، اما این نوع از دعا هرچه باشد هیچ پشتوانه کتاب مقدسی ندارد. در حقیقت، درست متضاد با نحوه ی دعا در کتاب مقدس است. «برای هیچ چیز نگران نباشید، بلکه در هر چیز با دعا و استغاثه، همراه با شکرگزاری، درخواستهای خود را به خدا ابراز کنید» (فیلیپیان 6:4). «در آن روز، دیگر چیزی از خودِ من نخواهید خواست. آمین، آمین، به شما می‌گویم، هر چه از پدر به نام من بخواهید، آن را به شما خواهد داد. تا کنون به نام من چیزی نخواسته‌اید؛ بخواهید تا بیابید و شادی‌تان کامل شود.» (یوحنا 23:16-24). این آیات و آیات دیگر به روشنی دعا را به عنوان ارتباط قابل فهم با خدا به تصویر می کشند، نه به صورت تعمقی عرفانی و رمزآلود.

دعای مبتنی بر تعمق، بنا به قصد آن، معطوف بر داشتن تجربه ای عرفانی و رمزآلود با خداست. اما عرفان گرایی کاملاً غیر عینی است و متکی بر حقیقت یا واقعیت نمی باشد. اما کلام خدا برای همین منظور به ما داده شده که ایمان و زندگی مان را بر پایه ی حقیقت قرار دهیم (دوم تیموتائوس 16:3-17). آنچه درباره خدا می دانیم مبتنی بر واقعیت است؛ اگر به جای توکل بر گزارش کتاب مقدسی، بر معرفت تجربی تکیه کنیم، باعث می شود که خارج از استاندارد که همانا کتاب مقدس است قرار گیریم.

دعای مبتنی بر تعمق هیچ تقاوتی با تمرینهای مدیتیشن که در ادیان شرقی و مکاتب نیو ایج (عصر جدید) استفاده می شود نمی کند. پر و پا قرص ترین حامیان آن، روحانیتی باز را میان طرفداران تمامی ادیان در آغوش می گیرند، که این ایده را ترویج می دهند که از طریق راههای بسیاری می توان به نجات دست یافت، اما خود مسیح اذعان داشت که نجات تنها از طریق او حاصل می شود (یوحنا 6:14). دعای مبتنی بر تعمق، آنگونه که در جنبش مدرن دعا صورت می گیرد، در تضاد با مسیحیت کتاب مقدسی است و قطعاً باید اجتناب شود.



بازگشت به خانۀ فارسی



دعای مبتنی بر تعمق چیست؟