نگرش یک مسیحی نسبت به اعتماد به نفس چگونه باید باشد؟


سوال: نگرش یک مسیحی نسبت به اعتماد به نفس چگونه باید باشد؟

جواب:
بسیاری از افراد اعتماد به نفس را با توجه به مهارتها، دستاوردها، جایگاه، منابع مالی، یا ظاهرشان تعریف می کنند. این نوع از اعتماد به نفس می تواند شخص را به سمت احساس استقلال و غرور سوق دهد و باعث پرستش خود شود، که در نتیجه تمایل ما را به خدا می کاهد. یعقوب فصل 4 آیه 6 به ما می گوید که « خدا به شخص فروتن قوت می‌بخشد، اما با شخص متكبر و مغرور مخالفت می‌كند ». اگر ما تنها به منابع زمینی مان توکل کنیم، ناگزیر دارای حس غرور می شویم. عیسی مسیح به ما گفت: « به همين صورت، شما نيز وقتی دستورات مرا اجرا می‌كنيد، انتظار تعريف و تمجيد نداشته باشيد، چون فقط وظيفه خود را انجام داده‌ايد» (لوقا فصل 17 آیه 10).

این بدان معنا نیست که مسیحیان باید اعتماد به نفس پایینی داشته باشند. این تنها به این معنی است که حس خوب بودن ما بسته به کارهایی که می کنیم نیست، بلکه بسته به هویت ما در مسیح است. لازم است که خودمان را پیش او فروتن کنیم، و او به ما احترام و غرور خواهد داد. مزامیر فصل 16 آیه 2 به ما یادآوری می کند: «خداوند را گفتم: تو خداوند من هستی و جز تو هيچ چيز مرا خوشبخت نمی‌كند» مسیحیان بواسطه داشتن رابطه ای درست با خدا، ارزش و اعتماد به نفس می یابند. ما به خاطر بهای گرانی که خدا از طریق خون پسرش عیسی مسیح برای ما پرداخت کرد می توانیم مطمئن باشیم که ارزشمند هستیم.

از یک نظر، اعتماد به نفس پایین متضاد غرور است. از نظری دیگر، اعتماد به نفس پایین شکلی از غرور است. برخی از افراد اعتماد به نفس پایینی دارند زیرا می خواهند که مردم برای آنها احساس دلسوزی داشته باشند، به آنها توجه کنند، آنها را تسلی دهند. اعتماد به نفس پایین می تواند درست به اندازه غرور بیان این باشد که «به من نگاه کن». و صرفاً مسیری است متفاوت برای رسیدن به همان مقصد، یعنی خودشیفتگی، خودبینی، و خودخواهی. ما باید عاری از خود پرستی و خود پسندی باشیم و در نفس و من بودن بمیریم، و هر توجهی که به سوی ماست را به سوی خدای بزرگی که ما را آفریده و نگاه داشته انعکاس دهیم.

کتاب مقدس به ما می گوید خدا وقتی که ما را خرید تا قوم خود او باشیم به ما ارزش داده است (افسسیان فصل 1 آیه 14). بدین خاطر، تنها او شایسته اکرام و ستایش است. وقتی که ما اعتماد به نفس سالمی داریم، به اندازه کافی به خودمان ارج خواهیم نهاد که مرتکب گناه نشویم، گناهی که ما را به بندگی می کشاند. در عوض، ما باید نسبت به خودمان با فروتنی رفتار کنیم و دیگران را بهتر از خود بپنداریم (فیلیپیان فصل 2 آیه 3). رومیان فصل 12 آیه 3 به ما هشدار می دهد: «بعنوان پيام‌آور خدا، از جانب او شما را نصيحت می‌كنم كه خود را بزرگتر از آنچه كه هستيد بحساب نياوريد، بلكه دربارۀ خود درست قضاوت كنيد و خود را با آن مقدار ايمانی بسنجيد كه خدا به شما عطا كرده است».

English
بازگشت به خانۀ فارسی
نگرش یک مسیحی نسبت به اعتماد به نفس چگونه باید باشد؟