کتاب مقدس درباره صبر چه می گوید؟


سوال: کتاب مقدس درباره صبر چه می گوید؟

جواب:
وقتی همه چیز رو به راه باشد، صبور ماندن کار ساده ای است. آزمون حقیقی صبر زمانی فرا می رسد که به حقوقمان تجاوز شده باشد – وقتی که ماشینی در ترافیک راه ما را بند می آورد؛ وقتی که رفتار غیر منصفانه ای با ما می شود؛ وقتی که همکارمان باز ایمانمان را به سخره می گیرد. برخی از افراد فکر می کنند که این حق را دارند که در مواجهه با آزردگی ها و آزمایشات آشفته شوند. بی صبری و ناشکیبایی به نظر شبیه به خشمی مقدس است. اما کتاب مقدس صبر را به عنوان ثمره ای از روح می ستاید (غلاطیان 22:5) که تمام پیروان مسیح باید آن را به بار آورند (اول تسالونیکیان 14:5). صبر، ایمانمان را به زمان بندی خدا، قدرت مطلق او، و محبت او آشکار می سازد.

اگرچه اکثر مردم صبر را یک انتظار منفعل یا تحمل نجیبانه تلقی می کنند، اما اکثر کلمات یونانی برای واژه "صبر" در عهد جدید، واژگان فعال و قوی ای هستند. مثلاً به عبرانیان 1:12 نگاه کنید: "بنابراين چونكه ما نيز چنين اَبْر شاهدان را گرداگرد خود داريم، هر بار گران و گناهي را كه ما را سخت مي پيچد، دور بكنيم و با صبر در آن ميدان كه پيش روي ما مقرّر شده است بدويم." آیا کسی در مسابقه می دود و به صورت منفعل منتظر افراد کندرو می ماند، و یا با ملایمت با متقلبان مدارا می کند؟ قطعاً خیر! کلمه ای که در این آیه صبر ترجمه است به معنای "استقامت" است. فرد مسیحی صبورانه با استقامت در مشکلات، در مسابقه می دود. در کتاب مقدس، صبر به معنای استقامت بسوی هدف، پایداری در آزمایشات، و یا انتظار کشیدن برای تحقق وعده است.

صبر یک شبه ایجاد نمی شود. قدرت و نیکویی خدا برای ایجاد و رشد صبر بسیار ضروری است. کولسیان 11:1 به ما می گوید که ما توسط خدا نیرومند شده ایم تا "صبر و تحمل بسیار" داشته باشیم. صبرمان با متکی بودن بر زمان بندی و اراده ی کامل خدا رشد و تقویت می یابد، حتی در مواجهه با مردان شریری که "در راههای خویش کامرانند، و نقشه‌های پلید خود را به اجرا درمی‌آورند" (مزمور 7:37). در آخر، پاداش صبرمان را خواهیم یافت "زیرا آمدن خداوند نزدیک است" (یعقوب 7:5-8). "خداوند برای منتظران خود نیکوست، و برای هر که او را بجوید" (مراثی 25:3).

در کتاب مقدس نمونه های زیادی از افرادی را می بینیم که وجه مشخصه سلوکشان با خدا، صبر بود. یعقوب، به انبیا "به عنوان نمونه ی صبر در مواجهه با رنج و جفا" اشاره می کند (یعقوب 10:5). او همچنین به ایوب اشاره می کند که صبر و استقامت او پاداش یافت با آنچه که "خداوند سرانجام با او کرد" (یعقوب 11:5). ابراهیم نیز صبورانه انتظار کشید و "آن وعده را یافت" (عبرانیان 15:6). عیسی الگوی ما در همه چیز است، و او صبر و پایداری را نشان داد: "او که به‌‌خاطر آن خوشي که پيش‌‌رو داشت، صليب را تحمل کرد و ننگ آن را ناچيز شمرد و اکنون بر جانب راست تخت خدا نشسته است" (عبرانیان 2:12).

ما چطور صبر را که خصلت مسیح است نمایان می کنیم؟ نخست، خدا را شکر می کنیم. اولین واکنش افراد معمولاً این است که "چرا من؟"، اما کتاب مقدس می گوید که در اراده ی خدا شادمان باشید (فیلیپیان 4:4؛ اول پطرس 6:1). دوم، منظور و مقصود او را می جوییم. گاهی اوقات خدا ما را در شرایط سخت قرار می دهد تا بتوانیم یک شاهد باشیم. در اوقات دیگر، ممکن است آزمایشی را به جهت تقدیس شخصیت اجازه دهد. به یاد داشتن اینکه مقاصد او برای رشدمان و جلال خودش است، در آزمایشات و سختیها به ما کمک خواهد کرد. سوم، وعده هایش را به یاد می آوریم، نظیر رومیان 28:8 که به ما می گوید: "مي‌دانيم در حق آنان که خدا را دوست مي‌دارند و بر طبق اراده او فرا‌‌خوانده شده‌اند، همه چيزها با هم براي خيريت در کار است." "همه چیزها" شامل چیزهایی می شود که صبر ما را می آزماید.

دفعه ی بعدی که در ترافیک گیر کردی، یا دوستت به تو خیانت کرده، یا به خطر شهادت ایمانی ات مورد تمسخر واقع شده ای، چطور پاسخ خواهی داد؟ واکنش طبیعی بی صبری است که به استرس، خشم، و رنجش می انجامد. سپاس بر خدا که ما به عنوان مسیحیان دیگر در اسارت "واکنش طبیعی" نیستیم، زیرا ما خلقتی تازه در خود مسیح هستیم (دوم قرنتیان 17:5). در عوض، ما قوت خداوند را داریم تا با صبر و در اعتماد کامل به قدرت و مقصود خدای پدر عکس العمل نشان دهیم. "او به کساني که با پايداري در انجام اعمال نيکو، در پي جلال و حرمت و بقايند، حيات جاويدان خواهد بخشيد" (رومیان 7:2).

English
بازگشت به خانۀ فارسی
کتاب مقدس درباره صبر چه می گوید؟