کتاب مقدس درباره رشک چه می گوید؟


سوال: کتاب مقدس درباره رشک چه می گوید؟

جواب:
وقتی ما کلمه "رشک" را به کار می بریم، در مفهوم حسود بودن به کسی بکار می بریم که چیزی دارد که ما نداریم. این نوع رشک گناه است و خصلت یک مسیحی نیست؛ در عوض، نشان می دهد که ما هنوز توسط امیال خودمان کنترل می شویم (اول قرنتیان 3:3). غلاطیان 26:5 می گوید، "خودپسند نباشيم و از به‌‌خشم آوردن يکديگر و حسادت نسبت به هم دست بداريم."

کتاب مقدس به ما می گوید که باید نوع کامل محبتی که خدا برایمان دارد را داشته باشیم. "محبت بردبار و مهربان است؛ محبت حسد نمي‌برد؛ محبت فخر نمي‌فروشد و کبر و غرور ندارد. رفتار ناشايسته ندارد و نفع خود را نمي‌جويد؛ به آساني خشمگين نمي‌شود و کينه به دل نمي‌گيرد" (اول قرنتیان 4:13-5). هرچه بیشتر بر خودمان و امیالمان تمرکز کنیم، کمتر قادر هستیم که بر خدا تمرکز کنیم. وقتی که قلبمان را به روی حقیقت سخت می سازیم، نمی توانیم به عیسی روی آوریم و بگذاریم که او ما را شفا دهد (متی 15:13). اما وقتی اجازه دهیم که روح القدس ما را کنترل کند، ثمره نجاتمان را در ما به بار خواهد آورد که محبت، خوشی، آرامش، صبر، مهربانی، نیکویی، وفاداری، فروتنی و خویشتن داری است (غلاطیان 22:5-23).

رشک ورز بودن حاکی از آن است که ما از آنچه خدا به ما داده است خشنود و راضی نیستیم. کتاب مقدس به ما می گوید که به آنچه داریم قانع باشیم، زیرا خدا هرگز ما را وا نخواهد گذاشت و رها نخواهد کرد (عبرانیان 5:13). برای مبارزه با رشک، لازم است که بیشتر شبیه عیسی شویم و کمتر شبیه خودمان. ما می توانیم از طریق مطالعه کتاب مقدس، دعا، و مشارکت با ایمانداران بالغ با او آشنا شویم. وقتی یاد می گیریم که به دیگران خدمت کنیم تا به خودمان، آن زمان است که قلبمان شروع به تغییر خواهد کرد. "ديگر همشکل اين عصر مشويد، بلکه با نو شدن ذهن خود دگرگون شويد. آنگاه قادر به تشخيص خواست خدا خواهيد بود؛ خواست نيکو، پسنديده و کامل او" (رومیان 2:12).

English
بازگشت به خانۀ فارسی
کتاب مقدس درباره رشک چه می گوید؟