آیا اعمال رسولان 38:2 تعلیم می دهد که برای نجات، تعمید ضروری است؟


سوال: آیا اعمال رسولان 38:2 تعلیم می دهد که برای نجات، تعمید ضروری است؟

جواب:
اعمال رسولان 38:2، پطرس بدیشان گفت: «توبه کنید و هر یک از شما به نام عیسی مسیح برای آمرزش گناهان خود تعمید گیرید که عطای روح‌القدس را خواهید یافت.» به عنوان یک آیه یا قسمتی از کلام خدا، نخست با گذراندن آن از فیلتر چیزهایی که می دانیم کتاب مقدس حول این موضوع تعلیم می‌ دهد، به تشخیص در این زمینه می‌ رسیم. در مورد تعمید و نجات، کتاب مقدس به وضوح روشن می سازد که نجات محض فیض به واسطه ایمان به عیسی مسیح حاصل می شود، و نه از طریق اعمال از قبیل تعمید (افسسیان 8:2-9). پس هر تفسیری که بیان کننده این باشد که تعمید و یا هر عمل دیگری برای نجات ضروری است، تفسیری غلط است. برای اطلاعات بیشتر، مطلب "آیا نجات فقط بوسیلۀ ایمان است؟ یا بوسیله ایمان و عمل؟" را در وبسایت ما مطالعه کنید.

پس چرا برخی به این نتیجه می رسند که باید تعمید بگیریم تا نجات بیابیم؟ اغلب، مباحثه بر سر این بخش که آیا این قسمت تعلیم می دهد که تعمید برای نجات لازم است، به واژه یونانی "eis" که "برای" در این متن ترجمه شده است، معطوف می شود. آنانی که بر این عقیده هستند که تعمید برای نجات لازم است، بلافاصله به این آیه و این حقیقت که می گوید "برای آمرزش گناهان خود تعمید گیرید" اشاره می کنند، با فرض اینکه کلمه‌ای که در این آیه "برای" ترجمه شده، "به منظور دریافت" معنا می دهد. با این حال، در هر دو ترجمه یونانی و انگلیسی، برای کلمه "برای" کاربردهای بسیاری امکان پذیر است.

به عنوان مثال، وقتی کسی می گوید "برای سردردت دو تا آسپرین بخور" بر همگان مشهود است که این بدین معنی نیست که "به منظور سردرد گرفتن دوتا آسپرین بخور"، بلکه "دو تا آسپرین بخور بخاطر اینکه سردرد داشتی". سه معنی ممکن برای کلمه "برای" وجود دارد که ممکن است با محتوی اعمال رسولان 38:2 همخوانی داشته باشد. ۱- "به منظور بودن، شدن، دریافت، داشتن، نگه داشتن و غیره" 2- "به خاطر، در نتیجۀ"، 3- "با ملاحظه به". از آنجایی که هر کدام از این سه معنی می توانند مفهوم این متن را برساند، برای اینکه بفهمیم کدام یک صحیح است به مطالعات بیشتر نیاز داریم.

برای شروع، احتیاج به نگاه کردن به زبان اصلی و مفهوم کلمه یونانی "eis" داریم. این یک کلمه متداول یونانی است (در عهد جدید 1774مرتبه به کار رفته است) که به شکلهای زیادی ترجمه شده است. مانند کلمه انگلیسی "for" می تواند معانی مختلفی داشته باشد. پس، مجدداً می گوییم، حداقل دو یا سه معنی ممکن از این متن را مشاهده می کنیم، یکی که ظاهراً تایید می کند که تعمید برای نجات ضروری است و معانی دیگر که می گویند ضرورت ندارد. از آنجایی که هر دو معنی کلمه یونانی "eis" در متون مختلف کلام خدا دیده شده، محققین سرشناس یونانی مانند ای. تی. رابرتسون و جی. آر. منتی، گفته اند که حرف اضافه "eis" در اعمال رسولان 38:2 باید "به خاطر" و یا "با توجه به" ترجمه شود و نه "به منظور" و یا "به جهت".

یک از مثالهایی که در سایر قسمتهای کلام خدا در مورد چگونگی استفاده از این حرف اضافه، در متی 41:12 دیده شده، جایی که کلمه "eis" "نتیجۀ" یک عمل را می رساند. در این مورد گفته شده که مردم نینوا "وقتی موعظه یونس را شنیدند توبه کردند" (کلمۀ ترجمه شده در این متن مشابه کلمه یونانی "eis" است). به وضوح، معنی این متن این است که آنها "بخاطر" و یا "در نتیجۀ" موعظه یونس توبه کردند. به همین صورت، ممکن است که اعمال رسولان 38:2 به این حقیقت که آنها "در نتیجۀ" و یا "به خاطر" اینکه قبلاً ایمان داشتند و به واسطه آن پیشتر نیز آمرزش از گناهان را دریافت کرده بودند، تعمید گرفتند (یوحنا 12:1؛ یوحنا 14:3-18؛ یوحنا 24:5؛ یوحنا 25:11-26؛ اعمال رسولان 39:13؛ اعمال رسولان 31:16؛ اعمال رسولان 18:26؛ رومیان 9:10؛ افسسیان 12:1-14). تفسیر این متن با پیام دو موعظه بعدی پطرس به بی ایمانان همخوانی دارد؛ جایی که او آمرزش گناهان را با عمل توبه و ایمان به مسیح پیوند می دهد، بدون اینکه حتی به تعمید اشاره کند (اعمال رسولان 17:3-26؛ اعمال رسولان 8:4-12).

علاوه بر اعمال رسولان 38:2، سه آیه دیگر نیز وجود دارد، جایی که کلمه ی یونانی"eis" همراه با کلمه "تعمید" و یا "تعمید گرفتن" آمده است. اولین آیه در متی 11:3 هست، "من شما را برای توبه، با آب تعمید می‌دهم.» بدیهی است کلمه یونانی "eis"، نمی تواند "به منظور دریافت" معنا دهد. آنها تعمید نگرفتند «تا توبه کنند» بلکه «تعمید گرفتند زیرا توبه کرده بودند.» متن دوم، در رومیان 3:6 هست که عبارت "در (eis) اتحاد با مرگ او تعمید یافتیم." و این دوباره به معنای "به خاطر" و یا "با توجه به" است. قسمت سوم و پایانی در اول قرنتیان 2:10 و عبارت "و همه به عنوان پیروان موسی در (eis) ابر و دریا تعمید گرفتند" می‌ باشد. مجددا "eis" در این متن نمی تواند "به منظور دریافت" معنا دهد، چون قوم اسرائیل به منظور پذیرش موسی به عنوان رهبرشان، تعمید نگرفتند، بلکه چون او رهبرشان بود و آنها را به بیرون مصر رهبری کرده بود. اگر یکی از اینها بر نحوه بکار رفته شدن حرف اضافه ی "eis" در ارتباط با تعمید، دلالت کند، باید به این نتیجه برسیم که در حقیقت، اعمال رسولان 38:2 بر تعمید گرفتنشان "به خاطر" اینکه آنها آمرزش از گناهانان را دریافت کرده اند، اشاره دارد. بعضی آیات دیگر که حرف اضافه ی "eis" ، "به منظور بدست آوردن" معنا نمی دهد، عبارتند از متی 19:28، اول پطرس 21:3، اعمال رسولان 3:19، اول قرنتیان 15:1و 13:12.

بنا بر شواهد دستور زبانی که این آیه و حرف اضافه ی "eis" را شامل می شوند، واضح است که هر دو دیدگاه پیرامون این آیه به خوبی در بین مفهوم و معانی محتمل این متن، مشهود است، اما به گواه اکثریت، بهترین توصیف ممکن برای کلمه "برای" در این متن، "به خاطر" و یا "با توجه به" است و نه "به منظور دریافت". بنابراین، وقتی که، اعمال رسولان 38:2، به درستی تفسیر شود، این را تعلیم نمی دهد که تعمید برای نجات لازم است.

در ضمن، معنی دقیق ترجمه شده برای حرف اضافه ی "برای" در این متن، یک جنبه ی دیگر دستور زبانی دارد که باید آن را به دقت در نظر داشت – تغییر بین دوم شخص و سوم شخص در بین افعال و ضمایر موجود در این متن. برای مثال، در فرمان پطرس به توبه کردن و تعمید گرفتن، فعل یونانی ترجمه شده برای "توبه کردن" به صورت دوم شخص جمع بکار رفته، در حالیکه فعل "تعمید گرفتن" به صورت سوم شخص مفرد بکار رفته است. وقتی این نکته را کنار این حقیقت می گذاریم که ضمیر "تو" در عبارت "آمرزش گناهانت (گناهان تو)"، نیز به صورت دوم شخص جمع بکار رفته، می بینیم که فرق مهمی به وجود می آید که به ما کمک می کند تا این متن را درک کنیم. ظاهراً نتیجه ی این تغییر از دوم شخص جمع به سوم شخص مفرد عبارت "آمرزش از گناهانت(گناهان تو)"، را مستقیماً با فرمان "توبه کنید"، مرتبط می سازد. بنابراین، وقتی که این را از جنبه ی تغییر در شخصی و یا جمعی مد نظر قرار می دهیم، ضرورتاً چیزی که دارید "برای آمرزش گناهانتان (جمع)، توبه کنید (جمع)، هر یک از شما (مفرد) تعمید بگیرید (مفرد)" و یا اگر بیشتر آنرا متمایز کنیم: "همه ی شما برای آمرزش تمام گناهانتان، توبه کنید و هر یک از شما تعمید بگیرید."

خطای دیگری که از سوی آنانی به وجود می آید که بر این باورند که اعمال رسولان 38:2 این را تعلیم می دهد که برای نجات تعمید لازم است، چیزی است که گاهی اوقات، سفسطه استنتاج منفی (تفسیر به رأی) نامیده می شود. به زبان ساده تر، چون این عبارت صحیح است، نمی توانیم فرض کنیم همه ی جملات متناقض و یا ضد این عبارت صحیح می باشند. به عبارت دیگر، فقط بخاطر اینکه اعمال رسولان 38:2 می گوید: "توبه کنید و تعمید بگیرید...برای آمرزش گناهانتان...و عطیه ی روح القدس... " به این معنی نیست که اگر کسی توبه کرد و تعمید نگرفت، آمرزش گناهان و یا عطای روح القدس را دریافت نخواهد کرد.

تفاوت مهمی بین شرط نجات و الزام برای نجات است. کتاب مقدس به وضوح می گوید که ایمان، هم یک شرط و هم یک الزام است، اما برای تعمید این گونه نمی توان گفت. کتاب مقدس نمی گوید اگر کسی تعمید نگرفت، پس، نجات نخواهد یافت. شخص می تواند هر شرایطی را برای ایمان آوردن (که برای نجات لازم است) اضافه کند و کماکان می تواند نجات یافته باشد. برای مثال، اگر شخصی ایمان دارد، تعمید گرفته، به کلیسا می رود و به نیازمندان کمک می کند، نجات خواهد یافت. آنجا خطای اتفاق می افتد که اگر کسی فرض کند همه ی این شروط اعم از "تعمید، به کلیسا رفتن، کمک به نیازمندان،" برای کسی که بخواهد نجات یابد، لازم است. از آنجا که ممکن است آنها گواهی از نجات باشند، اما لازمه ی نجات نیستند. (برای توضیحات کاملتر از این سفسطه ی منطقی، لطفاً رجوع کنید به سوال: آیا مرقس 16:16 تعلیم می دهد که تعمید برای نجات لازم است؟)

این حقیقت که برای دریافت آمرزش و عطای روح القدس، تعمید لازم نیست را به سادگی و با خواندن بیشتر کتاب اعمال رسولان، شاهد هستیم. در اعمال رسولان 43:10، پطرس به کرنیلیوس می گوید که: "جمیع انبیا به او شهادت می‌دهند که هر کسی به او ایمان آورد به وسیلۀ نام او گناهانش آمرزیده می‌شود‌‌." (لطفا به یاد داشته باشید، در اینجا، هیچ اشاره ای به تعمید گرفتن نشده است، با این حال، پطرس ایمان آوردن به مسیح را با عمل دریافت آمرزش گناهان، مرتبط می سازد). اتفاق بعدی که می افتد، باور داشتن به پیغام پطرس راجع به مسیح است: "که روح‌القدس بر همۀ شنوندگان نازل شد."(اعمال رسولان 44:10). کرنیلیوس و اهل خانه اش تنها پس از ایمان آوردنشان و در نتیجه، دریافت آمرزش گناهان و عطای روح القدس، تعمید یافتند. (اعمال رسولان 47:10-48). مفاهیم و متن خیلی واضح است، کرنیلیوس و اهل خانه اش هم آمرزش گناهان و هم روح القدس را دریافت کردند، پیش از آنکه حتی تعمید بگیرند. در حقیقت، دلیلی که پطرس به ایشان اجازه داد تا تعمید بگیرند، این بود که، آنها شواهد دریافت روح القدس را نشان دادند، "همانطور که پطرس و ایمانداران یهودی" نشان دادند.

در نتیجه، اعمال رسولان 38:2 این را تعلیم نمی دهد که تعمید برای نجات لازم است. هرچند تعمید به عنوان نشانی از اینکه شخص، با ایمان عادل شمرده شده و به عنوان اعلان عمومی از ایمان شخص به مسیح و عضویت در بدن ایمانداران، اهمیت دارد، اما به معنای رهایی و آمرزش گناهان نیست. کتاب مقدس به وضوح می گوید که ما تنها محض فیض به واسطه ی ایمان به مسیح، نجات یافته ایم. (یوحنا 12:1، یوحنا 16:3، اعمال رسولان 31:16، رومیان 21:3-30، رومیان 5:4، رومیان 9:10-10،

افسسیان 8:2-10، فیلیپیان 9:3، غلاطیان 16:2).English


بازگشت به خانۀ فارسی
آیا اعمال رسولان 38:2 تعلیم می دهد که برای نجات، تعمید ضروری است؟